نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 126
پرینت

ورود به كربلا

شیخ مفید گوید:
چون صبح شد، امام حسین ـ علیه السّلام ـ فرود آمد و نماز صبح خواند. دوباره سوار شد و با یاران خود سمت راست را پیش گرفت. می‌خواست یاران خود را از سپاه حر جدا كند، حر نیز می‌آمد و امام و یارانش را مانع می‌شد و می‌خواست آنان را به سمت كوفه برگرداند، آنان هم امتناع می‌كردند. چنین ادامه یافت تا به نینوا رسیدند، جایی كه حسین ـ علیه السّلام ـ آنجا فرود آمد. ناگهان اسب سواری را دیدند. سلاح بر تن و كمان بر دوش كه از كوفه می‌آمد. همه به انتظار ایستادند. چون به آنان رسید، به حر و یارانش سلام كرد، اما به حسین و اصحاب او سلام نداد. نامه‌ای از ابن زیاد برای حر آورده بود، با این مضمون:

ادامه مطلب: ورود به كربلا
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 148
پرینت

نتایج و پیامدهای نهضت عاشورا

قیام و نهضت امام حسین ـ علیه السلام ـ آثار و نتایج بزرگی در جامعه اسلامی بر جا گذاشت كه ذیلاً برخی از آنها را به عنوان نمونه مورد بررسی قرار می دهیم:
1ـ رسوا ساختن هیئت حاكمه
از آنجا كه بنی امیه به حكومت و سلطنت خود رنگ دینی می دادند و بنام اسلام و جانشینی پیامبر بر جامعه اسلامی حكومت می كردند و با شیوه های گوناگون (مانند جعل حدیث، جذب شعرا و محدثان، تقویت فرقه های جبر گرا و...) جهت تثبیت موقعیت دینی خود در جامعه می كوشیدند، قیام و شهادت امام حسین ـ علیه السلام ـ بزرگترین ضربت را بر پیكر این حكومت وارد آورد و هیئت حاكمه وقت را رسوا ساخت ؛ بویژه آنكه سپاه یزید در جریان فاجعه عاشورا یك سلسله حركات نا جوانمردانه همچون بستن آب به روی یاران امام حسین ـ علیه السلام ـ، كشتن كودكان، اسیر كردن زنان و كودكان خاندان پیامبر و امثال اینها انجام دادند كه به رسوایی آنان كمك كرد و یزید بشدت مورد نفرت عمومی قرار گرفت، به طوری كه «مجاهد»، یكی از شخصیتهای آن روز، می گوید:

ادامه مطلب: نتایج و پیامدهای نهضت عاشورا
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 99
پرینت

فعالیت ها و مبارزات امام حسین(ع)

حسین بن علی - علیه السلام - از دوران نوجوانی كه شاهد انحراف دستگاه حكومت اسلامی از مسیر اصلی خود بود، از موضعگیریهای سیاسی پدر خود پیروی و حمایت می‏كرد؛ چنانكه در زمان خلافت عمر بن خطاب، روزی وارد مسجد شد و دید عمر بر فراز منبر نشسته است، با دیدن این صحنه، بالای منبر رفت و به عمر گفت: از منبر پدرم پایین بیا و بالای منبر پدرت برو! [1]
در جبهه‏های نبرد با ناكثین و قاسطین
حسین بن علی - علیه السلام - در دوران خلافت پدرش، امیرمومنان ع،در صحنه‏های سیاسی و نظامی در كنار آن حضرت قرار داشت. او در هر سه جنگی كه در این دوران برای پدر ارجمندش پیش آمد، شركت فعال داشت.[2]
در جنگ جمل فرماندهی جناح چپ سپاه امیر مومنان - علیه السلام - به عهده وی بود[3] و در جنگ صفین، چه از راه سخنرانیهای پرشور و تشویق یاران علی - علیه السلام - جهت شركت در جنگ، و چه از رهگذر پیكار با قاسطین، نقشی فعال داشت [4]در جریان حكمیت نیز یكی از شهود این ماجرا از طرف علی - علیه السلام - بود.[5]
حسین بن علی - علیه السلام - پس از شهادت علی - علیه السلام - در كنار برادر خویش، رهبر و پیشوای وقت، حسن بن علی ع قرار گرفت، و هنگام حركت نیروهای امام مجتبی ع به سمت شام، همراه آن حضرت در صحنه نظامی و پیشروی به سوی سپاه شام حضور داشت، و هنگامی كه معاویه به امام حسن - علیه السلام - پیشنهاد صلح كرد، امام حسن، او و عبدالله بن جعفر را فراخواند و درباره این پیشنهاد، با آن دو به گفتگو پرداخت [6]و بالاخره پس از متاركه جنگ و انعقاد پیمان صلح، همراه برادرش به شهر مدینه بازگشت و همانجا اقامت گزید.[7]

ادامه مطلب: فعالیت ها و مبارزات امام حسین(ع)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 120
پرینت

فضایل و بركات امام حسین(ع)


آثار و بركات فردی سیدالشهداء
1- چراغ هدایت و كشتی نجات‏
روایت شده كه امام حسین - علیه السلام - فرمود: «خدمت رسول خدا - صلی الله علیه و آله - شرفیاب شدم در حالیكه ابی بن كعب هم آنجا بود. حضرت رسول اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: مرحبا به تو، ای ابا عبدالله، ای زینت آسمانها و زمین. ابی گفت : چگونه او زینت آسمانها و زمین است در صورتی كه كسی غیر از تو چنین نیست؟ حضرت فرمود: ای ابی، قسم به كسی كه مرا به حق به نبوت مبعوث كرد، حسین بن علی در آسمان بزرگتر از روی زمین است، و همانا بر طرف راست عرش الهی نوشته شده است كه او چراغ هدایت و كشتی نجات است».[1]
یكی از بركات فردی حضرت سیدالشهدا - علیه السلام - این است كه او «چراغ هدایت» و «كشتی نجات» است. اگر چه همه پیامبران و امامان - علیه السلام - چراغها و انوار هدایت و كشتیهای نجات و رهایی اند، چنانكه پیامبر اسلام - صلی الله علیه و آله - فرمود: «انما مثل اهل بیتی فیكم كمثل سفینه نوح من دخلها نجا، و من تخلف عنها هلك».[2]
همانا خانداون و اهل بیت من در میان شما مانند كتشی نوح است كه هر كس داخل آن شود نجات پیدا كرده و هركس كه از آن تخلف كند هلاك خواهد شد.

ادامه مطلب: فضایل و بركات امام حسین(ع)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 105
پرینت

علی اكبر (ع)

علی اكبر (ع) فرزند بزرگ سید الشهدا (ع) و شبیه پیامبر (ص) كه روز عاشورا فدای دین شد. مادر علی اكبر، لیلا دختر ابی مره بود. در كربلا حدود 25 سال داشت.سن او را 18 سال و 20 سال هم گفته‏اند. او اولین شهید عاشورا از بنی هاشم بود.[1] علی اكبر شباهت بسیاری به پیامبر داشت،هم در خلقت، هم در اخلاق و هم در گفتار. به همین جهت روز عاشورا وقتی اذن میدان طلبید و عازم جبهه پیكار شد،امام حسین - علیه السلام - چهره به آسمان گرفت و گفت: «اللهم اشهد علی هؤلاء القوم فقد برز الیهم غلام اشبه الناس برسولك محمد خلقا و خلقا و منطقا و كنا اذا اشتقنا الی رؤیه نبیك نظرنا الیه...»[2] شجاعت و دلاوری علی اكبر و رزم آوری و بصیرت دینی و سیاسی او، در سفر كربلا بویژه در روز عاشورا تجلی كرد.سخنان، فداكاریها و رجزهایش دلیل آن است.

ادامه مطلب: علی اكبر (ع)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 102
پرینت

علی اصغر (ع)

علی اصغر یكی از فرزندان امام حسین (ع) است كه شیر خوار بود و از تشنگی، روز عاشورا بی تاب شده بود. امام (ع)، خطاب به دشمن فرمود: از یاران و فرزندانم، كسی جز این كودك نمانده است. نمی‏بینید كه چگونه از تشنگی بی تاب است؟ در «نفس المهموم»آمده است كه فرمود: «ان لم ترحمونی فارحموا هذا الطفل» در حال گفتگو بود كه تیری از كمان حرمله آمد و گوش تا گوش حلقوم علی اصغر را درید. امام حسین (ع) خون گلوی او را گرفت و به آسمان پاشید.[1] در كتابهای مقتل، هم از «علی اصغر» یاد شده،هم از طفل رضیع (كودك شیرخوار) و در اینكه دو كودك بوده یا هر دو یكی است، اختلاف است.

ادامه مطلب: علی اصغر (ع)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 98
پرینت

عاشورا و نقش بی‏همتای زینب (س)

در تاریخ اسلام زنان مؤمن و فداكار بسیاری بودند كه با حضور فعّال در صحنه‏های حسّاس سیاسی و اجتماعی، مسیر تاریخ را تغییر دادند. از جمله این زنان، حضرت زینب (س) بود كه با حضور در نهضت كربلا، مسؤولیت بزرگی را بر عهده گرفت.
به اعتقاد نویسنده، حضرت زینب (س) برای ایفای مسؤولیت بزرگ پیام رسانی از دوران كودكی تحت تربیت پیشوایان معصوم قرار گرفت و امام حسین (ع) نیز در مسیر حركت به كربلا، با سخنان و توصیه‏هایی، خواهرش را آماده‏تر كرد. مقاله در تبیین نقش حضرت زینب در روز عاشورا و نیز پس از آن در دفاع از جان امام سجاد (ع) و حمایت از زنان و كودكان به تفصیل سخن گفته است و در پایان به نقش آن حضرت در كوفه و شام و در برابر ابن‏زیاد و یزید به اجمال پرداخته است.

ادامه مطلب: عاشورا و نقش بی‏همتای زینب (س)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 104
پرینت

ظلمهای دشمنان در كربلا

خوارزمی می‌گوید:
چون تشنگی بر حسین ـ علیه السلام ـ و اصحابش شدت یافت، شبانه برادرش عباس را با سی سوار و بیست پیاده و بیست مشك فرستاد تا آنكه نزدیك آب رسیدند. عمروبن حجاج گفت: كیستی؟ نافع بن هلال گفت: من پسر عموی تو هستم، از یاران حسین ـ علیه السلام ـ. آمده‌ام از این آبی بنوشم كه شما مانع شده‌اید. گفت: بنوش! گوارا! نافع گفت: وای بر تو! چگونه آب بنوشم در حالی كه حسین و همراهانش از تشنگی می‌میرند؟ گفت: راست می‌گویی، ولی ما مأموریم و چاره‌ای جز اطاعت فرمان نداریم. نافع همراهانش را صدا زد، وارد فرات شدند. عمرو هم سربازانش را صدا كرد تا نگذارند. بین آن دو گروه بر سرِ آب پیكار سختی در گرفت. عده‌ای می‌جنگیدند و گروه دیگر مشكها را پر می‌كردند. مشكها پر شد و تعدادی از سربازان عمروبن حجاج كشته شدند، اما از یاران امام كسی كشته نشد.

ادامه مطلب: ظلمهای دشمنان در كربلا
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 112
پرینت

شهدای كربلا

در جریان نهضت عاشورا و سرزمین كربلا اصحاب و یاران امام حسین ـ علیه السلام ـ تا پای جان در ركاب امام ـ علیه السلام ـ با دشمن نبرد كردند و به شهادت رسیدند، كه به برخی از آنها اشاره می شود:
1 ـ عبدالله بن عمیر
طبری به نقل از ابومخنف و او از قول ابوجناب روایت كند:
مردی از ما به نام عبدالله بن عمیر از بنی عُلیم ساكن كوفه شده، در نزدیكی چاه جعد از قبیله همدان خانه‌ای گرفته بود. از بنی نمر همسری داشت به نام ام وهب دختر عبد. در نُخلیه، كوفیان را دید كه سان دیده می‌شوند تا به نبرد امام حسین ـ علیه السلام ـ اعزام شوند. از آنان پرسید. گفتند: به نبرد با حسین پسر فاطمه دختر پیامبر می‌روند. گوید: به خدا شیفته جهاد با مشركان بودم و امیدوارم ثواب جنگ با اینان كه با پسر دختر پیامبرشان می‌جنگند، نزد خدا كمتر از پاداش جهاد با مشركان نباشد. نزد همسر خود رفت و آنچه را شنیده بود باز گفت و تصمیم خود را به وی گفت. زنش گفت: كار درستی است و بهترین كار توست، چنان كن و مرا هم با خودت ببر.

ادامه مطلب: شهدای كربلا
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 115
پرینت

شهادت امام حسین  (ع )

به میدان رفتن امام ـ علیه السلام ـ
خوارزمی گوید: امام حسین ـ علیه السلام ـ برخاست و بر اسب خویش سوار شد و در مقابل آن گروه ایستاد. شمشیرش را در دست گرفته بود، از خود نا امید شده و آهنگ شهادت داشت، در حالی كه می‌فرمود:
من فرزند علی نیك رفتارم، از دودمان هاشم و آنگاه كه فخر كنم، همین افتخار مرا بس.
جدم رسول خداست، بهترین انسان از گذشتگان و ما چراغ فروزان خدا در زمینیم.
مادرم فاطمه، دختر پیامبر پاك است و عمویم را جعفر طیار گویند.
كتاب خدا در خاندان ما آشكارا نازل شده است و در خاندان ما از هدایت و وحی به نیكی یاد می‌شود.
ماییم پیشوایان خدایی بر همه مردم و این حقیقت را پنهان و آشكار، در میان مردم باز می‌گوییم.
ماییم سرپرستان حوض كوثر كه به دوستدارانمان جام می‌دهیم و آن حوض، كوثری برای سیراب ساختن است.
در رستاخیز، دوستداران ما سعادتمندند و روز قیامت، دشمنان ما زیان می‌كنند.
سپس (آن گونه كه گفته‌اند) چنین خواند:

ادامه مطلب: شهادت امام حسین (ع )
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 94
پرینت

شناخت اجمالی امام حسن (ع)

پیشوای دوم جهان تشیع كه نخستین میوه پیوند فرخنده علی ـ علیه السلام ـ با دختر گرامی پیامبر اسلام ـ صل الله علیه و آله و سلم - بود، در نیمه ماه رمضان سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود.[1] حسن بن علیـ علیه السلام ـ از دوران جد بزرگوارش چند سال بیشتر درك نكرد زیرا او تقریبا هفت سال بیش نداشت كه پیامبر اسلام بدرود زندگی گفت.
پس از درگذشت پیامبر ـ صل الله علیه و آله و سلم - تقریبا سی سال در كنار پدرش امیر مومنان ـ علیه السلام ـ قرار داشت و پس از شهادت علی ـ علیه السلام ـ (در سال 40 هجری) به مدت 10 سال امامت امت را به عهده داشت و در سال 50 هجری با توطئه معاویه بر اثر مسمومیت در سن 48 سالگی به درجه شهادت رسید و در قبرستان «بقیع» در مدینه مدفون.گشت.
آن حضرت در طول زندگانی پر برت خویش فعالیت ها و اقداماتفراوانی داشت، از جمله:

ادامه مطلب: شناخت اجمالی امام حسن (ع)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 100
پرینت

سیره‌ عملی امام حسین(ع)

حضرت امام حسین ـ علیه السّلام ـ نیز مانند سایر پیشوایان معصوم - علیهم السّلام ـ دارای آداب و رفتار پسندیده ای بود كه به برخی از آن ها اشاره می شود:
یك روز امام حسین ـ علیه السّلام ـ بر عده‌ای فقیر و مسكین كه سفره‌ خود را پهن كرده بودند گذر كرد. آنها گفتند ای پسر رسول خدا بفرمایید كنار سفره‌ ما فقیران! امام ـ علیه السّلام ـ فوراً دعوت آنها را اجابت كرد و نشست و با آنها هم غذا شد و فرمود:خداوند متكبرین را دوست نمی‌دارد.
سپس فرمود: من دعوت شما را پذیرفتم پس شما نیز دعوت مرا بپذیرید. گفتند با كمال میل ای فرزند رسول خدا. با امام ـ علیه السّلام ـ به منزل آن حضرت آمدند. امام ـ علیه السّلام ـ به اهل خانه فرمود: هر چه در خانه هست برای پذیرایی میهمانان بیاورید.[1]

ادامه مطلب: سیره‌ عملی امام حسین(ع)
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 96
پرینت

حوادث روز عاشورا

برخی از حوادث روز عاشورا عبارتند از:
خواب دیدن امام قاتل خود را
ابن اعثم گوید:
سحرگاهان امام حسین ـ علیه السلام ـ‌ را خوابی مختصر ربود. چون بیدار شد فرمود: می‌دانید هم اینك در خواب چه دیدم؟ سگهایی را دیدم كه بر من حمله آورده‌اند و مرا می‌درند. در میان آنها سگ خال خالی بود كه بر من بیشتر حمله می‌آورد. فكر می‌كنم آنكه قاتل من است، مردی لك و پیس‌دار از این گروه است. پس از آن جدم رسول خدا را دیدم كه با گروهی از اصحاب خود بود و به من می‌فرمود: پسرم! تو شهید آل محمدی. آسمانیان و ملكوتیان مژده آمدنت را می‌دهند. شبانگاه امشب مهمان ما خواهی بود. بشتاب و تأخیر مكن. اینك این فرشته توست كه از آسمان فرود آمده تا خون تو را در شیشه‌ای سبز بگیرد. این خوابی بود كه دیدم. آن لحظه فرا رسیده و زمان كوچ از این دنیا نزدیك شده است و شكی در آن نیست. [1]

ادامه مطلب: حوادث روز عاشورا
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: امام حسين (ع)
نمایش از 07 شهریور 1392 بازدید: 108
پرینت

حركت امام حسین(ع) به کوفه

نماینده رسمی امام، آمادگی مردم كوفه را تأیید كرده بود، و دیگر جای تأمل نبود. چرا كه به طور مطمئن با توجه به نامه‌ها و نامه مسلم، شرایط برای قیام علیه بنی امیّه آماده شده بود. امام در رفتن تسریع كرد، به طوری كه در هشتم ذیحجه، یعنی در بحبوهه مراسم حج، با تبدیل عمره تمتع به عمره مفرده عازم عراق گردید. لحظه‌ای تأخیر می‌توانست وضع عراق را دگرگون كند. اضافه بر این احتمال ترور امام در مكه وجود داشته و ماندن حضرت در مكه به هیچ صورتی مصلحت نبود. گفته‌اند همراهان امام هشتاد نفر بودند؛ اما از پاره‌ای اخبار دیگر چنین برمی‌آید كه تعداد بیش از این بوده است. به احتمال رقم مزبور مربوط به كسانی است كه تا كربلا همراه امام ماندند.

ادامه مطلب: حركت امام حسین(ع) به کوفه
 

صفحه1 از65

<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعدی > پایان >>

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 235 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید