نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دشت (جلگه)
نمایش از 21 آذر 1394 بازدید: 83
پرینت

دشت نيمبلوک

نام انگلیسی : Dasht-e Nimbalouk   
نام فارسی :  دشت نیمبلوک

 
موقعیت جغرافیایی

مجموعه دشت نیمبلوک با ارتفاعات اطراف آن تشکی یک حوضه آبریز را می دهند. این حوضه در شمال شهرستان قاینات در طول جغرافیائی 58 درجه و 35 دقیقه تا 59 درجه و 2 دقیقه شرقی و عرض جغرافیائی 33 درجه و 42 دقیقه تا 34 درجه و 5 دقیقه شمالی واقع است.

ادامه مطلب: دشت نيمبلوک
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دشت (جلگه)
نمایش از 21 آذر 1394 بازدید: 127
پرینت

دشت سمسور

وبلاگ منصور زیست

نام انگلیسی : Samsour Desert

نام فارسی : دشت سمسور


موقعیت جغرافیایی

دشت سمسور در فلصله 120 کیلومتذی جنوب زاهدان در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد. این دشت در فاصله 45 کیلومتری بزمان واقع شده و از نظر تقسیمات کشوری از توابع ایرانشهر به حساب می آید. این دشت با طول تقریبی 50 کیلومتر و عرض 15 تا 20 کیلومتر در شمال قلعه بزمان و شرق حوضه آبریز گوهر در استان سیستان و بلوچستان واقع شده و آبخوان سمسور با طول 30 کیلومتر در داخل این دشت قرار دارد.

ادامه مطلب: دشت سمسور
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دشت (جلگه)
نمایش از 21 آذر 1394 بازدید: 96
پرینت

دشت هاي اطراف و نواحي دشت قائن

 دشت قاين
 نام انگلیسی : Dasht-e Ghaen   
نام فارسی :  دشت قاین

موقعیت جغرافیایی

دشت قاین این دشت با 805 کیلومتر مربع در میان ارتفاعات کمر آوش، کوه ورزگ و کوههای زول، مزارواندریک واقع شده و رود شور قاین در آن جریان داشته و شهرقاین در این دشت واقع است.

--------------------------------------------
 دشت چاهك موسويه، قاین
نام انگلیسی : Dasht-e Chahak-e Mousavieh   

نام فارسی :  دشت چاهک موسویه

موقعیت جغرافیایی

این دشت در جنوب غرب شهرستان قاینات در طول جغرافیایی 58 درجه و 30 دقیقه تا 59 درجه و 34 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 33 درجه تا 33 درجه و 45 دقیقه شمالی واقع سات. این حوضه محدود است از شمال به خط الراس ارتفاعات کمر اژدها، کوه سرگل و دشت سرایان، از شرق به خط الراس ارتفاعات سرتخت، بنگی و گینو، از جنوب به کوههای لمبی، مادر کوه و مولی و از غرب به ارتفاعات لاخ سفید، لاخ گرو و کوه گوشمیر وسعت حوضه بالغ بر 5320 کیلومتر مربع است که 2500 کیلومتر مربع آن دشت و بقیه را ارتفاعات تشکیل می دهد، بلندترین نقطه حوضه روی قله سیاه کوه و از سطح دریا 2620متر ارتفاع دارد پایین ترین نقطه در کویر واقع و از سطح دریا 1300 متر بلندی داردآب و هوای حاکم بر منطقه بری و از نوع خشک است حداکثر و حداقل مطلق درجه حرارت هوا در ایستگاه موسویه به ترتیب 43 و 9- درجه سانتیگراد گزارش شده است.
نزولات جوی منطقه به دلیل گرمی هوا و نزدیکی به کویر اندک است. متوسط بارش سالانه آن در ایستگاه مزبور 133 میلیمتر محاسبه شده است. میزان بارندگی در شرق حوضه و در ارتفاعات بیشتر است. تبخیر حوضه نیز به دلیل بالا بودن درجه حرارت هوا و اقلیم خشک، زیاد است. متوسط سالانه تبخیر موسویه 3180 میلیمتر می باشد.

ادامه مطلب: دشت هاي اطراف و نواحي دشت قائن
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دشت (جلگه)
نمایش از 21 آذر 1394 بازدید: 92
پرینت

سیلابدشت (Floodplain)
 


سیلابدشت[۱] یا دشت سیلابی (به انگلیسی: Floodplain) سرزمین پست و همواری است که در کنار رودی قرار دارد و اگر رود طغیان کند، سیل آن دشت را فرا می‌گیرد.


ادامه مطلب: سیلابدشت (Floodplain)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دشت (جلگه)
نمایش از 21 آذر 1394 بازدید: 94
پرینت

گیاهان شورپسند

گیاهان شورپسند (یا گیاهان شوره‌زی/شورزی) گیاهانی هستند که می‌توانند با آب دریا و دیگر آب‌ها و خاک‌های شور هم‌زیستی کنند و می‌توان از آب دریا برای آبیاری آنها استفاده کرد. با توجه به منابع سرشار آب دریا این گیاهان کمک بسیار خوبی برای مهار بیابان و بیابان زدایی هستند. چندین کشور از این گیاهان در زیست‌بوم خود استفاده می‌کنند.

در آب دریا به طور معمول در هر لیتر ۴۰ گرم از نمک‌های معدنی (عمدتا کلرید سدیم) به صورت محلول وجود دارد. لوبیا و برنج می‌توانند تا میزان ۱ تا ۳ گرم در لیتر نمک را در آب تحمل کنند. از سوی دیگر، گیاهانی همچو حرا و سالیکورنیا و اسفناج باغی در این گروه قرار می‌گیرند که به خوبی شوری ۷۰ گرم در هر لیتر آب را تحمل می‌کنند.[۱]


ادامه مطلب: گیاهان شورپسند
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دشت (جلگه)
نمایش از 21 آذر 1394 بازدید: 97
پرینت

گندم‌بریان

گندم‌بریان یا ریگ‌سوخته تپه‌ای است پوشیده از گدازه‌های آتشفشانی به مساحت ۴۸۰ کیلومتر مربع که در ۸۰ کیلومتری شمال شهر شهداد در کویر لوت در استان کرمان قرار دارد.[۱]این منطقه در شرق رودخانه شور قرار دارد و به دلیل گرمای بسیار زیاد هوا حیاتی در آن وجود ندارد.

گندم بریان پوشیده از سنگ‌ها و گدازه‌های بازالتی سیاه‌رنگ آتشفشانی است و همین پوشش سیاه آتشفشانی موجب بالا رفتن شدید گرما در این منطقه می‌شود. این منطقه پست‌ترین منطقه داخلی ایران نیز محسوب می‌شود و این موضوع نیز از دیگر دلایل گرمای شدید آن است. بنا بر تحقیقات کارشناسان در گندم بریان در منطقه‌ای به طول ۲۰۰ کیلومتر و عرض ۱۵۰ کیلومتر هیچ موجود زنده‌ای زندگی نمی‌کند. تپه گندم بریان نیز ۴۸ کیلومتر طول، ۱۰ کیلومتر عرض و ۴۸۰ کیلومتر مساحت دارد. این تپه در ۸۰ کیلومتری شمال شهداد قرار دارد و ۳۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. فصل زمستان و اوایل بهار زمان مناسبی برای بازدید گردشگران از این منطقه است. کوه‌های پوشیده از برف و سرد ارتفاعات سیرچ کرمان نیز از این محل قابل مشاهده است. بخش شمالی گندم‌بریان با دشت‌های پیرامونش همسطح می‌شود و تنها خاک سیاه رنگش (گدار باروت) سبب می‌شود که به اشتباه آن را همسطح تپه گندم بریان تصور کنیم.[۲]

ادامه مطلب: گندم‌بریان
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دشت (جلگه)
نمایش از 21 آذر 1394 بازدید: 96
پرینت

دشت لوت

«لوت» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر استفاده‌ها، لوت (ابهام‌زدایی) را ببینید.

مختصات: ۳۰°۳۶′۰۰″ شمالی ۵۹°۰۴′۰۴″ شرقی

بیابان لوت در Iran واقع شده‌است

دشت لوت دشتی بیابانی در منطقه جنوب شرقی ایران است. این دشت در شمال شرقی شهرستان کرمان قرار دارد و ۲۵مین بیابان بزرگ جهان می‌باشد. هسته آن در سال‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ گرم‌ترین نقطه بر سطح کره زمین شناخته شده است که بیشترین آن در سال ۲۰۰۵ با بیشینه دمای ۷۰٫۷ درجه سانتیگراد ثبت گردیده است. دانشمندان علت گرمای بالای آن را رنگ تیره و خشکی سطح آن دانسته‌اند که موجب جذب گرمای خورشید می‌شود.[۱]

دشت لوت از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده است. طول آن حدود ۳۲۰ کیلومتر (۲۰۰ مایل) و عرض آن حدود ۱۶۰ کیلومتر (۱۰۰ مایل) می‌باشد.[۲]

 نام

کلمه لوت به معنی برهنه و فاقد هرچیز است.[۳]

در نوشته‌های جغرافیایی از واحد لوت گاهی به‌نام «چاله لوت» و گاهی به‌صورت «دشت لوت» و در نزد عوام نیر به‌دلیل برخی مشابهت‌ها با دشت کویر اغلب به‌نام کویر لوت نام برده می‌شود. دشت لوت به‌صورت بیابان وسیع ماسه‌ای و ریگی است. در دشت لوت چاله‌ها یا حوضه‌های محلی متعددی وجود دارد که هرکدام دسته‌ای از رواناب‌های سطحی اطراف را دریافت می‌کنند. در دشت لوت پهنه‌های کویری عمدتاً در داخل یا حاشیه این حوضه‌ها (چاله‌های محلی) و یا در قسمتی از مسیر جریان‌های فصلی و موقتی پدید آمده‌اند. به‌طور کلی وسعت کویر در دشت لوت نسبت به زمین‌های ماسه‌ای و ریگی چندان زیاد نیست و یا به‌عبارتی از چنان اهمیتی برخوردار نیست که بتواند بر چشم‌انداز طبیعی آن تأثیر بگذارد. از این نظر دشت لوت درست در مقابل دشت کویر قرار دارد که بیشتر وسعت آن را کویر پوشش داده است؛ بنابراین همان‌طور که محققان جغرافیا در نوشته‌های خود به کرات تأکید کرده‌اند، اطلاق کویر لوت بر این واحد صحیح نیست و باید از آن به عنوان دشت لوت یا بیابان لوت نام برد.[۴]

دشت لوت دشتی بیابانی در منطقه جنوب شرقی ایران است. این دشت در شمال شرقی شهرستان کرمان قرار دارد و ۲۵مین بیابان بزرگ جهان می‌باشد. هسته آن در سال‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ گرم‌ترین نقطه بر سطح کره زمین شناخته شده است که بیشترین آن در سال ۲۰۰۵ با بیشینه دمای ۷۰٫۷ درجه سانتیگراد ثبت گردیده است.

ادامه مطلب: دشت لوت
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دشت (جلگه)
نمایش از 21 آذر 1394 بازدید: 132
پرینت

دشت‌های استان البرز

دشت‌ها و نقاط هموار استان البرز از جنوب شرق استان آغاز شده و در حدّفاصل جاده شهریار، اشتهارد و بزرگراه تهران- قزوین تا غرب نظرآباد امتداد می‌یابد. دشت‌های استان البرز با برخورداری از شیب ملایم، خاک حاصلخیز و دسترسی به سفره‌های آب زیرزمینی، زمینه مساعدی برای تجمع و فعالیت‌های انسانی می‌باشند اما در برخی نواحی (دشت‌های جنوبی استان) به دلیل بالا بودن سطح آب‌های زیرزمینی، زه‌کشی آب به خوبی صورت نمی‌گیرد و این مناطق به صورت شوره‌زار و کویر درمی‌آید.

بخش اعظم این مناطق از رسوبات آبرفتی و بخش کمی از آن از رسوبات آهکی و نیکل و زمین‌های شوره‌زار تشکیل شده است.

جلگه کرج: جلگه پهناور کرج با ارتفاع متوسط 1320 متر از سطح دریا در دامنه جنوبی رشته کوه‌های البرز قرار دارد و مسیر ارتباطی تهران به قزوین، زنجان، آذربایجان و مرز ترکیه از طریق آن صورت می‌گیرد.

کرج هم‌اکنون بخش قابل توجهی از فشار جمعیت و کم‌آبی تهران را تحمل می‌کند. بر اساس سرشماری‌های صورت گرفته کرج یکی از شهرهای پرجمعیت ایران محسوب می‌شود. البته این منطقه از روزگاران بسیار کهن به دلیل وجود منابع آبی فراوان رشته کوه‌های البرز و خاک حاصلخیز، مکانی مناسب برای اجتماعات بشری بوده و در گوشه و کنار این جلگه وسیع آثار باستانی ارزشمندی به دست آمده است.

ادامه مطلب: دشت‌های استان البرز
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: دشت (جلگه)
نمایش از 21 آذر 1394 بازدید: 92
پرینت

تعریف دشت و جلگه

میزان باران در این دشت بسیار کم و میزان تبخیر آنها بسیار زیاد است. قدرت تبخیر زیاد ،املاح محلول در خاک در طول زمان به سطح زمین کشانده و شوره زار های وسیعی را به خصوص در دشت کویر ظاهر ساخته است. اختلاف دمای تابستان و زمستان در این بیانانها بسیار بالا بوده و رویش گیاه به شدت ضعیف و فرسایش باد شدید است.در برخی دیگر مانند غرب کشور ، به دلیل رطوبت و شرایط ْآب و هوایی و جنس مناسب خاک دشت های حاصلخیزی مانند ماهی دشت بوجود آمده اند.دشت منطقه بزرگ کم ارتفاع تقریباً مسطح است. دشت ها مانند دیگر عوارض زمین از لحاظ شکل، اندازه و ارتفاع از سطح دریا متفاوتند. بعضی از دشت ها دارای سطح چین خورده ملایم با تپه های کم ارتفاعند در حالیکه بعضی دیگر در وسعت چند مایل کاملاً مسطح به نظر می رسند. این دشت ها ممکن است در حقیقت شیب دار باشند، ولی این شیب آنقدر کم است که قابل توجه نیست. بزرگترین دشتهای آمریکای شمالی از حدود ۱۵۰۰ فوت در شرق شروع می شود تا ۶۰۰۰ فوت در غرب.بزرگترین دشتها در آمریکا ی شمالی از خلیج مکزیک به سمت شمال و سرتاسر کانادا تا اقیانوس منجمد شمالی گسترش دارد. بزرگترین دشتهای اورآسیا از فرانسه غربی و کشور های کم ارتفاع به سمت شرق گسترش یافته ،      این دشتها در لهستان عریض هستند . و در سراسر اتحاد شوروی سابق ادامه داند، ودر جنوب به دشت های سیبری غربی متصل می شود.از نظر تاریخی دشتها موثرترین عوارض زمین در پیشرفت بشر بوده اند.

زیرا به آسانی زیر کشت می روند و رفت و آمد در آنها کمتر با اشکال مواجه می گردد.دشتهای اقلیمهای متوسط در کنار رودها یا منابع آب اغلب صحنه تمدنهای بزرگ بوده اند.دامپروری و کشاورزی دردشتها رونق دارد. موقعیکه تعداد نفرات یک ملتی افزایش می یابد، مهاجرت از راههای آسان دشتها هجرت می کنند.

ادامه مطلب: تعریف دشت و جلگه
 

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 292 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید