نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 20 آذر 1394 بازدید: 33
پرینت

دوره سیلورین

مورچیسون (Murchison) در سال 1853 نام سیلورین را به قسمتی از زمینهای شهر گال و ناحیه شروپ شایر (ShropShire) واقع در جنوب غربی انگلستان که قبیله سیلورین در آن سکونت داشتند، اطلاق نمود.

مشخصات دوره سلیورین
سیلورمن کوتاهترین دوره از دوران پالئوزوئیک است که سن آن را 28 میلیون سال (از 438 تا 410 میلیون سال قبل) تعیین نموده‌اند. گذر زیرین این دوره با فسیل گراتپولیتی به نام گلیپتوگراتپوس مشخص شده است. زیرا در بیشتر ممالک اروپایی بین اردویسین و سیلورین رخداد مهم تکتونیکی ملاحظه نشده است. گذر فوقانی این دوره نیز با زون گراتپولیتی به نام منوگراتیوس یونیفورمیس (Monograptus uniformis) که معرف قاعده دونین بوده و در مقطع چینه شناسی آن در ناحیه کلوک در چکسلواکی قرار دارد مشخص شده است.


تقسیمات سیلورین

ادامه مطلب: دوره سیلورین
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 20 آذر 1394 بازدید: 38
پرینت

دوره کامبرین

نام کامبرین از کلمه کامبریا که نام لاتین شهر گال است مشتق گردیده است. سدویک (Sedwick) زمین شناس انگلیسی نام این دوره را به قدیمی‌ترین ته نشینیهایی که حاوی آثار موجودات زنده‌اند، نسبت داده است.


ادامه مطلب: دوره کامبرین
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 20 آذر 1394 بازدید: 36
پرینت

دوره کربنیفر

مشخصات دوره کربنیفر
طول عمر این دوره از 365 تا 290 میلیون سال قبل است. رسوبات مربوط به این زمان در آمریکا به نام دوره‌های می‌سی‌سی‌پین و پنسیلوانین نامگذاری شده است. وجود لایه‌های زغال‌دار بیانگر آن است که آب و هوای این دوره گرم و مرطوب بوده است. در نتیجه آب و هوای مناسب جنگلهای انبوه بوجود آمد. بر اثر بارش فراوان و جاری شدن سیلابهای عظیم قطعات خرد شده درختان بوسیله جریان آب در مناطق مختلف تجمع پیدا کرده و سپس به صورت زغال در آمده است. چون گیاهان کربنیفر در آمریکای شمالی ، سپری ، اروپا و آسیا کاملا شبیه می‌باشند، لذا می‌توان نتیجه گرفت که اختلاف آب و هوایی در تمام سطح زمین وجود نداشته است.


تقسیمات کربنیفر
کربنیفر زیرین
کربنیفر زیرین شامل اشکوبهای تورنزین (Tournaisian) و ویزئن (Visean) می‌باشد.

    اشکوب تورنزین: نام آن از شیلهای ناحیه تورنی در بلژیک گرفته شده است.
    اشکوب ویزئن: شامل آهکهای االیتی براکیوپوددار و نامش از ناحیه ویزه (Vise) مشتق شده است.

دوره کربنیفر : طول عمر این دوره از 365 تا 290 میلیون سال قبل است. رسوبات مربوط به این زمان در آمریکا به نام دوره‌های می‌سی‌سی‌پین و پنسیلوانین نامگذاری شده است. وجود لایه‌های زغال‌دار بیانگر آن است که آب و هوای این دوره گرم و مرطوب بوده است. در نتیجه آب و هوای مناسب جنگلهای انبوه بوجود آمد. بر اثر بارش فراوان و جاری شدن سیلابهای عظیم قطعات خرد شده درختان بوسیله جریان آب در مناطق مختلف تجمع پیدا کرده و سپس به صورت زغال در آمده است. چون گیاهان کربنیفر در آمریکای شمالی ، سپری ، اروپا و آسیا کاملا شبیه می‌باشند، لذا می‌توان نتیجه گرفت که اختلاف آب و هوایی در تمام سطح زمین وجود نداشته است.

ادامه مطلب: دوره کربنیفر
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 20 آذر 1394 بازدید: 32
پرینت

دوره دونین

مشخصات دوره دونین
دوره دونین از 408 تا 360 میلیون سال پیش به طول انجامید. دونین دوره‌ای حد واسط بین دو چرخه کوهزایی مهم کالدونین و هرسی‌نین به شمار می‌رود. به همین جهت برخی حرکات اپیزوژنیک و خشکی زایی این دوره را مشخصا نمی‌توان به کوه زایی کالدونین یا به هرسی‌نین نسبت داد، ولی معمولا دونین زیرین و میانی جزء کوه زایی کالدونین محسوب می‌گردد. گذر زیرین آن شامل ماسه سنگ قدیمی است و با تمام شدن فسیل گرتپولیتی به نام منوگراتپوس مشخص می‌شود، این حد را با پیدایش سرپایان نیز برابر می‌گیرند. پیشروی دریا در این دوره باعث افزایش مرجانهای روگوزا و تابولاتا که گاهی تا چندین متر بالاتر از سطح دریا و به وسعت چند کیلومتر دیده می شوند، گردید. تقسیمات دونین از نظر اشکوبها عبارتست از:

این دوره که بین دو دوره کوهزایی (کالدونین و هرسی‌نین) را شامل می‌شود در دونشایر انگلستان (Devonshire) توسط مورچیسون و سدویک در سال 1839 نامگذاری شده است.  مشخصات دوره دونین دوره دونین از 408 تا 360 میلیون سال پیش به طول انجامید. دونین دوره‌ای حد واسط بین دو چرخه کوهزایی مهم کالدونین و هرسی‌نین به شمار می‌رود. به همین جهت برخی حرکات اپیزوژنیک و خشکی زایی این دوره را مشخصا نمی‌توان به کوه زایی کالدونین یا به هرسی‌نین نسبت داد، ولی معمولا دونین زیرین و میانی جزء کوه زایی کالدونین محسوب می‌گردد. گذر زیرین آن شامل ماسه سنگ قدیمی است و با تمام شدن فسیل گرتپولیتی به نام منوگراتپوس مشخص می‌شود، این حد را با پیدایش سرپایان نیز برابر می‌گیرند. پیشروی دریا در این دوره باعث افزایش مرجانهای روگوزا و تابولاتا که گاهی تا چندین متر بالاتر از سطح دریا و به وسعت چند کیلومتر دیده می شوند، گردید

ادامه مطلب: دوره دونین
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 20 آذر 1394 بازدید: 50
پرینت

دوره پرمین

مشخصات دوره پرمین
طول عمر دوره از 250 تا 290 میلیون سال قبل بوده است. گذر زیرین دوره پرمین با فسیلهای شواژرنیا یا دوکفه‌ای پالئودونتا و گذر فوقانی آن با براکیوپودهای پرودوکتیده و فسیل آمونوئیدها مشخص می‌گردد. در بعضی نقاط دنیا مثل جلفای ارس (مرز ایران و روسیه) گذر بین رسوبات پرمین و تریاس مشخص نیست و مجموعه این رسوبات به پرموتریاس معروفند. بطور کلی دو نوع رخساره مهم در دوره پرمین را می‌توان تشخیص داد، یکی رخساره دریایی و دیگری رخساره مردابی و خشکی.

ادامه مطلب: دوره پرمین
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 20 آذر 1394 بازدید: 43
پرینت

دوره اردویسین

مشخصات دوره اردویسین
طول این دوره از 515 تا 438 میلیون سال قبل است. در پایان دوره کامبرین عده‌ای از موجودات زنده از جمله تریلوبیتها منقرض شوند. تریلوبیتها در دوره کامبرین تنوع و گسترش داشتند، ولی در اثر انقراض تعدادی از جنسها و گونه‌های آنها در پایان این دوره از بین رفته و از تعداد آنها در دوره بعدی کاسته شد. یکی از خصوصیات این دوره آن است که آب و هوا از کامبرین گرمتر بوده بطوری که رسوبات آهکی و دولومیتی بیشتری ته نشین شده‌اند. وجود نفت در رسوبات اردویسین نشان دهنده فراوانی و توسعه موجودات ریز شناور در آب دریاهای آن زمان می‌باشد.

حدود اردویسین
به عقیده مولفین انگلیسی ، بطور کلی قاعده سیلورین با زون گراپتولیتی به نام گلیپترگراپتوس (Glyptograptns) مشخص است. ضمنا تقسیم بندی اردویسین در مقاطع تیپ مشکل به نظر می رسد، چون این مقاطع از نظر جغرافیایی از یکدیگر جدا بوده و رخساره‌های آنها نیز مختلف است. ضمنا حد بین اشکوبهای اردیسین معمولا با فسیل گراپتولیتها مشخص شده است.

ناگفته نماند مقیاس چینه شناسی که برای اردیسین انگلستان بکار می‌رود عملا در محلهای دیگر به آسانی قابل استفاده نیست. مثلا در اروپای مرکزی ، جنوبی و آفریقای شمالی (نواحی مدیترانه) مجموعه موجودات جانوری اردویسین از موجودات جانوری اروپای شمالی متمایز و یا با آنها تفاوت دارد و به همین دلیل زوناسیون فسیلهای کنودونت می‌تواند کمبود گراپتولیت را در نواحی مدیترانه جبران نماید.



اردویسین زیرین

    اشکوب ترمادوسین: که رسوبات آن برای اولین بار در شهر ترمادوک (Temadoc) در ایالت ولز واقع در جنوب غرب انگلستان مطالعه شده است.

    اشکوب آرنیگین (Arenigian): نام آن از کوههای آرنیگ در ایالت ولز گرفته شده و رسوباتش سیلت و آهکهای با لایه بندی نامنظم است.

اردویسین میانی

    اشکوب خلانویرنین (Llanvirnian): شامل شیلهای گراپتولیت دار و نام آن از ناحیه خلانویرن در جنوب ولز گرفته شده است.

    اشکوب خلاندیلین (llandeilian): اولین بار به آهکهای رنگی و تیره تریلوبیتدار ناحیه خلاندیلو اطلاق گردیده است.

    اشکوب کارادوسین (Caradocian): نام آن از ناحیه کارادوک در ولز مشتق گردیده و رخساره‌اش ماسه سنگ است.


اردویسین بالایی
که اشکوب آشگیلین (ashgillian) را شامل می‌شود. این اشکوب نامش از شهر آشگیل در ایالت ولز گرفته شده است و رخساره‌اش بیشتر سیلتی است.
فسیلهای شاخص در اردویسین
سه گروه از جانوران در کامبرین ظاهر شده‌اند، اما تنوع آنها مربوط به دوره اردویسین است. این جانوران عبارتند از: بازوپایان لولادار ، گراپتولیتها و کنودونتها. این سه گروه از مهمترین فسیلهای شاخص اردویسین به شمار می‌روند.
جغرافیای دیرینه اردویسین
بعد از پیشروی کلی دریا در دوره کامبرین ، سطح آب دریاها تا پایان اردویسین همچنان بالا بوده و سطح وسیعی از خشکیها را نیز می‌پوشانیده است. بزرگترین پسروی دریایی در آخر دوره اردویسین بوقوع پیوست، ولی اثر چندانی در زندگی موجودات زنده نداشت.

لازم به ذکر است که شواهد زیادی دال بر انقراض تعدادی از موجودات زنده در پایان دوره اردیسین وجود دارد. علت این انقراض را سرد شدن سریع و ناگهانی آب و هوا در پایان این دوره می‌دانند. در اردویسین خشکی بالتیک و خشکیهای کوچک بریتانیا از جنوب به طرف استوا تغییر مکان یافتند. در اثر این حرکت بود که بالتیک به حاشیه شرقی آسیا - اروپا منتقل شد.

منبع:

دانشنامه رشد

http://iranarticles.com/

 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 10 مرداد 1392 بازدید: 235
پرینت

رخدادهاى زمينساختى پالئوزوييک

 «نخستين حرکت‎ زمين‎ساختى پالئوزوييک (رخداد زريگانين  )

«دومين حرکت‎ زمين‎ساختى پالئوزوييک (ميلايين -  Milaian )

«چهارمين حرکت‎ زمين‎ساختى پالئوزوييک (هرسي‎نين )

 يکى از پيامدهاى کوهزايى کاتانگايى، ايجاد چرخه‎هاى رسوبى جديد از نوع بَرقاره‎اى Epicontinental   است که از زمان پرکامبرين پسين تا ترياس ميانى در گستره‎هاى وسيعى از ايرانزمين چيره بوده و در طى آن، پوشش سکويى اپي‎کاتانگايى ايران شکل گرفته است. در بيشتر نقاط ايران، مرز پرکامبرين پسين – کامبرين پيوسته و تدريجى است ولى در رديف‎هاى سکويى پالئوزوييک ايران، شواهد زيادى از ناپيوستگي‎هاى رسوبى ديده مي‎شود که به جز حالت‎هاى  استثنايى به طور عموم از نوع دگرشيبى موازى ‎است.

ادامه مطلب: رخدادهاى زمين‎ساختى پالئوزوييک
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 09 مرداد 1392 بازدید: 263
پرینت

دوران پالئوزئيك (Paleozoic):

 پالئوزوئیک یا دوران دیرینه زیستی از دو کلمه یونانی پالئوس (palaios) به معنی قدیمی و زئون (zoen) به معنی موجود زنده مشتق شده است .  طول این دوران حدود 340 میلیون سال است . (230 تا 570 میلیون سال قبل ) دوران پالئوزوئیک شامل 6 دوره است که به ترتیب از قدیم به جدید عبارتند از : کامبرین ، اردوویسین ، سیلورین ، دونین ، کربونیفر و پرمین . در دوران پالئوزوئیک مهمترین تغییرات با دوچرخه کوهزائی کالدونین (Caledonian) واریسکن (variscan) مطابقت دارد . شروع دوران پالئوزوئیک با حضور اشکالی از موجودات زنده ای مشخص می شود که دارای بخشهای سخت بودند فراوانترین اینموجودات آغازین تریلوبیتها بودند . سیلورین کوتاه ترین و کربونیفر طولانی ترین سیستم های دوران پالئوزوئیک هستند . رسوب گذاری در این دوران متنوع است .

ادامه مطلب: دوران پالئوزئيك (Paleozoic)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 05 مرداد 1392 بازدید: 306
پرینت

رخدادهای زمین ساختی پالئوزوئیک

رخدادهاي زمين‎ساختي پالئوزوييك

يكي از پيامدهاي كوهزايي كاتانگايي، ايجاد چرخه‎هاي رسوبي جديد از نوع بَرقاره‎اي Epicontinental است كه از زمان پركامبرين پسين تا ترياس مياني در گستره‎هاي وسيعي از ايرانزمين چيره بوده و در طي آن، پوشش سكويي اپي‎كاتانگايي ايران شكل گرفته است. در بيشتر نقاط ايران، مرز پركامبرين پسين – كامبرين پيوسته و تدريجي است ولي در رديف‎هاي سكويي پالئوزوييك ايران، شواهد زيادي از ناپيوستگي‎هاي رسوبي ديده مي‎شود كه به جز حالت‎هاي استثنايي به طور عموم از نوع دگرشيبي موازي ‎است. به همين‎رو، اين باور وجود دارد كه در پالئوزوييك شرايط زمين‎ساختي به نسبت آرامي بر سرزمين ايران چيره بوده و تنها در حركت‎هاي تناوبي رو به بالا و پايين زمين، گاهي از وسعت دريا كاسته مي‎شد و زماني نيز با پسروي كامل دريا، سكوي پالئوزوييك به خشكي تبديل مي‎شد. با اين باور، پذيرفته شده كه حركت‎هاي زمين‎ساختي پالئوزوييك ايران بيشتر از نوع خشكي‎زا است و جنبش‎هاي كوهزايي مهم و شديد پالئوزوييك كه در بخش‎هاي بزرگ از آسيا و اروپا صورت گرفته، تأثير ناچيزي در ايران داشته‎اند.

ادامه مطلب: رخدادهای زمین ساختی پالئوزوئیک
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 04 مرداد 1392 بازدید: 245
پرینت

پالئوزوئیک در ایران (5)

مقدمه:

پالئوزوييــك با طول مدت 340 ميليون سال (از 570 تا 230 ميليون سال پيش) طولانـي‎تريـن اراتم (Earathem) هاي فانروزوييك است كه نام آن از دو كلمة يوناني پالئوس ((Palaios به معني ديرينه و زئون ((Zoon به معني موجود زنده مشتق شده و هم‎ارز فارسي آن واژة «ديرينه‎زيستي » است.

بررسي‎هاي ديرينه‎جغرافيايي نشان مي‎دهد كه پس از رخداد كوهزايي كاتانگايي، از زمان پركامبرين پسين تا پايان ترياس مياني، سرزمين ايران، به عنوان يك سكوي با ثبات، با درياي كم ژرفا پوشيده كه گاه با حركت رو به بالاي زمين و پسروي دريا به خشكي تبديل مي‎شد. به همين دليل، به جز باريكه‎هاي كافتي پرتحرك مانند زون سنندج – سيرجان، در ديگر نواحي ايران سنگ‎هاي پالئوزوييك از نوع رسوبات بر قاره‎اي (Epicontinental) است. ولي، با وجود شرايط يكسان رسوبي، از تفاوت‎هاي رخساره‎اي و تغييرضخامت رسوبات، چنين استنباط مي‎شود كه اين رسوبات در حوضه‎هاي رسوبي مستقل و جدا از هم انباشته شده‎اند.

ادامه مطلب: پالئوزوئیک در ایران (5)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 04 مرداد 1392 بازدید: 256
پرینت

پالئوزوئیک در ایران (4)

مرز پرمين ترياس در ايران

در بيشتر نواحي ايران، سنگ‎هاي حاوي سنگواره‎هاي آشكوب دورآشامين و بخش بالايي آشكوب جلفين وجود ندارد و مرز پرمين و ترياس ناپيوسته و از نوع دگرشيبي موازي است كه اين ديدگاه با افق‎هاي هوازده، ماسه‎سنگ‎‎هاي آهني تيره رنگ و يا عدسي‎هايي از بوكسيت و لاتريت مسجل مي‎شود. با وجود اين، در چند ناحية ايران مانند جلفا، شهرضا، آباده، كندوان، آمل، مرز پرمين به ترياس تدريجي دانسته شده، ولي يافته‎هاي فسيل‎شناسي جديد نشان مي‎دهد كه حتي در نواحي ياد شده، بعضي از زون‎هاي زيستي پرمين – ترياس وجود ندارد. براي مثال در برش پرمين – ترياس ناحية جلفا كه به عنوان كامل‎ترين بُرش‎هاي مرز پرمين – ترياس ايران معرفي شده نبود زون زيستي Otoceras wood wardi سبب شده تا گروه ديرينه‎شناسي مشترك ايران و ژاپن، بر اين اعتقاد باشند كه به احتمال يك ناپيوستگي رسوبي در گذر پرمين به ترياس ناحية جلفا وجود دارد.شكل 4-8

 

ادامه مطلب: پالئوزوئیک در ایران (4)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 04 مرداد 1392 بازدید: 274
پرینت

پالئوزوئیک در ایران (3)

 پرمين در ايران مركزي

وجود برونزدهاي به نسبت گسترده سنگ‎هاي پرمين در نواحي طبس، شيرگشت، كلمرد، كرمان، بهاباد، بيابانك، انارك، بافق، تربت‎جام، ازبكوه، تربت‎حيدريه، كاشمر، نايبند، بيرجند، بزمان و 000 گوياي پيشروي‎ گستــردة درياي پرمين در ايران مركزي است كه در همه جا به رديف‎هاي رسوبي اين درياي پيشرونــدة‌ « سازند جمال» نام داده شده است. اگرچه سازند جمال يادآور رديف‎هاي « كربناتي» زمان پرمين است، ولي در همه جاي ايران مركزي، لايه‎هاي آغازين اين سازند با رديف‎هاي آواري آغاز مي‎شود. شباهت رخسارة اين آواري‎ها با نهشته‎هاي آواري كربنيفر (سازند سردر) سبب شده تا آواري‎هاي موردنظر بخش انتهايي سازند سردر دانسته شوند. در حالي كه وجود يك ناپيوستگي رسوبي در پاية اين آواري‎ها و به ويژه گذر تدريجي آنها به سنگ‎آهك‎هاي پرمين حتمي و نشانگر پيوند آنها با سازند جمال است.

 

ادامه مطلب: پالئوزوئیک در ایران (3)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 04 مرداد 1392 بازدید: 330
پرینت

پالئوزوئیک در ایران (2)

 كربنيفر در البرز

در كوه‎هاي البرز، سنگ‎هاي كربنيفر به طور عمده رديف‎هايي كربناتي با تغييرات سني از آشكوب تورنزين تا نامورين هستند. يك رويداد فرسايشي، به سن ويزئن مياني (فاز البرزين)، سبب شده است تا توالي‎هاي كربنيفر البرز ناپيوسته باشد. به رديف‎هاي كربناتي زير سطح ناپيوستگي ويزئن مياني « سازند مبارك » نام داده شده، و رديف‎هاي ويزئن مياني – نامورين در درة چالوس به نام « سازنــد دزدبنــد » و در ناحية گرگان « سازنـد باقرآبـاد » و «سازند قزل قلعه » نام دارند.

سازند آهكي مبارك : با 450 متر ستبرا، ايزوپيكIsopique) ) عضوهاي C, B و D سازند جيرود و معرف سنگ‎هاي كربنيفر پايين البرز است. اگرچه اين واحد سنگي به طور عمده رديف‎هاي كربنيفر البرز جنوبي را تداعي مي‎كند ولي گسترش آن در البرز شمالي نيز درخور توجه است و حتي در مقايسه با البرز جنوبي ستبراي بيشتر دارد.

ادامه مطلب: پالئوزوئیک در ایران (2)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دوره پالئوزوئيك
نمایش از 04 مرداد 1392 بازدید: 235
پرینت

پالئوزوئیک در ایران

دونين در ايران

مقدمه

نارسايي‎هاي ديرينه‎شناسي سبب شده تا بر خلاف دونين بالا، ديرينه‎جغرافياي دونين پايين و دونين مياني ايران در پردة ابهام باشد.تصور عموم زمين‎شناسان بر آن است كه در آغاز دونين شرايط جغرافياي ديرينة ايرانزمين همانند اواخر سيلورين بوده به اين ترتيب كه در شمال و شمال باختري ايران خشكي كالدوني و خاور آن با درياي كم ژرفايي پوشيده مي‎شد كه تحت تأثير حركت‏هاي شاغولي و رو به بالاي رخداد كالدوني قرار داشته است (شكل 4-4).

 به همين دليل، سنگ‎هاي دونين پايين در بخش بزرگي از ايرانزمين ديده نمي‎شود و سنگ‎هاي دونين مياني به طور پيشرونده و باناپيوستگي بر روي سنگ‎هاي كهن‎تر قرار دارد. در دونين پسين، از وسعت خشكي كالدوني كاسته شده و در نتيجه نهشته‎هاي دونين بالايي با گستردگي زياد و پس از يك ايست رسوبي، در نواحي زيادي از ايران نهشته شده‎اند. با اين حال، در پاره‎اي نقاط ايران مركزي (طبس، كرمان، اردكان و 000) و البرز خاوري (خوش ييلاق، بجنورد و 000) رديف‎هاي آواري سُرخ‎رنگي (سازند پادها) وجود دارد كه بيشتر به دليل جايگاه چينه‎شناسي به سن دونين پيشين دانسته شده‎اند.

ادامه مطلب: پالئوزوئیک در ایران
 

صفحه1 از2

<< شروع < قبلی 1 2 بعدی > پایان >>

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 413 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید