نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 03 ارديبهشت 1394 بازدید: 194
پرینت

ویژگی های شاهنامه ی حکیم فردوسی

شاهنامه اثر بزرگ و جاودان حماسه سرای ایران ، حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی است مهمترین منبع برای شناخت فردوسی ، بی شک شاهنامه ی فاخر اوست که در جای جای شاهنامه به زندگی شخصی خود اشاره دارد.

آنچه درمورد فردوسی از شاهنامه استنباط می شود این است که فردوسی در سال 329 یا 330 در طوس متولد شده است(1)

عروضی سمرقندی در چهارمقاله ذکر می کند : « ابوالقاسم منصوربن حسن طوسی، مشهور به فردوسی ، در قریه ی باژدر ناحیه ی طابران طوس به دنیا آمد.» (2) ژول مول ، محقق فرانسوی، تولد فردوسی را در سال 329 هـ .ق

و نلدکه ، دانشمند آلمانی در سال 322 هـ .ق  دانسته است .

مذهب فردوسی شیعه ی معتزله ، خانواده اش دهقان و شیوه ی فکریش شعوبیه بوده است .

واقعه ی مرگ فردوسی را در سال 411 هـ .ق  در سن 93 سالگی و پس از یازده سال از تمام شدن شاهنامه نوشته اند.( 3)  لیکن اسلامی ندوشن معتقد است که وفات فردوسی در حدود هشتاد سالگی اتفاق افتاده است.(4)

خصوصیات شاهنامه

ادامه مطلب: ویژگی های شاهنامه ی حکیم فردوسی
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 03 ارديبهشت 1394 بازدید: 237
پرینت

بررسی تلقیات عامیانه درباره فردوسی و شاهنامه


نویسنده: دکتر سجاد آیدنلو (1)


مردم کدام فردوسی و شاهنامه را می پسندیدند؟

چکیده

منظور از تلقیات عامیانه درباره فردوسی و شاهنامه، روایات، باورها و دانسته های عامّه مردم ایران - به غیر از طبقه اهل قلم و فرهیختگان- است که هم خاستگاه و شیوه حفظ و انتقال آنها شفاهی بوده و هم بر خلاف آگاهی ها و خواسته های دسته دیگر (ادبا و مورّخان) مجال کتابت نیافته است. بخشی از این روایات شفاهی/ مردمی در جلد نخستِ مجموعه فردوسی نامه استاد انجوی شیرازی گردآوری شده است و بررسی تحلیلی و طبقه بندی آنها نشان می دهد که در این گونه داستانها عمومِ خوانندگان شاهنامه و دوستداران فردوسی یا به بازسازی جزئیات فراموش شده سرگذشت شاعر و روشن کردن مبهمات احوال او - چنان که می خواسته و می پنداشته اند - پرداخته اند (مثلاً: به دست دادن اطّلاعاتی درباره پدر، مادر، خواهر، همسر و فرزندان فردوسی، نام و تحصیلات وی و...) و یا اینکه شماری از ویژگیهای دینی، اخلاقی، فکری و هنری فردوسی و نیز نکته هایی درباره حماسه ملی خویش را - باز آن گونه که می پسندیده و می دانسته اند - ضمن این روایات گنجانده اند که مهمترین آنها چنین است: 1. میهن دوستی فردوسی؛ 2. فردوسی، آفریننده رستم؛ 3. تشیع فردوسی و رابطه او با امام علی (ع)؛ 4. رنجها و دشواریهای شاهنامه سَرایی؛ 5. فردوسی و سلطان محمود؛ 6. مناعت طبع فردوسی؛ 7. مدّت زمان نظم شاهنامه؛ 8. شمار ابیات شاهنامه؛ 9. واقعی بودن روایات و رویدادهای شاهنامه؛ 10. تجسم عینی داستانهای شاهنامه در نظر فردوسی؛ 11. نبودنِ واژه ی عربی در شاهنامه؛ 12. ابیات منسوب؛ 13. رواج و شهرت زود هنگام شاهنامه؛ 14. شاهنامه آخرش خوش است؛ 15. بهشتی بودنِ فردوسی.

ادامه مطلب: بررسی تلقیات عامیانه درباره فردوسی و شاهنامه
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 03 ارديبهشت 1394 بازدید: 202
پرینت

 حماسه سرايي در شعر فردوسي

فردوسی حماسه سرای بزرگ ملی    

درباره فردوسی و گران‌مایگی وی در گام زدن‌های بلندش در پهنه نوزایی و بازشناسی هویت ایرانی و پاسداری از زبان شیرین پارسی بسیار گفته‌اند و دامنة چنین گفتاری چنان گسترده و فراخ است که هرچه به نگارش درآید، هنوز جای خالی باقی‌ست.  

۱) مدخل

درباره فردوسی و گران‌مایگی وی در گام زدن‌های بلندش در پهنه نوزایی و بازشناسی هویت ایرانی و پاسداری از زبان شیرین پارسی بسیار گفته‌اند و دامنة چنین گفتاری چنان گسترده و فراخ است که هرچه به نگارش درآید، هنوز جای خالی باقی‌ست؛ به یک سخن می‌توان گفت: وجود فردوسی و زمان یافتن او برای به سامان رساندن نظم شاهنامه بی‌گمان اعجازی را مانَد که به یاری پروردگار در جهت نگهداری ایران و حفظ روحیه ایرانیان از دستبرد ضعف و زبونی به ظهور پیوسته است؛ چنان که اگر شاهنامه نبود، هیچ پدیده‌ای نمی‌توانست جای آن را پرکند و چنین تاثیرگذار باشد. شاهنامه فردوسی به تنهایی از همه مآثر ملی بیشتر و بهتر توانسته است در زنده نگهداشتن نام و نشان ایرانی و دمیدن روح مردانگی و جوانمردی و شهامت در مردم این مرز و بوم موثر واقع گردد و یکپارچگی و استقلال کشور را تضمین نماید.

حملة تازیان به ایران که با کشتار و غارت و به بند کشیدن زنان و کودکان همراه بود و یک کشور توانمند و پرصلابت را در برابر یک عده‌ای ناآگاه از تمدن و کشورداری به شکست کشانید، پیشامدی نبود که از یاد همزمانان و آیندگان آن رویدادِ بزرگ، محو گردد و هرگز این سرافکندگی را تاب آورند؛ به‌ویژه آنکه رفتار ستیزه‌جویانة پیروزمندان عقده‌ناک و کینه‌توز که حقارت و بندگی را بر دوش احساسات ایرانیان غیرتمند بارمی‌کرد، نیز چیزی نبود که واکنش‌های گوناگونی را در پی‌نداشته‌باشد.

ادامه مطلب: حماسه سرايي در شعر فردوسي
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 03 ارديبهشت 1394 بازدید: 134
پرینت

زندگینامه حکیم ابولقاسم فردوسی

زندگی نامه حکیم فردوسی در “طبران طوس” در سال 329 هجری به دنیا آمد. پدرش از دهقانان طوس بود و از نظر مادی دارای ثروت و موقعیت قابل توجهی بود. از احوال او در عهد کودکی و جوانی اطلاع درستی در دست نیست ولی مشخص است که در جوانی با درآمدی که از املاک پدرش…


زندگی نامه

حکیم فردوسی در “طبران طوس” در سال 329 هجری به دنیا آمد. پدرش از دهقانان طوس بود و از نظر مادی دارای ثروت و موقعیت قابل توجهی بود. از احوال او در عهد کودکی و جوانی اطلاع درستی در دست نیست ولی مشخص است که در جوانی با درآمدی که از املاک پدرش داشته به کسی محتاج نبوده است؛ اما اندک اندک آن اموال را از دست داده و به تهیدستی گرفتار شده است.

فردوسی از همان ابتدای کار که به کسب علم و دانش پرداخت، به خواندن داستان هم علاقمند شد و مخصوصاً به تاریخ و اطلاعات مربوط به گذشته ایران عشق می ورزید.

همین علاقه به داستانهای کهن بود که او را به فکر به نظم در آوردن شاهنامه انداخت.

چنان که از گفته خود او در شاهنامه بر می آید، مدتها در جستجوی این کتاب بوده است و پس از یافتن دستمایه ی اصلیی داستانهای شاهنامه، نزدیک به سی سال از بهترین ایام زندگی خود را وقف این کار کرد.

او خود می گوبد:

ادامه مطلب: زندگینامه حکیم ابولقاسم فردوسی
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 02 ارديبهشت 1394 بازدید: 147
پرینت

فرزند طوس

(به مناسبت روز بزرگداشت فردوسی)
زندگی
تولد
کودکی و تحصیل
جوانی و شاعری
سرودن شاهنامه
مرگ و آرامگاه
افسانه‌های درباره? فردوسی
آثار فردوسی
دوست‌داران و مخالفان فردوسی
فردوسی‌پژوهی


زندگی
در مورد زندگی فردوسی افسانه‌های فراوانی وجود دارد که چند علت اصلی دارد. یکی این که به علت محبوب نبودن فردوسی در دستگاه قدرت به دلیل شیعه بودنش، در قرن‌های اول پس از پایان عمرش کمتر در مورد او نوشته شده‌است، و دیگر این که به علت محبوب بودن اشعارش در بین مردم عادی، شاهنامه‌خوان‌ها مجبور شده‌اند برای زندگی او که مورد پرسش‌های کنجکاوانه? مردم قرار داشته‌است، داستان‌هایی سرِهم کنند.
تولد
بنا به نظر پژوهشگران امروزی، فردوسی در حدود سال 329 هجری قمری در روستای باژ در نزدیکی طوس در خراسان متولد شد.
استدلالی که منجر به استنباط سال329 شده‌است شعر زیر است که محققان بیت آخر را اشاره به به قدرت رسیدن سلطان محمود غزنوی در سال 387 قمری می‌دانند:
بدانگه که بُد سال پنجاه و هشت نوان‌تر شدم چون جوانی گذشت
فریدون بیداردل زنده شد زمین و زمان پیش او بنده شد
و از این که فردوسی در سال 387 پنجاه و هشت ساله بوده‌است نتیجه می‌گیرند او در حدود سال329 متولد شده‌است.
تولد فردوسی را نظامی عروضی، که اولین کسی است که درباره فردوسی نوشته‌است، در ده «باز» نوشته‌است که معرب «پاژ» است. منابع جدیدتر به روستاهای «شاداب» و «رزان» نیز اشاره کرده‌اند که محققان امروزی این ادعاها را قابل اعتنا نمی‌دانند. پاژ امروزه در استان خراسان ایران و در 15 کیلومتری شمال مشهد قرار دارد.
نام او را منابع قدیمی‌تر از جمله عجایب المخلوقات و تاریخ گزیده (اثر حمدالله مستوفی) «حسن» نوشته‌اند و منابع جدیدتر از جمله مقدمه? بایسنغری (که اکثر محققان آن را بی‌ارزش می‌دانند و محمدتقی بهار مطالبش را «لاطایلات بی‌بنیاد» خوانده‌است) و منابعی که از آن مقدمه نقل شده‌است، «منصور». نام پدرش نیز در تاریخ گزیده و یک منبع قدیمی دیگر «علی» ذکر شده‌است. محمدامین ریاحی، از فردوسی‌شناسان معاصر، نام «حسن بن علی» را به خاطر شیعه بودن فردوسی مناسب دانسته و تأیید کرده‌است. منابع کم‌ارزش‌تر نام‌های دیگری نیز برای پدر فردوسی ذکر کرده‌اند: «مولانا احمد بن مولانا فرخ» (مقدمه? بایسنغری)، «فخرالدین احمد» (هفت اقلیم)، «فخرالدین احمد بن حکیم مولانا» (مجالس المؤمنین و مجمع الفصحا)، و «حسن اسحق شرفشاه» (تذکرة الشعراء). تئودور نولدکه در کتاب حماسه? ملی ایران در رد نام «فخرالدین» نوشته‌است که اعطای لقب‌هایی که به «الدین» پایان می‌یافته‌اند در زمان بلوغ فردوسی مرسوم شده‌است و مخصوص به «امیران مقتدر» بوده‌است، و در نتیجه این که پدر فردوسی چنین لقبی داشته بوده باشد را ناممکن می‌داند.

ادامه مطلب: فرزند طوس
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 23 مهر 1392 بازدید: 227
پرینت

زندگی نامه فردوسي


فردوسی از همان ابتدای کار که به کسب علم و دانش پرداخت، به خواندن داستان هم علاقمند شد و مخصوصاً به تاریخ و اطلاعات مربوط به گذشته ایران عشق می ورزید.حکیم فردوسی در “طبران طوس” در سال ۳۲۹ هجری به دنیا آمد. پدرش از دهقانان طوس بود و از نظر مادی دارای ثروت و موقعیت قابل توجهی بود. از احوال او در عهد کودکی و جوانی اطلاع درستی در دست نیست ولی مشخص است که در جوانی با درآمدی که از املاک پدرش داشته به کسی محتاج نبوده است؛ اما اندک اندک آن اموال را از دست داده و به تهیدستی گرفتار شده است.

ادامه مطلب: زندگی نامه فردوسي
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 23 مهر 1392 بازدید: 163
پرینت

درباره شاهنامه

شاهنامه هرچند سروده حکیم ابوالقاسم فردوسی است، مردی که در قرن چهارم هجری در طوس می زیست، اما همچنین این شاهکار فراهم آورده نسل هایی است که در طول قرن ها آنرا، داستان ها و افسانه هایش را، درهم بافته و خمیرمایه معنائی آن را ورز داده اند. بخش هائی از اساطیر و یا تاریخ در این حماسه، پیش از آنکه به دست فردوسی برسد، شکل تازه و درنتیجه معنای دیگر یافته بود. سپس، از بخت خوب ما میراث تاریخی این فرهنگ کهن قومی نصیب شاعری بزرگ شد که توانست آن را به نیکو ترین صورتی زنده کند.«کتاب» تنها ساخته و پرداخته یک تن نیست، همچنین ساخته گذشتگان و باز ساخته پردازنده ای بزرگ است. این اثر که بدین گونه سیری تاریخی داشت هنوز از رفتار بازنمانده و اینک صدها سال است که این فرزند فردوسی در دیده نسل های نو رسیده هر بار جلوه ای دیگرتر می یابد.

ادامه مطلب: درباره شاهنامه
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 23 مهر 1392 بازدید: 151
پرینت

ارتباط  فردوسی و سلطان محمود غزنوی

اول اینکه درباره فردوسی یک اطلاعاتی هست که همه ی مردم دنیا دارند که مثلاً فردوسی به زبان فارسی خدمت کرده ، بسی رنج هم برده است در این سال سی،حماسه سرایی بزرگ و مردی حکیم و فرزانه هم بوده.
دوم اینکه درباره ی فردوسی یک سری افسانه هم به هم بافته شده که در صدا و سیما، مدرسه ها، دانشگاه ها و مطبوعات همیشه گفته می شود. این افسانه اینگونه است که یک سلطان محمودی بوده یک فردوسی بوده، سلطان محمود به فردوسی گفته: تو بیا شاهنامه بگو، من هم به ازای هر بیت آن به تو  فلان قدردینار می دهم. بعد فردوسی  این کار را کرده،ولی بعد از تمام کردن شاهنامه افرادی نمام و سخن چین از اوپیش محمود بدگویی کردند. محمود هم به جای وعده ای که به او داده بوده به این شاعر بزرگ اندکی درم داده و فردوسی هم ناراحت شده و قهر کرده و رفته دنبال کارش. چکیده ی این افسانه که سال هاست همه جا به جای واقعیت می گویند همین چند جمله است که در بالا آمد که عموماً تصویر خوبی هم از فردوسی برای ما به وجود نمی آورد

ادامه مطلب: ارتباط فردوسی و سلطان محمود غزنوی
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 23 مهر 1392 بازدید: 175
پرینت

 شاهنامه

مقدمه

به راستي شاهنامه كاخي بس بلند و بزرگ است كه در طول تاريخ هستي خويش، نظر بزرگان و معماران عرصة علم و خرد را همواره به خود معطوف داشته است اما هنوز هم كسي نتوانسته است همه زواياي آن را يك‌جا در حلقة عدسي دوربين ديدگان خويش به مشاهده بنشيند و به بيان ديگر كسي موفق نشده تمام زواياي آن را زير سيطرة ديد خويش درآورد، به تعبير نگارنده، شاهنامه چون عروس حماسي است كه تاكنون به حجلة زفاف هيچ دامادي درنيامده است. اما از آنجا كه پري‌روي تاب مستوري ندارد، او نيز هرازگاهي از لابه‌لاي حجاب محمل خويش سرك كشيده و گوشة چشمي به خواستگاران و طالبانش نشان داده است، لذا هر خواستگار و طالبي نيز فقط توانسته است از منظر و مقامي كه خود بر آن واقف بوده شاهد كمان ابروي وي يا تير مژگانش باشد و آن را تماشا و توصيف كند.

ادامه مطلب: شاهنامه
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 23 مهر 1392 بازدید: 163
پرینت

خلاصه ای از بخش " فردوسی و شاهنامه " از کتاب " رازهای شاهنامه "

 شاهنامه که قرن ها مورد عنایت و محفل آرای عوام و خواص بوده ، امروز به کلی از دایره توجه و اشتغال فکری و ذوقی عموم بیرون رفته است .

فردوسی منادی عزت و شرف ملت ایران و شاهنامه معتبرترین و موثق ترین سند هویت تاریخی و ملی ایران است . اگر کسانی شاهنامه را مجموعه افسانه ها و داستان های پهلوانی یا مجموعه داستان ها و سرگذشت پادشاهان بپندارند ، قطعا اشتباه می کنند . شاهنامه مجموعه منسجمی از اساطیر باستانی و روایات تاریخی سنتی و داستان های پهلوانی است که سرگذشت اقوام ایرانی را در چارچوب آرمان ملی منعکس می سازد و شهریاران و پهلوانان شاهنامه تا پایان داستان اسکندر ، نماینده ادوار و حوادث فراموش شده و نمودار ازلی شخصیت انسان ایرانی به شمار می روند . شاهنامه داستان رویارویی خصلت های نیکان و بدان ، پهلوانان و جباران ، ایران و انیران ، و عناصر اهورایی و اهریمنی و جلوه گاه آرمان ها و امیدها و ناامیدی ها و روزهای تاریک و روشن مردم ایران است .

ادامه مطلب: خلاصه ای از بخش " فردوسی و شاهنامه " از کتاب " رازهای شاهنامه "
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 23 مهر 1392 بازدید: 169
پرینت

زندگينامه فردوسي

فردوسي
شاعر معاصر ايراني (329 –411 هجري)
ويرايش : مريم فودازي

 
«حکیم ابوالقاسم فردوسی» در سال 329 هجری در «طبران» طوس به دنیا آمد. پدرش از دهقانان طوس بود كه ثروت و موقعیت قابل توجهی داشت. فردوسي در جوانی با درآمدی که از املاک پدرش به دست مي آورد، به کسی محتاج نبود؛ اما بتدريج، آن اموال را از دست داد و به تهیدستی گرفتار شد.
وي از همان زمان كه به كسب علم و دانش مي پرداخت، به خواندن داستان هم علاقه مند شد و به تاریخ و اطلاعات مربوط به گذشته ایران عشق می ورزید. همین علاقه به داستانهای کهن بود که او را به فکر انداخت تا شاهنامه را به نظم در آورد. چنان که از گفته خود او  بر می آید، مدتها در جستجوی این کتاب بوده و پس از یافتن نسخه اصلی داستانهای شاهنامه، نزدیک به سی سال از بهترین ایام زندگی خود را وقف این کار کرده است. او در اين باره می گوبد:

ادامه مطلب: زندگينامه فردوسي
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: فردوسي
نمایش از 31 تیر 1392 بازدید: 152
پرینت

 زندگینامه حکیم ابوالقاسم فردوسی

حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی

بزرگترین شاعر دوره سامانی و غزنوی، حکیم ابوالقاسم فردوسی است.  فردوسی در طبران طوس به سال ۳۲۹ هجری بدنیا آمد. پدرش از دهقانان طوس بود و در آن ولایت مکنتی داشت. از احوال او در عهد کودکی و جوانی اطلاع درستی نداریم؛ اینقدر معلوم است که در جوانی از برکت درآمد املاک پدر بکسی محتاج نبوده است؛ اما اندک اندک آن اموال را از دست داده و به تهیدستی افتاده است.فردوسی از همان ابتدای کار که به کسب علم و دانش پرداخت به خواندن داستان هم علاقمند شد و مخصوصاً به تاریخ و اطلاعات راجع به گذشته ایران علاقه می ورزید. همین علاقه به داستانهای کهن بود که او را بفکر نظم شاهنامه انداخت.چنانکه از گفته خود او در شاهنامه بر می آید، مدتها در جستجوی این کتاب بود.

 

ادامه مطلب: زندگینامه حکیم ابوالقاسم فردوسی
 

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 169 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید