نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 56
پرینت

مقالات دور اهل البیت علیهم السلام فی تفسیرالقرآن الكریم

اهل البيت(علیهم السلام) في حياة الرسول(صلی الله علیه و آله و سلم)

العترة الطاهرة ورثة الكتاب وحملة علم الرسول (ص ): قـال رسـول اللّه (ص ): ((اني تارك فيكم الثقلين , كتاب اللّه وعترتي اءهل بيتي , وانهما لن يفترقا حتى يردا على الحوض ))..,وقال : ((ماان تمسكتم بهما لن تضلوا بعدي اءبدا...)) ((1)) .

حـديـث مـتـواتر بين الفريقين , قاله (ص ) خطابا لجميع اءمته عبر العصور... فقد هداهم الى معالم الـحـياة التي ان ساروا على هديها اهتدوا وبلغوا السعادة ..., وان حادوا عنها هوواوجلبوا لانفسهم الشقاء. ((مثل اءهل بيتي كسفينة نوح , من ركبها نجا, ومن تخلف عنها غرق وهوى )) ((2)) .

ومـعـنى عدم افتراق اءحدهما عن الاخر: اءن الاهتداء باءحدهما واغفال الاخر, مما لا يمكن لسالك سـبيل الرشاد, فلئن كان موضع الكتاب من الدين موضع عرض اءصول التشريع فان البيان والتفصيل من وظيفة العترة الطاهرة (ع ) من اءهل بيت الرسول (ص ). وكما كان موضع النبي من القرآن الكريم موضع بلاغ وبيان , فكذلك موضع اءهل بيته الطاهرين (ع ) مـوضع اءداء وايفاء, انهم خلفاؤه في اءداء رسالة اللّه عز وجل في الارضين ,والايفاء ببيان شريعته فـي الـخـافـقـين . فهم باب علمه , ومستودع حكمته , والمؤدون عنه ,والشهداء على الخلق , ليكون الرسول عليهم شهيدا. قـال الـصادق (ع ) في قوله تعالى :(فكيف اذا جئنا من كل اءمة بشهيد وجئنا بك على هؤلاءشهيدا), ((نـزلـت فـي اءمـة مـحـمـد (ص ) خـاصة , في كل قرن منهم امام منا شاهد عليهم , ومحمدشاهد علينا..)) ((3)) .

ادامه مطلب: مقالات دور اهل البیت علیهم السلام فی تفسیرالقرآن الكریم
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 89
پرینت

ماجرای مباهله

اثبات حقانيت پيامبر اکرم و ائمه علیهم السلام

ماجراي مباهله و آيه معروف به آن از جمله آياتي است كه ذكر و يادآوري آن اطمينان خاطر انسان را افزايش مي دهد و او را در اعتقاد و تشخيص راه درست، مطمئن تر و راسخ تر مي كند و بيش از پيش ايمان به صدق و راستي دين اسلام و سرمشق عملي آل رسول الله را در انسان برمي انگيزاند. مقاله حاضر در مقام تبيين آيه مباهله در قرآن است كه اينك با هم آن را از نظر مي گذرانيم.

ماجراي مباهله

مباهله يعني توجه و تضرع دو گروه مخالف يكديگر به درگاه خدا و تقاضاي لعنت و هلاكت براي طرف مقابل كه از نظر آنان اهل باطل است.

قرآن مي فرمايد: «فمن حاجك فيه من بعد ما جاءك من العلم فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءكم و نساءنا و نساءكم و انفسنا و انفسكم تم نبتهل فنجعل لعنت الله علي الكافرين»«پس هر كه با تو درباره او ]عيسي[ پس از آنكه بر تو ]به واسطه وحي، نسبت به احوال وي[ علم و آگاهي آمد، مجادله و ستيز كند، بگو بياييد ما پسرانمان را و شما پسرانتان را، و ما زنانمان را و شما زنانتان را، و ما نفوسمان را و شما نفوستان را دعوت كنيم سپس يكديگر را نفرين نماييم، پس لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم».(آل عمران-61)

در اين آيه به دنبال آيات قبل و استدلالي كه در آن ها بر نفي خدا بودن مسيح«ع» شده بود، به پيامبر«ص» دستور مي دهد كه هرگاه بعداز علم و دانشي كه (درباره مسيح«ع») براي تو آمده (باز) كساني با تو در آن به محاجه و ستيز برخاستند. (تفسير نمونه، ج 2، ص 58)

جريان مباهله چنانچه ابن اثير در تاريخ كامل تصريح كرده سال دهم هجرت واقع شده و آن روز بيست و چهارم ذي الحجه شش روز بعد از جريان مقدس غدير خم بود و از عمر پيامبر«ص» فقط دو ماه و چهار روز باقي بود. (احسن الحديث، ج 2، ص 97)

ادامه مطلب: ماجرای مباهله
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 47
پرینت

فاطمه(علیهاالسلام) در تفاسیر اهل‏ سنت

 

مقدّمه

«ایّها النّاس اعلموا انّی فاطمة و ابی ‏محمّد صلی‏ الله ‏علیه ‏و‏آله ‏وسلم ... لا اقول ما اقول غلطاً و لا افعل شططاً؛ ای مردم! بدانید: من فاطمه‏ام و پدرم محمّد (صلی الله علیه و آله و سلم) است... گفتار و رفتارم جز حق نیست.»1

سخن گفتن درباره شخصیت والایی که مدال «سیّدة نساء العالمین» را از دست آخرین پیامبر الهی گرفته است، کاری بس دشوار می ‏نماید.

شناخت زوایای شخصیت ملکوتی آن حضرت، از دو جهت مشکل است:

1. ژرفای شخصیت حضرت فاطمه علیهاالسلام

انسان‏های الهی، مانند خورشید درخشندگی دارند؛ از این رو، همان گونه که به خورشید نمی‏توان خیره شد، به خورشید وجود آنان نیز نمی‏توان نگریست. به ناچار از آثار وجودی آنان می‏توان به ابعادی از شخصیت‏شان پی‏برد.

طایر و هم فرو ماند و شهباز خیال * عقل حیران ز کمال وی و اندیشه ملول2

2. تلاش منفی مخالفان

تلاش پیگیر و همه ‏جانبه حکّام جور و بنی‏امیّه، برای پوشاندن و مجهول نگاه داشتن جایگاه رفیع اهل‏بیت علیهم ‏السلام ، یکی دیگر از عواملی است که ما را از شناخت صحیح و بایسته آن حضرت باز داشته است.

البته به رغم همه این تلاش‏ها، آن انوار الهی درخشندگی و تشعشع لازم را در افق معنوی داشته و دارند؛ چرا که:

«یریدون لیطفوا نور الله باَفواهم واللّه متمّ نوره و لو کره الکافرون»

ادامه مطلب: فاطمه(علیهاالسلام) در تفاسیر اهل‏ سنت
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 48
پرینت

فاطمه علیهاالسلام، تجلی تمام زنان مقدس قرآنی

 

مقدّمه

بی تردید یکی از آیاتی که در شأن اهل‏بیت علیهم السلام نازل شده، آیه مباهله است. آیه شریفه در جریان یکی از وقایع مهم تاریخ اسلام که به مباهله معروف است نازل شده است. گروهی از نصاری نجران برای مناظره درباره اسلام و ادعای پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) نزد ایشان آمدند. سرانجام کار برای اثبات حقانیت یکی از دو طرف به آنجا انجامید که هر دو گروه در برابر خداوند دعا کنند تا لعنت و عذاب خدا بر دروغگویان و منحرفان از حق نازل شود.

وقت خاصی معین شد. در روز موعود مردم جمع شدند، در حالی که هنوز بر مسیحیان نجران معلوم نبود که پیامبر (صلی الله علیه و آله) چه کسانی را برای مراسم دعا و مباهله حاضر می کند.

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) پیش آمد در حالی که علی، حسن، حسین و فاطمه زهرا علیهم السلام را با خود می آورد. بدین سان پیامبر صحنه پر شکوهی آفریده بود. مسیحیان نجران چون حالت پیامبر و اهل بیتش علیهم السلام را دیدند لرزه بر اندامشان افتاد و به رایزنی با پیشوای خود، اسقف ابا حارثه پرداختند. بزرگ آنان گفت:

ادامه مطلب: فاطمه علیهاالسلام، تجلی تمام زنان مقدس قرآنی
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 84
پرینت

علی علیه السلام و آیه ولایت

در اين مقاله سعى شده ‏است  با استناد به شواهدى از لغت و احاديث و آيات ثابت  شود كه مفاد آيه‏ شريفه‏ «ولايت» در خصوص ولايت على(علیه السلام) به معناى جانشينى او پس از پيامبر است و اين مفاد هيچ منافاتى با سياق آيه ندارد.

كليد واژه ‏ها:

آيه ولايت، على عليه السلام، عموم لفظ  و خصوص سبب، سياق .

1. مقدمه

اين مقاله در مقام پاسخ به سؤالاتى است كه در زمينه آيه ولايت مطرح است . برخى از مهم‏ترين آنها به اين قرار است:

چه دليلى وجود دارد بر اين كه «ولايت » در آيه  كريمه به معناى سرپرستى است؟

آيا سياق و صدر و ذيل آيه كه از محبت و دوستى سخن می گويد با مفهوم سرپرستى كه از آيه مستفاد می گردد، سازگار است يا نه؟

اگر مراد از آيه  شريفه حضرت امير عليه السلام است، پس چرا به صيغه جمع آمده است؟

به فرض كه آيه شريفه راجع به مورد خاص نازل شده باشد، ولى آيا مورد خاص می تواند عموم آيه را تخصيص زده و آيه را از عموميت بياندازد؟

ادامه مطلب: علی علیه السلام و آیه ولایت
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 47
پرینت

على علیه السلام نفس پیامبر است به شهادت قرآن

در سال دهم هجرت گروهى از نصاراى نجران به نمايندگى از سوى مسيحيان به مدينه آمده، و گفتند: دين شما چه فضيلتى بر دين ما دارد؟ و چرا ما به شما مسلمانان «جزيه» بدهيم؟

پيامبر اسلام، دلايل زيادى در جامعيت و تكامل اسلام بيان داشتند، ولى تعصب و هواهاى نفسانى نگذاشت افراد مزبور حقايق اسلام را از زبان پيامبر بزرگ ما بپذيرند، در اين هنگام آيه زير براى داورى ميان دو گروه نازل شد:

«فمن حاجك فيه من بعد ما جاءك من العلم فقل: تعالوا ندع ابنائنا و ابنائكم و نسائنا و نسائكم و انفسنا و انفسكم ثم نبتهل فنجعل لعنت الله على الكاذبين» (1)

هرگاه بعد از علم و دانشى كه درباره مسيح به تو رسيده، باز كسانى با تو به محاجه و ستيز برخيزند، به آنها بگو «بيائيد ما و شما در برابر يكديگر با فرزندان و زنان و نفوس خود مباهله نموده، و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم»

 

رسول گرامى اسلام پس از دريافت اين آيه «نصاراى نجران» را به «مباهله» دعوت كرد، قرار شد در روز معينى هر دو گروه با افراد خود به مباهله بيايند، و همديگر را نفرين كنند، تا خداوند گروه باطل را نابود سازد.

ادامه مطلب: على علیه السلام نفس پیامبر است به شهادت قرآن
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 37
پرینت

عدم تصریح به نام ائمه(علیهم السلام) در قرآن

 

مقدمه

از ظاهر آیات و روایات استفاده می شود، که همه چیز در قرآن آمده و خداوند از ذکر مطلبی در آن فروگذار نکرده است چنانکه در قرآن می خوانیم: «وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ ؛ ما این کتاب را بر تو نازل کردیم که بیانگر همه چیز است.»(1) و «ما فَرَّطْنا فِی الْکِتابِ مِنْ شَیْ‏ء ؛ ما هیچ چیز را در این کتاب، فرو گذار نکردیم.»(2)، در نهج البلاغه نیز آمده است: «وَ فِی القُرآنِ نبأُ ما قَبلِکُم وخَبَرُ ما بَعدِکُم وحُکمُ مَا بَینِکُم ؛ در کتاب خدا اخبار پیشینیان و خبرهاى آینده و احکام مورد نیاز شما موجود است.» (3)

از طریق اهل سنّت نیز از صحابى معروف «ابن مسعود» نقل شده: «ِانَّ فِیه عِلمُ الاَوَّلینَ و الآخِرِین ؛ در قرآن علم اوّلین و آخرین است.»(4)

با این حال، ما احکام جزئی مختلفى را مى‏بینیم که در قرآن نیامده مثلا، تعداد رکعات نماز، اجناس و نصاب زکات، بسیارى از مناسک حج، عدد سعى صفا و مروه و دورهاى طواف و مسائل دیگرى در زمینه حدود و دیات و آداب قضاوت و شرایط معاملات و نام ائمه و...

برخی از اهل سنّت یا وهابیان بدون توجّه به مسائلی که در قرآن نیامده با طرح این مساله که: چرا نام حضرت علی (علیه السلام) در قرآن نیامده؟ سعی دارند از این مساله، بر ردّ ادعای شیعه بر ولایت ایشان استفاده کنند. سعی ما در این مقاله ردّ این ادعاها و شرح و بیانی در اطراف این مسائل می باشد.

ادامه مطلب: عدم تصریح به نام ائمه(علیهم السلام) در قرآن
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 41
پرینت

رهبری امام علی (علیه السلام) در قرآن

 

«إنَّما ولِیکُم اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یقیمُونَ الصَّلاةَ و یؤتونَ الزکاةَ وَ هُم راکِعُون»؛ فقط سرپرست و ولی شما خداست و رسول خدا و آنان که ایمان آورده اند؛ آنانی که نماز را بر پا می دارند، و در حال رکوع زکات(صدقه) می دهند. (سوره مائده، آیه 55)

ولایت و سرپرستی در اصل برای خداست و او این ولایت را به هر کسی که اراده کند می سپارد.

خداوند بزرگ ولایت و سرپرستی بر امت را به هرکس نمی دهد، بلکه می بایست آن فرد اولاً دارای صلاحیت علمی و تقوایی باشد؛ ثانیاً سابقه خوب و درخشان او بر همگان معلوم گردیده، و نیز از توانایی لازم برای رهبری امت برخوردار باشد.

شأن نزول آیه ولایت:

دانشمندان و مفسران شیعه و سنّی نوشته اند که: این آیه شریفه در شأن و مقام والای حضرت امام علی(علیه السلام)نازل شده است، او تنها کسی بوده است که هنگام نماز و در حال رکوع انگشتر خود را به فقیر داد و هرگز در تاریخ اسلام از فردی دیگر غیر از امام علی(علیه السلام) سخن به میان نیامده است که در حال نماز انگشترش را به فقیر داده باشد.

ادامه مطلب: رهبری امام علی (علیه السلام) در قرآن
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 46
پرینت

دوازده نكته در تفسیر آیه مباهله

«الحق من ربک فلا تکن من الممترین، فمن حاجّک فیه من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءکم و نسائنا و نسائکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لّعنت الله علی الکذبین».(آل‏ عمران-61) هرگاه بعد از علم و دانشي كه(در باره مسيح) به تو رسيده، (باز) كساني با تو به محاجه و سجده برخيزند، به آن ها بگو: «بيت ما فرزندان خود را دعوت كنيم؟! شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت كنيم؟! شما هم از نفوس خود؛ آن ‏گونه مباهله كنيم؛ و لعنت خدا را بر دروغگويانند قرار دهيم.

در تفسیر آیه شریفه مباهله نکاتی قابل تامل و استفاده است که در این گفتار متذکر آنها می شویم:

نكته اول:

«الحق من ربك» يعنى حق از خداى سبحان نشأت مى ‏گيرد خواه در جريان عيسى و آدم‏(ع) و خواه در جريان اصل نبوت و رسالت و خواه در مسائل ديگر. آن گاه «فمن حاجك فيه» يعنى اگر كسى با تو در اين حق كه مصداقش در جريان مباهله، عيساى مسيح و نبوت و رسالت توست، احتجاج كرد، مى‏ توانى با او مباهله كنى. از اين آيه كريمه مى ‏توان استفاده كرد كه مباهله معجزه باقيه پيغمبر خاتم است و اختصاصى به ترسايان نجران ندارد بلكه هر شأنى از شئون دين كه حق محض است اگر در نشئه صدور و ظهور مورد انكار كسى قرار گيرد راه مباهله هم چنان باز است. بنابراين اگر ضمير«فيه» به عيسى(ع)‏ برنگردد بلكه به حق بازگردد، چه اين كه مرجع در اين فرض نزديك تر است، مباهله به عنوان معجزه خالد تثبيت مى‏ گردد.(1)

ادامه مطلب: دوازده نكته در تفسیر آیه مباهله
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 35
پرینت

داوری در اندیشه ‏های علامه حلّی و ابن تیمیه، در زمینه آیات نازل شده در شأن اهل بیت علیهم‏ السلام

جمال الدین ابو منصور اسدی حلّی، حسن بن یوسف بن علی بن محمّد بن مطهر، معروف به «علامه حلّی» در شب بیست و هفتم رمضان 1648ق در شهر حلّه دیده به جهان گشود(1).

علامه حلّی که در بیت شرف و فضیلت می‏زیست، دوران طفولیت خود را با عنایتها و تربیت خاص پدر و دایی خود سپری کرد.

در سن جوانی، با خواجه نصیرالدین طوسی، متکلّم بلند آوازه اسلامی ملاقات کرد و تا سال  672 ق که نصیرالدین طوسی وفات کرد، کتابهای پرشماری را در الهیات، فلکیات، ریاضیات و قسمتهایی از کتابهای ابن سینا را از محضر او فرا گرفت(2)..

تألیفات

علامه حلّی، حافظه ‏ای قوی و قلمی نیرومند داشت. بعضی از شرح حال‏نگاران در فراوانی تألیفات وی گویند: «علامه در سفرهای خود در حالی که بر اسب خود سوار بود، می‏نوشت»(3).

علامه در زمینه کلام، حکمت، طبیعیات، علوم قرآن، فقه، اصول و شرح و ترجمه آثار ابن سینا و شرح نوشته‏های استاد خود خواجه نصیرالدین طوسی، کتابهایی مهم و سودمند از خود به یادگار گذاشته است.

علامه حلّی در فقه نوزده کتاب، در علم حدیث نُه کتاب، در تفسیر دو کتاب، در اصول فقه پانزده کتاب، در منطق هفت کتاب، در ادبیات عرب همچون نحو و صرف چهار کتاب و در علم رجال نیز چهار کتاب تألیف کرده است.

ادامه مطلب: داوری در اندیشه ‏های علامه حلّی و ابن تیمیه، در زمینه آیات نازل شده در شأن اهل بیت علیهم‏ السلام
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 09 آبان 1394 بازدید: 97
پرینت

خانواده و اهل‌بیت پيامبر صلی الله علیه و آله

چکیده

مقاله اهل‌بیت با عنوان «The Family Of The Prophet» (خانواده پيامبر) از علی‌عبدالله صالح آسانی و مقاله اهل‌البیت (People Of The House) از شارون در دائره المعارف قرآن ليدن منتشر شده است. نویسندگان هر دو مقاله، به رغم مراجعه به منابع متعدد، دچار کاستی و اشتباهاتی شده‌اند که مهمترین آنها ریشه در ندیدن استدلالهای طرف مقابل دارد.

مقاله اول بسیار فشرده و کوتاه و مسائل اصلی در آن طرح نشده است و مقاله دوم هر چند به موضوعات بسیاری پرداخته است، اما از اداي حق مطلب برنیامده و گاه به منابعی استناد کرده است که با بافت کلام در آیات سازگاری ندارد و مهمتر اينكه به منابع محدودی است از غربیان مراجعه کرده شاید به این علت که به منابع متنوع شیعی دسترسی نداشته یا تصور می‌کرده است مراجعه به منابع نيازي ندارد! در این مقاله با بررسی مهم ترین آیه مربوط به موضوع اهل‌بیت (احزاب / 33) احتمالات و شواهد امر بررسی و دیدگاه شیعه توضیح داده خواهد شد.

کلیدواژه ها : اهل‌بیت، خانواده پیامبر، مستشرقان، دائرة المعارف ليدن.

ادامه مطلب: خانواده و اهل‌بیت پيامبر صلی الله علیه و آله
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 08 آبان 1394 بازدید: 44
پرینت

چرایی عدم تصریح نام ائمه در قرآن

چرا نام ائمه(علیهم السلام) و مقام پيشوايي آنان در قرآن تصريح نشده است؟ پيشينة اين پرسش به عصر ائمة معصومين مي رسد و نصوص روايي بر جاي مانده در مصادر فريقين شاهد آن است. ـ كه برخي از آنها را خواهيد ديد ـ در پاسخ به اين پرسش سه ديدگاه مطرح است:

1. ديدگاه افراطي

در اين ديدگاه گفته مي شود نام اهل بيت (عليهم السلام) و مقام پيشوايي آنان در قرآن به طور صريح بوده ، ليكن پس از وفات پيامبر خدا"صلي الله عليه و آله" و در عصر جمع آوري قرآن و تدوين آن، قرآن تحريف گشته و نام اهل بيت از آن ساقط شده است. اين ديدگاه در ميان فريقين طرفداراني بسيار اندك دارد .استناد اين افراد چيزي جز روايات نيست، رواياتي كه از نظر سند و دلالت مخدوش و بسياري از مصادر آن بي اعتبار است. ابن شنبوذ بغدادي از علماي اهل سنّت ، آية شريفة وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللهُ بِبَدْرٍ وَ اَنْتُمْ اَذِلّةُ"."..1 را چنين قرائت مي كرده است: ""وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللهُ بِبَدْرٍ ـ بسيف عليّ ـ وَ اَنْتُمْ أَذِلَّة2...

ابن شنبوذ تأويل آيه و مورد نزول آن را با تنزيل آيه خلط كرده، بدون آنكه بر اين توهّم خود دليلي اقامه كند. و يا مانند محدّث نوري از علماي شيعه كه گفته شده انگيزه وي در تدوين كتاب " فصل الخطاب" اثبات همين مدعاست كه نام اهل بيت در قرآن بوده و سپس به تحريف ساقط شده است. وي در دليل نهم خود مي گويد: "نام اوصياي خاتم پيامبران و دختر ايشان حضرت زهراي مرضيه ـ عليها السلام ـ و برخي از صفات و ويژگي هاي آنان در تمام كتاب هاي آسماني گذشته بوده است... پس بايد نام آنان در قرآن نيز كه بر كتاب هاي پيشين سيطره دارد و كتاب جاودانه است، بوده باشد."

ادامه مطلب: چرایی عدم تصریح نام ائمه در قرآن
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 08 آبان 1394 بازدید: 45
پرینت

چرا نام امامان(علیهم السلام) در قرآن نیامده است؟

 تصور سؤال کننده این است که اگر نام امام و یا امامان در قرآن می‌آمد، اختلاف از بین می‌رفت، در حالی که این اصل کلیّت ندارد. چه بسا ذکر اسامی پیشوایان دوازده‌گانه، سبب می‌شد که آزمندان حکومت و ریاست به نسل‌کشی بپردازند تا از تولد آن امامان جلوگیری کنند، چنانکه این مسئله درباره حضرت موسی(علیه السلام) رخ داد.

روش آموزشی قرآن بیان کلیات و اصول عمومی است، تشریح مصادیق و جزئیات غالباً بر عهده پیامبر گرامی(ص) می‌باشد. رسول‌خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) نه تنها مأمور به تلاوت قرآن بود، بلکه در تبیین آن نیز مأموریت داشت، چنانکه می‌فرماید:

و أنزلنا إلیک الذکر لتبیّن للنّاس ما نزّل إلیهم و لعلّهم یتفکّرون.(1) و قرآن را بر تو فرستادیم تا آنچه برای مردم نازل شده است، برای آنها بیان کنی و آشکارسازی، شاید آنان بیندیشند.

در آیه یادشده دقت کنید، می‌فرماید: «تبیّن» و نمی‌گوید: «لتقراً» یا «لیتلو» و این نشانه آن است که پیامبر(ص) علاوه بر تلاوت، باید حقایق قرآنی را روشن کند.

بنابراین انتظار اینکه مصادیق و جزئیات در قرآن بیاید، همانند این است که انتظار داشته باشم همه جزئیات در قانون اساسی کشور ذکر شود. اینک برخی از روش‌های قرآنی را در مقام معرفی افراد بیان می‌کنیم:

ادامه مطلب: چرا نام امامان(علیهم السلام) در قرآن نیامده است؟
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: مجموعه مقالات درباره قرآن
نمایش از 08 آبان 1394 بازدید: 126
پرینت

حقوق اهل بيت (عليهم السلام)

چكيده

شناخت حقوق اهل بيت(عليهم السلام) از مباحث راهبردى و سرنوشت ساز در عرصه اعتقادى و رفتارى انسان هاست. شناخت واقعى مبدأ و معاد (خدا و قيامت)، درك حقايق قرآن و سنّت، نيل به خوش بختى و سعادت، مصونيت از بدبختى و شقاوت، آراستگى به فضايل و پيراستگى از رذايل، فقط در پرتو شناخت حقوق اهل بيت(عليهم السلام) و رعايت آن، امكان پذير است.

آنان چراغ هدايت، كشتى نجات، رهبران دين و دنياى مردم و در يك نگاه «حبل اللّه المتين»اند و تمسّك به روش و منش ايشان دستور الهى است: (وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعاً وَلاَ تَفَرَّقُواْ)(آل عمران: 103) حق معرفت، مودّت و اطاعت از حقوق بنيادين اهل بيت(عليهم السلام)است كه در اين نوشتار مورد بحث و بررسى قرار گرفته است. از نقش هاى اصلى اهل بيت(عليهم السلام) حفظ تعادل دين و پيشگيرى از انحراف و بدعت هايى است كه همواره در كمين دين و پيروان واقعى آن قرار دارد.

مقدّمه

در جهان بينى توحيدى، اهل بيت(عليهم السلام)راهنمايان واقعى بشر به سوى تكامل انسانى هستند. در منابع دينى، اهل بيت(عليهم السلام) به عنوان فروغ هدايت، كشتى نجات و راهبران دين و دنياى مردم معرفى شده اند. تمسّك به آنان عامل فلاح و رستگارى و تخلّف از آنان موجب سقوط و تباهى است. با عنايت به آثار وجودى و تأثير روش و منش اهل بيت(عليهم السلام)در حيات انسان ها، شناخت و رعايت حقوق آن بزرگواران از مباحث راهبردى و تأثيرگذار در ابعاد اعتقادى و رفتارى بشر است؛ چرا كه زندگى واقعى آنگاه سامان مى پذيرد كه بر پايه حقايق استوار گردد. شرط عادلانه بودن قانون اين است كه داراى خاستگاه حقيقى باشد. شناخت حقوق اهل بيت(عليهم السلام)و رعايت آن عطيّه پروردگار و خير كثيرى است كه سرانجام موجب نورانيت دل براى رؤيت حقايق و الهام دقايق و شناخت مبناى واقعى قانون مى گردد. اين نوشتار ضمن اشاره به مقام اهل بيت(عليهم السلام)، مهم ترين حقوق آن بزرگواران و تأثيرگذارى آن در تنظيم عادلانه روابط زندگى اجتماعى و تكامل فردى انسان ها را مورد بحث و بررسى قرار مى دهد.

ادامه مطلب: حقوق اهل بيت (عليهم السلام)
 

صفحه1 از4

<< شروع < قبلی 1 2 3 4 بعدی > پایان >>

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 721 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید