نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 20 آذر 1394 بازدید: 35
پرینت

دوره کرتاسه

نام کرتاسه که اولین بار توسط امالیوس دالوا (Omalius Dhalloy) در سال 1822 بکار رفته و از رسوبات کربناته گل سفید (Craie=Chalk) اروپای شمالی گرفته شده است. کرتاسه با 70 میلیون سال طول عمرطولانیترین سیستم دوران نروزوئیک به شمار می‌رود.

تقسیمات کرتاسه
دوره کرتاسه دارای دو زیر سیستم کرتاسه زیرین و کرتاسه بالایی است که هر کدام از این زیر سیستمها نیز به بخشهای کوچکتری تقسیم می‌شوند. که در زیر به شرح مشخصات آنها می‌پردازیم.
تصویر     

کرتاسه زیرین
اشکوبهای کرتاسه زیرین به ترتیب از قدیم به جدید شامل والانژینین ، هوتریون ، بارمین ، آپسین و آلبین می‌باشد که مجموع اشکوبهای والانژینین و هوتریون را نئوکومین می‌نامند.

نام کرتاسه که اولین بار توسط امالیوس دالوا (Omalius Dhalloy) در سال 1822 بکار رفته و از رسوبات کربناته گل سفید (Craie=Chalk) اروپای شمالی گرفته شده است. کرتاسه با 70 میلیون سال طول عمرطولانیترین سیستم دوران نروزوئیک به شمار می‌رود.

ادامه مطلب: دوره کرتاسه
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 20 آذر 1394 بازدید: 41
پرینت

دوره ژوراسیک

ژوراسیک اولین بار در سال 1795 توسط آ. دو هومبولت (A. de Humboldt) تحت عنوان زمینهای ژورا در حد پرمین و ماسه سنگهای تریاس مشخص گردیده ، ولی بعدا یک زمین شناس فرانسوی به نام آ. بوئه (A. Boue) سیستم ژوراسیک را تعریف نمود.

کلیات
سیستم ژوراسیک از زمین شناسی تاریخی مهمی داشته ، مطالعات با ارزش از نظر چینه شناسی و بخصوص بیوسترایتگرافی در این دوره انجام گرفته است. و. اسمیت(W. Smith) از سال 1759 تا 1839 از زمینهای ژوراسیک تقسیمات چینه شناسی فسیلهای شاخص را ثابت کرده است. دو بوش (Lide Buch) از سال 1774 تا 1854 و پونشترت (Puenestedt) از سال 1809 تا 1899 دوره ژوراسیک را به ترتیب به دو قسمت ژوراسیک سیاه و ژوراسیک سفید هر یک را با حروف یونانی به بخشهای کوچکتری تقسیم کردهاند که این تقسمات هنوز در آلمان بکار برده می‌شود. طول دوره ژوراسیک 60 میلیون سال است.
تصویر     

تقسیمات کرونوستراتیگرافی ژوراسیک
اپل از سال 1831 تا 1865 بیوزون را ثابت نمود و 33 زون آمونیت در ژوراسیک تشخیص داد که هنوز قابل قبول است. اپل ژوراسیک را به سه زیر سیستم تقسیم نمود و به نامهای لیاس ، دوگر و مالم نامید. لیاس یا ژوراسیک زیرین مطابق با ژورای سیاه است. ژوراسیک میانی یا دوگر که ژورای قهوهای را شامل میشود و ژوراسیک بالایی یا مالم با ژورای سفید مطابقت دارد.

ژوراسیک اولین بار در سال 1795 توسط آ. دو هومبولت (A. de Humboldt) تحت عنوان زمینهای ژورا در حد پرمین و ماسه سنگهای تریاس مشخص گردیده ، ولی بعدا یک زمین شناس فرانسوی به نام آ. بوئه (A. Boue) سیستم ژوراسیک را تعریف نمود.

هر یک از این سیستمها به اشکوبهایی زیر تقسیم می‌شود که شرح مقاطع و محلهای تیپ آنها عبارتست از:

ادامه مطلب: دوره ژوراسیک
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 20 آذر 1394 بازدید: 29
پرینت

دوره تریاس

نام تریاس اولین بار توسط فون آلبرتی در سال 1834 در ناحیه لرن (Luraien) آلمان بکار برده شد. چون رسوبات این دوره از سه قسمت کاملا مشخص تشکیل گردیده است نام آن را تریاس نهاده‌اند.

مشخصات دوره تریاس
از میان سه دوره مربوط به مزودوئیک ، دوره تریاس با مدت زمان 40 میلیون سال کوتاهترین دوره از دوران است. سنگهای این دوره از سه نوع رخساره به ترتیب زیر تشکیل گردیده است:

    کوپر: قسمت فوقانی است که شامل مارنهای گچ و نمکدار رنگین میباشد.

    موشل کالک: بخش میانی که از آهک فسیلدار تشکیل شده است.

    بونت ساندشتین: بخش زیرین است که متشکل از ماسه سنگ قرمز و در راس آن 70 متر ماسه سنگ گلی رنگ با فسیل گیاهی ولتزیا می‌باشد.

مشخصات دوره تریاس از میان سه دوره مربوط به مزودوئیک ، دوره تریاس با مدت زمان 40 میلیون سال کوتاهترین دوره از دوران است. سنگهای این دوره از سه نوع رخساره به ترتیب زیر تشکیل گردیده است:       کوپر: قسمت فوقانی است که شامل مارنهای گچ و نمکدار رنگین میباشد.      موشل کالک: بخش میانی که از آهک فسیلدار تشکیل شده است.

ادامه مطلب: دوره تریاس
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 10 مرداد 1392 بازدید: 242
پرینت

دوران مززوئيك

مززوئیک از دو کلمه Meso به معنی میانه و Zoa به معنی حیات ساخته شده است. دوران مزوزوئیک دوران میانه زیستی نیز نامیده می‌شود . محدوده زماني 251 تا 65.5 ميليون سال قبل يعني زماني معادل 185.5ميليون سال را دربرمي گيرد این دوران از سه دوره زمین شناسی تشکیل شده است که به ترتیب از قدیم به جدید عبارتند از : تریاس ، ژوراسیک ، کرتاسه.

در رسوبات دوان مزوزوئیک آثار بقایای موجودات حد واسط بین موجودات دوران پالئوزویک و دوران سنوزوئیک وجود دارد. در این دوران دو دسته مهم جانوری وجود دارد که عبارتند از خزندگان غول پیکر به نام دایناسورها و آمونیت‌ها. آب و هوای دوران مزوزوئیک نسبتا گرم و از نوع آب و هوای استوایی و یکنواخت تر از آب و هوای فعلی بوده است.

ادامه مطلب: دوران مززوئيك
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 225
پرینت

رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (7)

* رديف‎هاي كرتاسة بالا در گستره‎هايي از البرز – آذريايجان (اهر، علم‎كوه، پل‎رود، چم‎رود، شمال پرنكوه، لاهيجان، اَملَش، شمال تبريز، زنجان، ماسوله)، سنندج – سيرجان (مهاباد، اروميه، سنندج)، ايران مركزي (نطنز، سورك، نايين، خارتوران) و حوضة فليشي خاور ايران، روانه‎هايي از سنگ‎هاي بازيك تا متوسط، آكلومرا و توف دارند.

* در بيشتر نواحي ايران، دگرشيبي مشخصي بين سنگ‎هاي كرتاسة پايين و كرتاسة بالا وجود دارد كه با رديف‎هاي آواري داراي گلوگونيت فراوان، شاخص است. براي مثال در ناحية يزد و كوه‎هاي سپايه در خاور تهران، دگرشيبي پاية كرتاسة بالا، از نوع زاويه‎دار است. در بلوك لوت، سنگ‎هاي ماستريشتين به طور دگرشيب رديف‎هاي كرتاسة پايين را مي‎پوشاند و مي‎تواند نشانگر ناپيوستگي رسوبي بزرگ از سنومانين تا ماستريشتين باشد.

ادامه مطلب: رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (7)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 260
پرینت

رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (6)

* در البرز شمالي، به ويژه در نواحي تالش، رشت، چالوس، گرگان، راميان، مينودشت، ساري، گلندرود، خلخـال، سنگ‎هاي پلاژيك با سنگواره‎هاي تيتونين و نئوكومين وجود دارد. همگني اين سنگ‎ها به حدي است كه تفاوت‎هاي سنگ‎شناسي كارساز نيست و تعيين مرز ژوراسيك – كرتاسه، بيشتر به كمك يافته‎هاي فسيلي امكان‎پذير است. در اين نواحي در مرز ژوراسيك – كرتاسه نشاني از رويداد زمين‎ساختي ديده نمي‎شود و اين گذر آرام و تدريجي است.

* در البرز جنوبي، به دليل كمبود سنگواره‎هاي شاخص، تعيين دقيق مرز ژوراسيك – كرتاسه دشوار است. با اين حال، بين شهر دماوند تا باختر فيروزكوه، مجموعه‎اي از گچ، مارن، و گدازه‎هاي بازيك به نام «واحد گچ و ملافير» وجود دارد كه مارن‎هاي آن داراي جلبك‎هاي نئوكومين است. و يا در 5/8 كيلومتري خاور فيروزكوه و نيز در محور دماوند – فيروزكوه، در بخش بالايي سنگ‎آهك‎هاي پلاژيك سازند لار، جنس و گونه‎هاي متعددي از خانوادة كالپيونلا و جلبك به سن نئوكومين وجود دارد كه نشانگر آشكوب تيتونين و بريازين است (كشاني، 1361). اگرچه پيوستگي رسوبگذاري و گذر آرام ژوراسيك به كرتاسه در البرز جنوبي به اندازة البرز شمالي، نيست ولي شاهدهاي موجود نشان مي‎دهند كه در البرز جنوبي هم، رويداد سيمرين پسين از نوع دگرشيبي موازي و از مرز ژوراسيك – كرتاسه جوان‎تر است.

ادامه مطلب: رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (6)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 243
پرینت

 رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (5)

رخداد ژوراسيك پسين (طبسين) : در نقاطي از سنندج – سيرجان، زاگرس، ايران مركزي و كپه‎داغ، در بين سنگ‎هاي ژوراسيك بالايي شواهدي از يك ايست رسوبي و چرخه‎هاي فرسايشي ديده مي‎شود. به جز زاگرس، در ديگر نواحي، به دورة فرسايشي موردنظر چندان توجه نشده و لذا در گزارش‎هاي زمين‎شناسي موجود، اطلاعات لازم ناچيز است. با توجه به يافته‎هاي چينه‏‎شناسي و با تكيه بر جدول زمان زمين‎شناسي منتشر شده توسط اتحادية بين‎المللي علوم زمين (1999) زمان اين رويداد را مي‎توان در مرز آشكوب‎هاي كالووين – آكسفوردين (152 ميليون سال پيش) و هم‎ارز با رخداد زمين‎ساختي نوادين دانست كه در اين نوشتار نام طبسين انتخاب شده است. در بيشتر نواحي ايران، اثرهاي اين رويداد تنها به صورت ايست‎هاي رسوبي كوتاه، همراه با دگرشيبي موازي است كه موارد زير از آن جمله‎اند.

ادامه مطلب: رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (5)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 259
پرینت

 رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک صفحه(4)

ايجاد فرابوم: در بخش‎هايي از ايران، مارن‎ها و سنگ‎آهك‎هاي ژوراسيك مياني – بالايي وجود ندارد و نهشته‎هاي ترياس بالا – ژوراسيك مياني با سنگ‎هاي جوان‎تر از ژوراسيك، به ويژه كرتاسة زيرين پوشيده شده‎اند.در كوه‎هاي البرز به ويژه در پايين دست درة هراز و نيز در ناحية چالوس، دو سازند دليچاي و لار وجود ندارند. به عقيدة سوسلي (1976) نبود اين سازندها، نتيجة خروج نواحي ياد شده از آب و عدم رسوبگذاري است. به باور سوسلي، در ژوراسيك مياني درة هراز به دو ناحية شمالي و جنوبي با ديرينه جغرافياي متفاوت تقسيم شده است. اگرچه سوسلي براي فراخاست بخش شمالي دليلي ارائه نمي‎دهد ولي بدون شك اين بالا‎آمدگي بايد در ارتباط با رويداد سيمرين مياني باشد. داودزاده و اشميت (1984) فرابوم‎هاي سيمرين مياني البرز شمالي را بخشي از حوضة قفقاز كوچك دانسته‎اند كه با زميندرز شمال ايران از البرز جنوبي جدا مي‎شد.

ادامه مطلب: رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک صفحه(4)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 239
پرینت

 رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (3)

رخداد ژوراسيك مياني (سيمرين مياني) : تا چندي پيش هنگامي صحبت از رويدادهاي زمين‎ساختي سيمرين مي‎شد، تنها از دو حادثة سيمرين پيشين و سيمرين پسين نام برده مي‎شد كه اولي در اوايل ترياس پسين و دومي در مرز ژوراسيك – كرتاسه رخ داده و هر دو از نوع كوهزايي بوده‎اند.بررسي‎هاي زمين‎شناختي باختر طبس نشان داد كه ويژگي رسوب‎هاي موجود بين اين دو رويداد، به گونه‎اي است كه به آساني مي‎توان آنها را در دو دورة رسوبي جدا جاي داد. نهشته‎هاي نخستين دورة رسوبي بيشتر از نوع شيل و ماسه‎سنگ زغالدار است در حالي كه سنگ‎هاي دورة رسوبي دوم، مارن و سنگ‎آهك و نشانگر محيط‎هاي دريايي با ژرفاي متوسط است. مرز دو دورة رسوبي موردنظر با يك رويداد زمين‎ساختي مشخص است كه نخستين بار به نام رويداد زمين‎ساختي باتونين معرفي شد (آقانباتي، 1975، آقانباتي و سعيدي، 1360). با توجه به كاربرد زياد واژه‎هـاي سيمرين پيشين و سيمرين پسين در زميـن‎شناسي ايــــران، براي اين رويــداد، نام «سيمرين مياني» مناسب‎تر است (آقانباتي، 1371).

ادامه مطلب: رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (3) رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (3)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 235
پرینت

رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (2)

ماگمازايي» ترياس ايران به طور عمده از پيامدهاي سيمرين پيشين است. گدازه‎هاي اين فاز، بيشتر از نوع بازالت قليايي تيره‎رنگ ‎است كه به طور معمول به صورت لايه‎اي كليدي، در زير نهشته‎هاي ترياس بالا برونزد دارد. در دامنة جنوبي البرز، به ويژه در بين دماوند – سمنان، براي اين بازالت‎ها نام «بازالت‎هاي جابون» انتخاب شده كه در بيشتر نقاط در اثر پديدة دگرساني به عدسي‎هاي آهن‎دار و گاهي عدسي‎هاي بوكسيت، لاتريت تبديل شده و گاه ارزش اقتصادي دارند. هم‎ارز اين گونه گدازه‎ها را مي‎توان در جنوب بيرجند، آبگرم (بلوك لوت) و ترود ديد. در زون سنندج – سيرجان، روانه‎هاي بازيك سيمرين پيشين به ويژه در ناحية اسفندقه و حاجي‎آباد، حجم‎ زيادي دارند. ولي، در ناحية اقليد، سورمق، ده‎بيد روانه‎هاي حاصل از فازهاي كششي سيمرين پيشين، بيشتر از نوع ريوليت‎هاي قليايي و يا توف‎هاي وابسته‎ است كه آلريك و همكاران (1977) آنها را به پارگدازش پوسته و در ارتباط با ماگماتيسم پس از كوهزايي نسبت مي‎دهند.بخشي از ماگمازايي سيمرين پيشين، ماهيت پلوتونيك دارد كه گرانيت‎زايي در جنوب باختري مشهد، گرانيت جنوب لاهيجان و ماسوله، (كلارك و همكاران، 1975)، گرانيت مونزونيتي همزمان با جنبش در ده‎بيد (آلريك و همكاران، 1977) گرانيت اسماعيل‎آباد ساغند (حقي‎پور، 1974) و نفوذي‎ لايه‎اي سيخوران اسفندقه (سبزه‎ئي، 1974) از آن جمله است.

ادامه مطلب: رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک (2)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 254
پرینت

رخدادهای زمین ساختی مزوزوئیک 

در همه جاي ايران گذر از پالئوزوييك به مزوزوييك با آرامش نسبي زمين‎ساختي بوده و پس از ايست‎هاي رسوبي كوتاه (گاهي در كوتاه‎ترين زمان) شرايط سكويي پالئوزوييك همچنان تا اوايل ترياس پسين ادامه يافته است. ولي، از ترياس پسين تا كرتاسة پسين جنبش‎هاي زمين‎ساختي مهمي روي داد كه با دگرشيبي و دگرگوني‎هاي عمده همراه بوده است، به گونه‎اي كه حتي پيامد آنها را مي‎توان در زمان‎هاي پس از مزوزوييك ديد. چين‎خوردگي، آتشفشاني، پلوتونيسم و دگرگوني ناشي از رويدادهاي زمين‎ساختي مزوزوييك، در كوه‎هاي زاگرس، البرز و كپه‎داغ چندان زياد نيست، در حالي كه پيامد اين فرآيندها در ايران مركزي به ويژه در زون سنندج – سيرجان در بيشترين مقدار است.جدا از رويداد لاراميد در مرز مزوزوييك و سنوزوييك، در زمان مزوزوييك، سه رخداد زمين‎ساختي مهم بر زمين‎شناسي ايران اثرگذار بوده‎اند كه با چرخه‎هاي كوهزايي «سيمرين» از آلپ آغازي، در ناحية تتيس، هم‎ارز هستند. نخستين رويداد به سن ترياس پسين است كه با فاز سيمرين پيشين Early Cimmerian درخور قياس است. رويداد دوم، به سن ژوراسيك مياني است كه بنام سيمرين ميانيMid – Cimmerian نامگذاري شده است. اثرات رويداد سوم را در مرز ژوراسيك – كرتاسه و به مفهوم دقيق‎تر در ابتداي كرتاسة پيشين (پيش از بارمين) مي‎توان ديد كه قابل قياس با فاز سيمرين پسين Late Cimmerian است. افزون بر سه فاز اصلي گفته شده، مي‎توان به فازهاي زمين‎ساختي محدودتري اشاره كرد كه رويداد طبسين (ژوراسيك بالا)، اتريشي و ساب هرسي‎نين (كرتاسه)، از آن جمله ‎است.

ادامه مطلب: رخدادهاي زمين‎ساختي مزوزوييك
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 249
پرینت

 مزوزوئیک در ایران صفحه (17)

ماگماتيسم و دگرگوني كرتاسه

 مقدمه

يكي از ويژگي‎هاي كرتاسة ايران، تأثير قابل ملاحظة تنش‎هاي زمين‎ساختي است كه گاه به صورت فشارشي و گاهي به صورت كشش بوده‎اند. در حالت‎هاي كششي، فرونشست‎هاي باريك و عميق (از نوع تتيس جوان) به وجود آمده كه در بسياري از حالات، تا رسيدن به گوشته پيش‎رفته است و در نتيجة آن، ضمن تشكيل كافت‎هاي درون قاره‎اي عميق و انباشت رسوبات، مواد ماگمايي، به ويژه مربوط به گوشته، در اين فرونشست‎ها جايگير شده‎اند. در فازهاي فشردگي، ضمن بسته شدن كافت‎هاي درون قاره‎اي، چين‎خوردگي، دگرگوني و آميختگي رسوبات روي داده است.

ادامه مطلب: مزوزوئیک در ایران صفحه (17)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 261
پرینت

 مزوزوئیک در ایران صفحه (16)

سازند ماسه‎سنگي نيزار : بُرش الگوي اين سازند در تنگ نيزار، بر سر راه مشهد به سَرَخس قرار دارد. در اين محل سازند مذكور، 318 متر ماسه‎سنگ‎هاي ضخيم لاية گلوكونيتي دانه ريز تا متوسط دانه و شيل با لايه‎هايي از سنگ‎آهك ماسه‎‎اي در بخش بالايي است. تخلخل فراوان از ويژگي‎هاي بارز اين ماسه‎سنگ‎ها است.سازند نيزار به طور هم‎شيب بر روي سازند آب تلخ و در زير كلات قرار دارد. اين سازند، سنگوارة شاخص ندارد و تنها به دليل جايگاه چينه‎شناسي به سن ماستريشتين دانسته شده است.

گسترش سازند نيزار به طور عمده به نواحي جنوب خاوري كپه داغ محدود است. از درگز به سوي باختر، اين سازند گزارش نشده است. در برونزدهاي خاوري، تغييرات ضخامت و سنگ‎شناختي ماسه‎سنگ‎هاي نيزار زياد است. براي نمونه در نزديك مرز افغانستان (برش نار) نيزار فقط 45 متر ضخامت دارد . در تنگ چهل‎كمان بخش زيرين سازند شامل ماسه‎سنگ و بخش بالايي آن شيل ماسه‎اي است و يا در بُرش جنوب ناوديس كلات، سازند نيزار با 590 متر ضخامت شامل يك بخش ماسه‎سنگي كم سيمان در زير، يك بخش سنگ‎آهك در وسط و يك بخش ماسه‎سنگ‎آهكي در بالاست.

ادامه مطلب: مزوزوئیک در ایران صفحه (16)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره مزوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 248
پرینت

 مزوزوئیک در ایران صفحه ( 15)

كرتاسه در كپه‎داغ

بررسي ديرينه جغرافياي كرتاسه توسط افشارحرب (1372) نشانگر آن است كه به جز بخش شمال باختري كپه‎داغ (پيرامون گنبدكاووس) كه رسوبگذاري دريايي از ژوراسيك به كرتاسه پيوسته است، در ديگر نواحي به ويژه در خاور و جنوب كپه‎داغ، در اواخر ژوراسيك و آغاز كرتاسه شواهدي از يك خشكي‎زايي گسترده را مي‎توان ديد.

به همين‎رو، نهشته‎هاي آغاز كرتاسه از نوع آواري‎هاي سُرخ‎رنگي به نام « سازند شوريجه » است كه در محيط‎هاي مردابي، دشت ساحلي، دلتايي و يا محيط سبخايي نهشته شده‎اند. به تدريج، از زمان هوتريوين، رژيم‎هاي قاره‎اي – مردابي به انواع مردابي – دريايي تبديل شده و در زمان بارمين، نخست سكوي كربناتي كم ژرفا و پُر انرژي و در آپتين محيط‎هاي دريايي بر تمام منطقه چيره شده‎ كه شرايط مناسبي براي نهشت سنگ‎آهك‎هاي زيست‎آواري و ائوليتي « سازند تيرگان » بوده است. حوضه در آپتين پسين، ژرفاي بيشتر داشته و با ورود رُس، « سازند سرچشمه » نهشته شده است. در آلبين، ورود رُس مداوم‎تر بوده كه حاصل آن « سازند شيلي سنگانه » است. در سنونين پيشين، در يك درياي پسرونده به سمت باختر، رديفي از ماسه‎سنگ‎هاي گلوكونيتي به نام « سازند آيتامير » نهشته شده و در پايان سنومانين مياني، به جز بخش شمال خاوري حوضه، ديگر مناطق خشكي بوده و به همين دليل، در بسياري از نواحي، از اواخر سنومانين تا آغاز سنونين و حتي در بعضي نقاط تا اواخر تورونين، شواهدي از يك نبود رسوبي وجود دارد.

ادامه مطلب: مزوزوئیک در ایران صفحه ( 15)
 

صفحه1 از2

<< شروع < قبلی 1 2 بعدی > پایان >>

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 176 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید