نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مقالت مختلف درباره استان اصفهان
نمایش از 20 دی 1393 بازدید: 147
پرینت

صنایع دستی استان اصفهان

قلمکارسازی استان اصفهان

قلمکارسازی یکی از صنایع دستی پر سابقه ای است که قرنها در اوج شهرت بود و از دوره مغولها در ایران مرسوم شده است. در دوره مذکور به منظور جلب نظر خوانین مغول ایرانیان نیز دست به ابتکاراتی زدند که از جمله ابداع نقاشی روی پارچه یا پارچه های قلمکار بود، سپس این صنعت در زمان صفویه گسترش بیشتری پیدا کرد.
به هر صورت عمر پرشکوه این صنعت در زمان صفویه بود و در اواسط عصر قاجاریه بتدریج از رونق آن کاسته شد. در زمان سلطنت شاه عباس کبیر این صنعت رونق بسزایی یافت و بیشتر لباسهای مردانه و زنانه از پارچه های قلمکار تهیه می شد و این پارچه ها در این زمان شهرت فراوان داشته و مورد توجه درباریان بود و از اینرو بیشتر لباس آنان از " قلمکارزر" یا " اکلیلی" تهیه می شد. در آن زمان محلهای مخصوصی برای تهیه لباس درباریان در بازار قیصریه اصفهان وجود داشت وپارچه های قواره ای قلمکارراکه دراصطلاح آن روز "دلگه" نامیده می شدرا از آن محلها به دست می آوردند.
در زمان سلطنت رضا شاه با امتیازات خاصی که برای صنعتگران و ارباب حرف به ویژه صنعتگران قلمکار فراهم شد بار دیگر این صنعت رونق گذشته خود را به دست آورد و عده ای از استادکاران بزرگ قدیمی مثل شیخ حریری مشهدی عبدالخالق، حاج محمدرضا و حاج محمد تقی اخوان چیت ساز، برادران بیرجندی و شیخ بهایی و چند تن دیگر شرکت تولید قلمکار را تشکیل دادند.

اگر علاقه و پشتکار عده ای از استادکاران این فن نبود، اکنون اثری از این صنعت ظریف باقی نمی ماند ولی تلاش پیگیر صنعتگران این رشته و استقبالی که از آن شد موجب شد تا بار دیگر حجم تقاضا برای اینگونه پارچه های نقش دار افزایش یابد و چون مقدار تولید و عرضه این محصول محدود بود صنعتگران را به چاره اندیشی و پیدا کردن راه حل جهت عرضه بیشتر باهمان کیفیت هنری واداشت. در این مورد تنها راه چاره را ایجاد نقوش مورد نظر را روی قالب و انتقال قالبهای مذکور روی پارچه دانستند.
معروفترین استاد قالب تراش در این رشته مرحوم استاد رحیم بیدادی بود که سالها پیش در گذشت. از استادان دیگر قالب تراش می توان از استاد اسماعیل قالب تراش و استاد مهدی اولیایی نام برد.

ادامه مطلب: صنایع دستی استان اصفهان
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مقالت مختلف درباره استان اصفهان
نمایش از 20 دی 1393 بازدید: 115
پرینت

آداب و رسوم مردم اصفهان

 آتش‌افروزى و جل جلانى

در نطنز و آبادى‌هاى آن رسم است که در شب‌هاى هفدهم، هيجدهم و نوزدهم دى‌ماه کودکان در دسته‌هاى مختلف جمع مى‌شوند و هر دسته در يکى از تپه‌ها و بلندى‌هاى آبادى بوته و خار و هيزم را که از پيش جمع کرده‌اند آتش مى‌زنند به‌طورى‌که شعله‌هاى آتش سراسر آبادى را روش کند. آنها معتقدند روشنائى اگر به درخت‌ها برسد آن‌ سال ميوه و سردرختى بيشتر مى‌شود و آفات از بين مى‌رود. برخى به نيت آنکه درختان ميوه بيشترى بدهند به قبرستان رفته و سنگ‌هاى کوچک و بزرگ جمع مى‌کنند و به شاخه‌هاى درختان مى‌آويزند. در مراسم آتش‌افروزى بعد از خاموش شدن آتش‌ها و تاريکى دوباره به ده برمى‌گردند و به يک نفر توبره ٔ بزرگى مى‌دهند و به‌حالت گروهى به در خانه‌ها رفته، گاهى دسته‌ها با هم برخورد مى‌کنند و با هم درگير مى‌شوند تا يکى پيروز شود .

 شب اسفند

در کاشان و اطراف آن ماه را سى‌روز محاسبه مى‌کنند و براى گرفتن جشن شب اول اسفند قرار جشن مى‌گذارند. از يک‌ماه تا چهل روز پيش از اسفند قرار مى‌گذارند که در يک روز و يک شب همه ٔ اهل آبادى شب اسفند بگيرند. اين نوع محاسبه را به کاشى‌ها منسوب مى‌دارند

ادامه مطلب: آداب و رسوم مردم اصفهان
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مقالت مختلف درباره استان اصفهان
نمایش از 20 دی 1393 بازدید: 138
پرینت

 آشنایی با استان اصفهان


استان اصفهان با مساحتی حدود 105937 کیلومتر مربع بین 30 درجه و 43 دقیقه تا 34 درجه و 27 دقیقه عرض شمالی خط استوا و 49 درجه و 36 دقیقه تا 55 درجه و31 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار دارد.

این استان که در مرکز ایران واقع شده است از شمال به استان‌های مرکزی، قم و سمنان، از جنوب به استان‌های فارس و کهگیلویه و بویراحمد، از شرق به استانهای لرستان و‌ چهارمحال بختیاری محدود است.

بر اساس آخرین تقسیمات کشوری، این استان دارای 17 شهرستان، 60 شهر ، 37 بخش و 116 دهستان و مرکز آن اصفهان است.

همچنین اردیبهشت سال 1392 وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی بنا به پیشنهاد وزارت کشور و به استناد ماده (13) قانون تعاریف و ضوابط کشوری -مصوب 1362- تصویب کرد؛ روستاهای جوشقان قالی و شهرک وحدت از توابع دهستان جوشقان قالی بخش قمصر شهرستان کاشان در استان اصفهان با یکدیگر ادغام و به عنوان شهر جوشقان قالی شناخته شود. نام شهر جوشقان و کامو نیز به کامو و چوگان تغییر یابد.

جغرافیای تاریخی استان

در ادوار پیش، اصفهان نقش پلی را داشت که قسمتهای کم ارتفاع شرق فلات ایران را با سرزمین های کوهستانی غرب مرتبط می ساخت و برای اطراق سرمازدگان کوهستان غرب و گرمازدگان و خستگان هوای خشک شرق، محل مناسب و مطلوبی بود.از اصفهان قبل از اسلام، یعنی دوره حکومت مادها و دوره شاهنشاهی هخامنشیان ، اشکانیان و ساسانیان اطلاعات زیادی در دست نیست و از آن دوره ها، آثار قابل توجهی بر جای نمانده است.

ادامه مطلب: آشنایی با استان اصفهان
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مقالت مختلف درباره استان اصفهان
نمایش از 20 دی 1393 بازدید: 108
پرینت

 فرهنگ و سنن بومي اصفهان

استان اصفهان جزء مراكز اصلي فرهنگي ، هنري ، تاريخي و مذهبي ايران و شهر اصفهان يكي از 6 مراكز فرهنگي و هنري كشور و از معدود مراكز باستانشناسي ارزشمند جهاني است كه مجموعه آقاز باستاني ميدان نقش جهان ( ميدان امام ) و مسجد جامع آن در فهرست آثار بشري به ثبت رسيده است .

اصفهان از شهرهاي بسيار قديمي ايران است و موجوديت تاريخي آن به هزاره سوم قبل از ميلاد مي رسد .
موقعيت طبيعي و جغرافيايي بسيار مناسب آن در مركز فلات وسيع ايران ، خاك حاصلخيز ،‌مصون بودن از بلاياي طبيعي مانند سيل و زلزله هاي مخرب و وجود زاينده رود در همه دوره هاي گذشته اين امكان را فراهم آورده است كه از مراكز مهم فعاليتهاي اقوام مختلف ساكن اين مرز و بوم در دوره هاي پيشين باشد . آب و هواي اصفهان همواره در خوبي ضرب المثل نويسندگان و شعرا بوده و مردم آن از نظر برخورداري از هوش و ذكاوت فوق العاده و ابتكار و هنرمندي متمايز بوده اند .

سرزمين اصفهان از ديرباز هنرپرور و مردم آن را هنر آفرين معرفي كرده اند . برخي از مناطق استان داراي قديمي ترين تمدنهاي بشري و مهد علم و صنعت در رشته هاي گوناگون بوده و در طول تاريخ علما و دانشمندان بسياري را در خود پرورش داده است كه بعضي از آنان سرآمد جامع علوم و برخي ديگر در رشته اي خاص مشهور گرديده اند .
 

ادامه مطلب: فرهنگ و سنن بومي اصفهان
 

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 706 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید