نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: سیف فرغانی
نمایش از 14 خرداد 1394 بازدید: 149
پرینت

گزیده‌ای از غزلیات سیف فرغانی

 رفتی و دل ربودی 

رفتی و دل ربودی یک شهر مبتلا را
تا کی کنیم بی تو صبری که نیست ما را
بازآ که عاشقانت جامه سیاه کردند
چون ناخن عروسان از هجر تو نگارا!
ای اهل شهر ازین پس من ترک خانه گفتم
کز ناله‌های زارم زحمت بود شما را
از عشق خوب رویان من دست شسته بودم
پایم به گل فرو شد در کوی تو قضا را
از نیکوان عالم کس نیست همسر تو
بر انبیای دیگر فضل است مصطفا را
در دور خوبی تو بی‌قیمتند خوبان
گل در رسید و لابد رونق بشد گیا را
ای مدعی که کردی فرهاد را ملامت
باری ببین و تن زن شیرین خوش لقا را
تا مبتلا نگردی گر عاقلی مدد کن
در کار عشق لیلی مجنون مبتلا را
ای عشق بس که کردی با عقل تنگ خویی
مسکین برفت و اینک بر تو گذاشت جا را
مجروح هجرت ای جان مرهم ز وصل خواهد
این است وجه درمان آن درد بی‌دوا را
من بنده‌ام تو شاهی با من هر آنچه خواهی
می‌کن، که بر رعیت حکم است پادشا را
گر کرده‌ام گناهی در ملک چون تو شاهی
حدم بزن ولیکن از حد مبر جفا را
از دهشت رقیبت دور است سیف از تو
در کویت ای توانگر سگ می‌گزد گدا را
سعدی مگر چو من بود آنگه که این غزل گفت
"مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا"

تو را من دوست می‌دارم

ادامه مطلب: گزیده‌ای از غزلیات سیف فرغانی
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: سیف فرغانی
نمایش از 14 خرداد 1394 بازدید: 97
پرینت

غزلیات و نگاهی به زندگی و احوالات سیف فرغانی

عارفی شیدا و شاعری گمنام
مولانا سیف الدین ابوالمحامد محمد فرغانی از شاعران بزرگ قرن هفتم و هشتم هجری است؛ اما با وجود مقام بلندش در شعر، به دلیل اینکه گوشه ی انزوا اختیار کرد و از مدح امیران و شاهان دوران دوری گزید و در یکی از خانقاههای کوچک شهر آقسرا ساکن بود، در عین گمنامی در گذشت. سیف بیشتر، عارفی شیدا و صوفی ای عالیمقدار است. برای اثبات مقام و شأن سیف فرغانی به توصیف محمدبن علی کاتب آقسرایی که دیوان سیف را مدتی پس از در گذشت او نسخه برداری کرد، رجوع می کنیم. کاتب درباره ی او چنین می گوید: « امام العالم الزاهدالمتقی سیدالمشایخ و المحققین مولانا سیف المله والدین ابوالمحامد محمد فرغانی نورالله روحه العزیز. »

حمله مغولان ومهجوری هنرمندان
دلیل گمنام ماندن این شاعر عارف در تاریخ ادبیات فارسی و در میان تذکره نویسان بعد از قرن هشتم هجری، این است که سیف فرغانی درست در روزگاری درگذشت که آسیای صغیر زیر سلطه و سیطره ی ایلخانان بیدادگر مغول قرار داشت و فقر و آشفتگی در این سرزمین باعث شده بود که روابط آسیای صغیر با ایران که در قرن هفتم مستحکم بود، رو به ضعف برود؛ به خصوص که این شاعر عارف در شهر کوچکی که نه در زمان سیف و نه بعد از او هم مرکزیت نیافت، زندگی کرد و همانجا هم درگذشت.

ادامه مطلب: غزلیات و نگاهی به زندگی و احوالات سیف فرغانی
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: سیف فرغانی
نمایش از 14 خرداد 1394 بازدید: 148
پرینت

فرغانی، سیف الدین

ملیت : ایرانی - قرن : 8 منبع :
مولانا سیف‌الدّین ابوالمحامد محمد فرغانی از شاعران ایرانی قرن هفتم و هشتم هجری بود، وی اصلاًّ از فرغانه‌ی ماوراءالنهر بود که در دورهٔ سلطهٔ ایلخانان و مغولان در آسیای صغیر می‌زیست. وی در حالی که نزدیک به هشتاد سال داشت در سال ۷۴۹ هجری و در یکی از خانقاه‌های آقسرا وفات یافت.
رابطه با دیگر شعرا
سیف فرغانی نسبت به سعدی ارادت تمام داشت و او را استاد سخن می‌نامید و با آن استاد بزرگ نوشت و خواند داشته‌است. سیف فرغانی چند گاهی را در تبریز گذراند و در آن‌جا با همام تبریزی آشنا شد.

سیف و شعر
موضوع قصیده‌های سیف فرغانی که معرّف مهارت او در سخن پارسی‌است، غالباً حمد خدا، نعت پیامبر اسلام و وعظ و اندرز و تحقیق و انتقاد از نابه‌سامانی‌های زمان و نیز در استقبال و جواب‌گویی به استادان مقدّم بر خود چون رودکی و خاقانی و کمال‌الدّین اسمعیل و سعدی و همام تبریزی‌است؛ خود سیف نیز اعتقاد داشت که شاعر استاد کسی‌است که بتواند از عهدهٔ نظیرگویی شاعران پیش از خود برآید. سیف تنها یک بار به مدح شاهان پرداخت و آن قصیده‌ای در ستایش غازان‌خان، ایلخان مغول بود که به اسلام گروید و این آیین را در قلمرو ایلخانی گسترش داد. وی در قالب‌های قصیده، قطعه، رباعی و غزل، شعر سروده است (که از ۱۲ هزار بیت بیشتر است)؛ در قصیده‌های خود ردیف‌های دشوار را برمی‌گزید و در ترکیبات و مفردات از وارد کردن آثار لهجهٔ محلّی ابا نداشت.

ادامه مطلب: فرغانی، سیف الدین
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: سیف فرغانی
نمایش از 14 خرداد 1394 بازدید: 97
پرینت

زندگی نامه سيف فرغاني

مولانا سيف الدين ابوالمحامد محمد الفرغاني ازشاعران استاد قرن هفتم و هشتم هجري است درباره زندگاني و تاريخ تولد و وفات او هيچ اطلاعي در دست نيست و هيچكدام از نويسندگان و تذكره نويسان نامي از او در اثار خود نياورده اند
چنان كه از تنها اثر او -ديوان اشعارش- بر مي آيد وي در شهر كوچك - اقسرا - در جنوب شرقی دریاچه - توزگول - تركيه به سر مي برده است
مسكن من ملك روم مركز محنت اقسرا شهر و خانه دار هوان بود
اما از انجا كه اصل و منشا وي از - فرغانه - در ماوراءالنهر بوده به - سيف فرغاني - اشتهار داشته و خود در اشعارش سيف فرغاني - و - سيف - تخلص كرده است
سيف فرغاني مانند بسياري از مشايخ عهد خود كه ايران را كه به سبب هجوم و ازار مغول و تاتار تركمي گفته ودر كشورهاي همسايه گرد مي امده اند از زادگاه خود در تاريخ نا معلومي به اسياي صغير رفته و همان جا مانده و در گذشته است
علت گمنام ماندن اين صوفي زاهد و متقي ان است كه وي پس از ايران و اقامت دربلاد روم ديگر به وطن باز نگشته و درست در ايامي در گذشته است كه اسياي صغير زير سيطره ايلخانان و بيداد مغولان ارتبات چنداني با بلاد ايران نداشته است
از اشعار سيف چنين بر مي ايد كه وي چند گاهي در خطه تبريز بوده و در انجا دل در گرو پسري خسرو نام داشته واز او در يكي از غزلهايش ياد كرده است

ادامه مطلب: زندگی نامه سيف فرغاني
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: سیف فرغانی
نمایش از 14 خرداد 1394 بازدید: 94
پرینت

سیف فرغانی ، به همراه مختصری از زندگینامه و اشعار او

شعری با مضمون سیاسی ـ اجتماعی از « سیف فرغانی » به همراه مختصری از زندگینامه ی شاعر

سیف فرغانی

« یکی از شعرای فارسی زبان ، که تاکنون نامش مستور و آثارش مجهول مانده « سیف فرغانی » است . … دیوان شاعر مذکور به سعی استاد دانشمند آقای دکتر ذبیح الله صفا رئیس دانشکده ی ادبیات در سه جلد طبع و منتشر گردیده است . ترجمه ی احوال او به طور کامل و مبسوط در دسترس نیست ولی مطابق آنچه استاد صفا در مقدمه ی دیوان به اختصار نگاشته اند : « سیف الدین محمد فرغانی از شاعران عالیقدر نیمه ی دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری بوده و بعد از خروج از زادگاه خود ( فرغانه ) مدتی در آذرباییجان و بلاد روم و آسیا صغیر به سر برده است » . به طوری که از آثار او استنباط می شود ، وی اهل تصوّف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است . مجموعه ی اشعار او ، از قصیده و غزل و قطعه و رباعی در حدود ده الی یازده هزار بیت است » . ( گلهای جاویدان ، صفحه ص ۱۸۳ )

« سیف فرغانی در قصاید خود از شیوه ی خاقانی و انوری ، خاصّه کمال الدین اسماعیل پیروی کرده و اغلب قصاید مردف کمال را جواب گفته و مانند او سعی کرده است که ردیف های غریب و مشکل به کار بندد » . ( گلهای جاویدان ، صفحه ی ۱۸۴ )

ادامه مطلب: سیف فرغانی ، به همراه مختصری از زندگینامه و اشعار او
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: سیف فرغانی
نمایش از 14 خرداد 1394 بازدید: 85
پرینت

زندگي نامه و آثار سيف فرغاني شاعر و اديب قرن هشتم

مولانا سِیف‌ُالدّین ابوالمَحامِد محمّد فَرغانی از شاعران ایرانی قرن هفتم و هشتم هجری بود، وی اصلاً ازفرغانه‌ی ماوراءالنهر بود که در دورهٔ سلطهٔ ایلخانان و مغولان در آسیای صغیر می‌زیست. وی در حالی که نزدیک به هشتاد سال داشت در سال ۷۴۹ هجری و در یکی از خانقاه‌های آقسرا وفات یافت.

سِیف فَرغانی نسبت به سعدی(۵۸۵ یا ۶۰۶ – ۶۹۱ هجری قمری، برابر با: ۵۶۸ یا ۵۸۸ - ۶۷۱ هجری شمسی) ارادت تمام داشت و او را استادِ سخن می‌نامید و با آن استاد بزرگ نوشت و خواند داشته‌است. او در مدح سعدی شیرین سخن، قطعاتی دارد:

 

ادامه مطلب: زندگي نامه و آثار سيف فرغاني شاعر و اديب قرن هشتم
 

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 382 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید