نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 210
پرینت

طنز پردازی در ادبیات مشروطه

 طنز و مضامین طنز امیز از دیرباز در اثار شعرا و نویسندگان ایرانی سابقه داشته و بیشتر انان به عناوین مختلف و با اهداف گوناگون چاشنی طنز را در شعر خویش راه داده اند . طنز یکی از انواع سخن پردازی است که با بیان سخن در لفافه علاوه بر ایجاد طیبت در ذهن خواننده ، توجه او را به سوی مسائل سیاسی و اجتماعی جلب می کند که با بزرگنمایی و کوچکنمایی برخی خوبی ها و بدی ها همراه است . در اصطلاح ادبی « شیوه خاص بیان مفاهیم اجتماعی و انتقادی و سیاسی و طرز افشای حقایق تلخ و تنفر امیز ناشی از فساد و بی رسمی های فرد یا جامعه را که دم زدن از انها به صورت عادی وبه طور جدی ممنوع و متعذر باشد در پوششی از استهزا و نیشخند به منظور نفی کردن و بر افکندن ریشه های فساد و موارد بی رسمی " طنز " می نامیم . به عبارت ساده تر طنز را می توان انتقاد و نکته جویی امیخته به ریشخند تعریف کرد و انرا طرزی خاص از انواع ادبی برشمرد که با تعریض و به طور غیر مستقیم اظهار می شود .» ( بهزادی ص 6)

ادامه مطلب: طنز پردازی در ادبیات مشروطه
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 199
پرینت

طنز در ادبيات سنتي

چکیده:

 طنز زمانی در اثر شاعر یا نویسنده به ظهور می‌رسد که در اندیشه‌ی او بن‌مایه‌هایی از تعهد و مسئولیت‌پذیری وجود داشته باشد . زیرا طنز واقعی به دور از نگرش نقادانه نسبت به امور، تحقق پیدا نمی‌کند و چنان که می‌دانیم نقد نیز خود جلوه‌ای از تعهد است. در ادبیات متعهد و معناگرای معاصر، طنز اخلاقی‌تر است از این رو کمتر به هزل و هجو و فکاهی نزدیک می‌شود و به ندرت با آنها در می‌آمیزد. اینجا حوزه‌ی دخالت طنزپرداز شامل مسائل فکری، اعتقادی و مذهبی، سیاسی ـ اجتماعی، اخلاقی، ادبی و حتی اقتصادی نیز می‌شود.

کلید واژه ‌ها: طنز ، ادبی ،  اجتماعی ، وارونه‌گویی ، نظیره ‌سازی ،  مطبوعات.

ادامه مطلب: «طنز در ادبيات سنتي»
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 128
پرینت

سلاح طنز و طنزپردازی

طنز، هنر دیرین آدمی است که دربرخورد با ناسازی های اجتماعی و ناهنجاری های فردی یا برخی حالات فردی و اجتماعی بروز می کند. طنز با برداشت و تعریف های متفاوت معرفی شده است و عموم طنزپردازان سعی کرده اند این هنر را از جلوه های دیگر برخورد با نارسایی ها، کمبودها، بدخلقی ها، خودخواهی های فرد و جمع یا سنت ها و آیین های رایج ناساز مانند هزل، هجو، فکاهه، مزاح و... جدا سازند...

ادامه مطلب: سلاح طنز و طنزپردازی
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 172
پرینت

طنز در ادبيات سنتي

در ادبيات کهن ما٬ چيزی بنام طنز بچشم نميخورد. آنچه که در قديم بود هزل نام داشت نه طنز. کلمه طنز در همين چهل پنجاه ساله اخير در ادبيات ما متداول شد. شايد از زمان مرحوم دهخدا و روزنامه صوراسرافيل.معنی لغوی طنز گفتن: مسخره کردن و به طعنه چيزی را گفتن است ولی در قديم کلمه طنز معنا يا معانی ديگری غير از آنچه که ما از آن استنباط ميکنيم داشته است. مثلا انوری در شعری طنز را به معنی سرزنش بکار برده است:

دی گفت به طنز نجم قوال                   کای بنده سپهر آبنوست

و يا نظامی از آن به جای بیشرم بودن استفاده کرده:

ادامه مطلب: طنز در ادبيات سنتي
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 172
پرینت

بررسی محتوا و ساختار طنز در نثر مشروطه

دکتر جواد دهقانیان

 اشاره: یکی از اهداف ما در پنجره‌ی «نقد و نظر»، معرفی تحقیقات دانشگاهی بسامان و ارزنده در این حوزه یا انتشار بخش‌هایی از آن هاست. در راستای مقاله ی جناب آقای دکتر صدیقی را در شماره‌ی پیشین سایت درج نمودیم و اینک ادامه‌ی مسیر با پژوهش ارزنده‌ی جناب دکتر دهقانیان است که چکیده و یکی از بخش‌های کوتاه آن در پی می‌آید. ضمن تشکر صمیمانه از این دو که عزیز گرانقدر (که اجازه‌ی درج مطالبی برگرفته از رساله ی دکتری شان را به ما دادند)، شما را به مطالعه ی مطلب این شماره دعوت می کنیم. 

ادامه مطلب: بررسی محتوا و ساختار طنز در نثر مشروطه
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 203
پرینت

جايگاه طنز در شعر امروز

 شهرام پوررستم‌

 با توجه به كثرت و وفور استعمال ذهنيت‌ها و ايجاد ايماژهاي تصنعي و تخيلي و گاه ماليخوليايي هاشور خورده كه دنياي مسخ شده كنوني را مجنون‌تر جلوه مي‌دهد؛ شعر امروز گاه بايد زاويه و خاستگاه خود را اندكي تغيير دهد تا ماهيت و ثمره آن از زيراكس‌ گونگي و تكرار بيمارگونه فله‌اي نجات يابد تا توان ايستايي در مقابل حركت و حوادث روزمره را داشته باشد.‌مخاطب امروز بعد از دست و پنجه يازيدن روزمره معاش و رخوت مفرط و جذب سرب، در سنگيني ترافيك و ازدحام، دوست‌تر داشته كه لم بدهد و از سر فراغ بال خستگي دركند. او در اين لحظه حوصله انديشيدن و حل معماي چند پهلو و ديدن فانتريك تكراري را ندارد. و حتي يكي از فاكتورهاي موفقيت‌ نسبي سريال‌هاي كم عمق و بازاري همين موضوع مي‌تواند باشد. 

ادامه مطلب: جايگاه طنز در شعر امروز
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 156
پرینت

جایگاه طنز در ادبیات ایران

طنز

طَنز، هنری است که عدم تناسبات در عرصه‌های مختلف اجتماعی را که در ظاهر متناسب به‌ نظر می‌رسند، نشان می‌دهد و این خود مایه خنده می‌شود. هنر طنزپرداز، کشف و بیان هنرمندانه و زیبایی‌شناختی عدم تناسب در این "متناسبات" است.

 ریشهٔ واژه

طنز واژه‌ای عربی است و در واژه به معنای مسخره کردن، طعنه زدن، عیب کردن، سخن به رموز گفتن و به استهزا از کسی سخن گفتن است. معادل انگلیسی طنزsatire است که از satira در لاتین گرفته شده که از ریشه satyros یونانی است.satira نام ظرفی پر از میوه‌های متنوع بود که به یکی از خدایان کشاورزی هدیه داده شده بود و به معنای واژگانی «غذای کامل» یا «آمیخته‌ای از هرچیز» بود.

ادامه مطلب: جایگاه طنز در ادبیات ایران
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 183
پرینت

پیشینه طنز در ادبیات فارسی

از آنجا که جنبه انتقادی و اصلاحی طنز بیشتر مورد نظر است، بیان مسائل انتقادی مستلزم آن است که گوینده یا نویسنده آن در تنگنا قرار نگیرد و در اثر آن به عقوبت و کیفر دچار نشود.

اگر وجهه اجتماعی طنز و شوخ‌طبعی را در نظر بگیریم، شرایط اجتماعی و سیاسی جامعه بر نحوه بیان طنز تأثیر فراوانی دارد. در جوامعی که حکومت به شیوه استبدادی است، حاکمان و کارگزاران حکومتی تملق و چاپلوسی را بیشتر می‌پسندند تا نقد و انتقاد را ولو اینکه در جامه شوخی و طنز باشد زیرا انتقاد به دنبال سازندگی و اصلاح است که در چنین حکومت‌هایی به هیچ‌وجه پسندیده و مطلوب نیست.

ادامه مطلب: پیشینه طنز در ادبیات فارسی
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 150
پرینت

بررسی محتوا و ساختار طنز در نثر مشروطه (1270-1320 هـ . ش.)

چکیده

در میان ادوار تاریخی ادبیات فارسی، ادبیات مشروطه جایگاهی ویژه دارد. این دوره از ادبیات فارسی به منزله ی پل میان ادبیات سنتی و مدرن ایران به حساب می آید. از این رو در ادبیات مشروطه، هم از ویژگی های ادبیات سنتی و هم از شاخصه های ادبیات نوین نشانه های فراوانی دیده می شود. به دلایل متعدد چون شرایط اجتماعی- سیاسی، آشنایی ایرانیان با ادبیات مدرن جهان، ورود به عصر صنعت، مخاطبان جدید همراه با نیازهای تازه، و ... نثر و طنز در ادبیات مشروطه مورد توجه قرار گرفت. در این رساله ضمن اشاره به دلایل گسترش این دو نوع ادبی، از دیدگاه جامعه شناسی ادبیات، دلایل گرایش نویسندگان این دوره به طنز پردازی تشریح شده است. طنز در آثار نویسندگان مورد بحث از جنبه هایی چون تئوری، تکنیک و عواملی که متن را به سوی طنز سوق داده اند و همچنین محتوا و موضوعات اساسی که ذهن طنز پردازان را به خود مشغول کرده، نقد و بررسی شده اند.

ادامه مطلب: بررسی محتوا و ساختار طنز در نثر مشروطه (1270-1320 هـ . ش.)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 169
پرینت

طنز معاصر در ایران

   می دانیم که طنز، اجتماعی ترین گونه ادبی است و از این رو بالاترین ظرفیت را در رویارویی با مسائل روز، در مقایسه با دیگر ژانرهای ادبی، داراست. پس بی جهت نیست که می بینیم حرکت طنز در دوره معاصر کشورمان، به شدت از تحولات سیاسی و اجتماعی تاثیر پذیرفته و قالب و محتوای آثار طنز، در برخورد با جریانات روز شکل گرفته و دچار تغییر و دگرگونی شده است. پیامد اجتناب ناپذیر این امر، آزمایشگری بیشتر طنز، نسبت به ژانرهای دیگر، در جست وجو برای یافتن قالب های نوین و زبان متناسب با زمانه بوده است، به گونه ای که حرکت های جدی در عرصه ادبیات داستانی، با آفرینش آثار طنز همراه بوده و بسیاری از آنها در نوشته های طنز نمود یافته است. پیامد این امر، بروز و پیدایش جریاناتی در طنز معاصر است که در عرصه ادبیات داستانی کشورمان، به نقاط عطفی تبدیل شده اند.در یک نگاه کلی، به نظر می رسد سرنوشت طنز معاصر، بنا به خصلت اجتماعی بودن طنز، بیش از هر گونه دیگر ادبی، با ژورنالیسم گره خورده است.

ادامه مطلب: طنز معاصر در ایران
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: طنز و طنز پردازي
نمایش از 22 آذر 1392 بازدید: 155
پرینت

انواع طنز

- عام و خاص : عام طنزی است که بازتاب عمومی دارد و طنز خاص همان هجو است که شخص خاصی را هدف قرار می دهد( بهرام صادقی ، محمد رضا اصلانی ، ص 41 )

- هوراسی و جووانی : در طنز هوراسی ( horatian ) سخنگو فردی مؤدّب و زیرک است که با طنز هایش بیشتر باعث سرگرمی و تفریح است تا خشم و رنجش زبان او نرم و ملایم است و گاهی خودش را به سخره می گیرد

« ارنست رنان متفکر فرانسوی قرن 19 سعدی را با هوراسیوس مقایسه می کند »

در طنز جووانی (juvenalian ) سخنگو یک معلّم جدّی اخلاق است ؛ سبک و زبانی موقّردارد مفسده ها را که به نظر او کاملاً جدّی هستند بدون گذشت مطرح می کند و باعث تحقیر و رنجش می شود .

 

ادامه مطلب: انواع طنز
 

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 235 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید