نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 43
پرینت

شيوه‌هاى تنبيه

تنبيه همه گاه بدنى نيست در مواردى بسيار مى‌تواند صورت اخلاقي، روانى و عاطفى داشته باشد، اين سخن بدان خاطر است که برخى از والدين و مربيان تصور دارند که تنها با چوب و فلک و شلاق بايد به پيش رفت و کودک حتماً بايد کتک بخورد تا آن کار تنبيه بحساب ‌آيد.

از نظر اسلام سعى براين است تا آنجائى که امکان دارد به تنبيه بدنى اقدام نشود و بکوشند که با شيوه‌هائى عاطفى و اخلاقى فرد را به راه آورند. هر کودکى مستحق کتک خوردن نيست و تازه اگر هم استحقاق آن را پيدا کند بگونه‌اى نيست که برخى از والدين و مربيان تصور دارند.

تذکّر
براى کودکى که بدخط و نارسا نويس است ضرورى است که از همان آغاز شروع به کار کنيم تمرين‌ها را يکى پس از ديگرى انجام دهيم. بايد اطمينان داشت که اين مشکلات رفع خواهند شد و کودک خواهد توانست راه و رسم اصلى خود را در پيش گيرد.

چنانچه اين اقدامات بطور متوالى انجام شد و نتيجه‌اى بدست نيامد ناگزير بايد بفکر درمان او بيفتيم و ببينيم چه عواملى دست‌اندرکار چنين سقوطى براى او هستند. و اگر قادر به شناخت و يا رفع آن نشديم طبيعى است که شيوه‌اى ديگر براى او در پيش گيريم.


در برخى از جوامع بهنگامى که از درست‌نويسى کودک بهرعلتى مأيوس شده باشند سعى دارند از راه آموزش ماشين‌نويسى آن کمبود را جبران نمايند. اصل ارتباط ضرورى است وقتى از راه دستنويسى ميسر نشد بايد از راه ماشين صورت گيرد مخصوصاً براى آنها که ناتوانى شديد حرکتى دارند.


در ضمن بايد متذکر شويم که مشق دادن زياد مشکلى را حل نمى‌کند، کتک زدن و بى‌آبرو کردن هم دردى را دوا نمى‌کند. سرزنش و تمسخر هم چاره‌کار نيست. از برچسب زدن بدخطي، نادرست نويسى به کودک پرهيز کنيم اگر چه ديکته او پر از غلط باشد. و اگر چه کودک ۸ ساله باشد. با روحيه‌ دادن و اميدوار کردن بهتر و بيشتر مى‌توان موفق شد.

نگاه با معنى

ادامه مطلب: شيوه‌هاى تنبيه
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 49
پرینت

تنبیه و تشویق فرزندان کجا؟ کی؟ چقدر؟

از مهم‌ترین و مؤثرترین ابزارهای تربیتی مخصوصاً برای کودکان، تشویق و تنبیه است. به نظر دانشمندان روانشناسی و علوم تربیتی، پایه و اساس شخصیت انسان بر اساس دو عامل وراثت و محیط شکل می‌گیرد. وراثت و سرشت هرکس مانند ظرفی است که حداکثر گنجایش شخصیتی فرد را شامل می‌شود و در چارچوب آن، تربیت فردی، خانوادگی و اجتماعی او، شکل می‌گیرد.
بدیهی است سرشت ناشی از وراثت چندان قابل تغییر نیست و عامل مهم و تأثیرگذار در شکل دهی غیرارثی شخصیت هرکس، تربیت و عوامل محیطی هستند.

ثریا منزوی کجیدی، روانشناس در خصوص این دو ابزار مهم تربیتی یعنی تشویق و تنبیه که نقش بسزایی در تربیت دارد در گفت‌و‌گو با «ایران» می‌گوید:نسبت تنبیه به تشویق باید 20 به 80 باشد.

یعنی فقط در 20 درصد موارد از تنبیه استفاده شود و در 80 درصد موارد، از ابزار مفید و مؤثر تشویق استفاده کنید. در ضمن بهتر است تنبیه، مرتبط با موضوع و بیشتر به‌صورت حذف موقت امکانات باشد. مثلاً اگر کودک برنامه زمانبندی درسی را عمداً در منزل زیر پا گذاشت، می‌توانید او را به‌طور موقت در اتاقش نگه دارید و از دیدن برنامه تلویزیون محرومش کنید. این تنبیه باید کوتاه مدت و موقت باشد. به ازای هر سال سن کودک، یک دقیقه کفایت می‌کند. مثلاً یک کودک هشت ساله فقط هشت دقیقه در زمان پخش برنامه کودک، در اتاق و به دور از تلویزیون تنها بماند.

کودک باید ناخرسندی والد از تنبیه خود را ببیند و متوجه آن شود، همچنین ناخرسندی والد از رفتار نامناسب خود را درک کند. لیکن نکته مهم اینجاست که کودک دقیقاً درک کند که والد کاملاً بی‌قید و شرط او را دوست دارد و برخلاف میل باطنی اش و صرفاً جهت اصلاح رفتار او، مجبور است او را تنبیه کند.

تنبیه، مقدم است یا تشویق؟

ادامه مطلب: تنبیه و تشویق فرزندان کجا؟ کی؟ چقدر؟
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 55
پرینت

شیوه صحیح تشویق و تنبیه کودکان

در میان اصول تربیتی تشویق و تنبیه جایگاه ویژه ای دارد. همه ما چه به عنوان والدین و چه به عنوان فرزند، تشویق و تنبیه را تجربه کرده ایم و باید اذعان کرد که این ۲ شیوه از رایج ترین اصول تربیتی است که به کار گرفته می شود.
به گزارش گروه خواندنی های مشرق به نقل از خراسان، بیشتر والدین این ۲ ابزار تربیتی را طبق آن چه از بزرگ ترها تجربه کرده یا دیده اند، برای فرزندان خود به کار می گیرند و تصور می کنند به کسب اطلاعات و افزایش آگاهی در این باره نیازی ندارند، غافل از این که نادیده گرفتن اصول این دو شیوه تربیتی تبعاتی دارد و باعث می شود والدین در موارد بسیاری سرخورده و ناامید شوند. آن ها اغلب شکایت می کنند که بچه های این دوره و زمانه فرق کرده اند غافل از این که بچه ها فرق نکرده اند و این والدین هستند که باید شیوه های برخورد صحیح با کودکان را بیاموزند.
محرک خوشایند، محرک ناخوشایند
تنبیه یا تشویق از جمله الگوهای تربیتی است که برای آگاه کردن فرد نسبت به کارهای منفی یا مثبت اش انجام می شود و در شکل گیری هنجارها نقش مهمی دارد. حامد سیامکی خبوشان کارشناس ارشد روان شناسی بالینی و عضو سازمان نظام مشاوره و روان شناسی با بیان این مطلب به خراسان می گوید: هدف از تنبیه، کاهش رفتار منفی و در مقابل هدف از تشویق تکرار رفتار مثبت است. ارائه محرک ناخوشایند یا حذف محرک خوشایند رایج ترین شیوه تنبیه و تشویق است این ۲ راهکار لازمه رشد شخصیت فرد است و حذف تنبیه و افراط در تشویق یا افراط در تنبیه و حذف تشویق شخصیت فرد را به شدت متزلزل می کند.

 

ادامه مطلب: شیوه صحیح تشویق و تنبیه کودکان
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 53
پرینت

آموزش، تنبیه، تشویق برای کودک ؟

شکی نیست که آموزشگاه های مختلف با روشهای آموزشی متفاوت استعدادها را پرورش می دهند. امروزه از تنبیه بدنی خبری نیست آیا واقعا تنبیه بدنی امری شرم آور است؟ این که می گویند تنبیه مخصوص حیوان است و انسان ، تا چه حدی درست است؟ آیا این امر در تمام محیطهای فرهنگی یا فراگیری نکوهیده است؟ پاسخ به این سوالات با جمله «تنبیه مخصوص حیوان است» ، پاسخ داده شده اند. اگر قدری به زمان نه چندان دور برگردیم ، جمله بالا پاسخی قانع کننده نبود. البته کاری به محیطهای ایده آل نداریم. محیطی که در آن، طفل در دبستان از امکانات آموزشی بسیار عالی برخوردار است و در منزل هم گذشته از کمک والدین با سواد، از انواع و اقسام سرگرمی های آموزنده برخوردار است. منظور ما محیطی است که در آن طفل معصوم بعد از صرف 4 یا 5 ساعت از بهترین ساعات عمر خود در مدرسه ، ساعات بیکاری را با بازی فوتبال در کوچه ها و درگیری با پسر همسایه پر می کند. روشهای آموزشی که در گذشته با تنبیه بدنی همراه بود ، کاملا نکوهیده و در خور ملامت است.


در بعضی مدارس دانش آموزان می بایست کتکهای روز جمعه را پنجشنبه نوش جان می کردند و یا سیاه کردن انگشتان به وسیله مداد که در اکثر مواقع توانایی انجام تکالیف را از دانش آموزان به کلی سلب می کرد. در این دوره متاسفانه ، بعضی از مواقع دانش آموزان با مساله کتک کاری نوعی زندگی مسالمت آمیز را در پیش می گرفتند؛به این صورت که تنبیه شدن از بخشهای لاینفک آموزشگاهی آنان شده بود هدف این گونه تنبیهات جز خشونت و رفع عقده نبوده است. این اعمال کاملا غیرانسانی و با اصول انسانی سازگار نیستند و نخواهند بود.

ادامه مطلب: آموزش، تنبیه، تشویق برای کودک ؟
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 59
پرینت

شيوه صحيح تشويق و تنبيه کودکان

در ميان اصول تربيتي تشويق و تنبيه جايگاه ويژه اي دارد. همه ما چه به عنوان والدين و چه به عنوان فرزند، تشويق و تنبيه را تجربه کرده ايم و بايد اذعان کرد که اين ۲ شيوه از رايج ترين اصول تربيتي است که به کار گرفته مي شود. بيشتر والدين اين ۲ ابزار تربيتي را طبق آن چه از بزرگ ترها تجربه کرده يا ديده اند، براي فرزندان خود به کار مي گيرند و تصور مي کنند به کسب اطلاعات و افزايش آگاهي در اين باره نيازي ندارند، غافل از اين که ناديده گرفتن اصول اين دو شيوه تربيتي تبعاتي دارد و باعث مي شود والدين در موارد بسياري سرخورده و نااميد شوند. آن ها اغلب شکايت مي کنند که بچه هاي اين دوره و زمانه فرق کرده اند غافل از اين که بچه ها فرق نکرده اند و اين والدين هستند که بايد شيوه هاي برخورد صحيح با کودکان را بياموزند.

محرک خوشايند، محرک ناخوشايند
تنبيه يا تشويق از جمله الگوهاي تربيتي است که براي آگاه کردن فرد نسبت به کارهاي منفي يا مثبت اش انجام مي شود و در شکل گيري هنجارها نقش مهمي دارد. حامد سيامکي خبوشان کارشناس ارشد روان شناسي باليني و عضو سازمان نظام مشاوره و روان شناسي با بيان اين مطلب به خراسان مي گويد: هدف از تنبيه، کاهش رفتار منفي و در مقابل هدف از تشويق تکرار رفتار مثبت است. ارائه محرک ناخوشايند يا حذف محرک خوشايند رايج ترين شيوه تنبيه و تشويق است اين ۲ راهکار لازمه رشد شخصيت فرد است و حذف تنبيه و افراط در تشويق يا افراط در تنبيه و حذف تشويق شخصيت فرد را به شدت متزلزل مي کند.

آن چه بسياري از والدين نمي دانند اين است که تنبيه و تشويق بايد طبق اصول انجام شود تا اثر بخش باشد.

ادامه مطلب: شيوه صحيح تشويق و تنبيه کودکان
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 47
پرینت

بایدها و نبایدهای تشویق و تنبیه کودکان

پدرها و مادرها خواسته یا ناخواسته بهترین یا بدترین معلمان زندگی فرزندان‌شان هستند. تعلیم و تربیت نه از طریق بایدها و نبایدهایی که والدین به فرزندان‌شان بارها و بارها گوشزد می‌کنند، بلکه از طریق رفتار معمول خود آنها در زندگی روزمره و ارتباطات‌شان به فرزندان منتقل می‌شود.

تصویر اصول رفتاری والدین در بسیاری موارد در نوع تشویق و تنبیهی که برای فرزندشان برمی‌گزینند، منعکس می‌شود.

یعنی رفتار درست یا غلط یک کودک با پاداش بجا یا نابجای او تقویت و در وجودش نهادینه می‌شود. همین‌طور شکل و تنبیهی که برای کودک درنظر گرفته می‌شود به او آموزش می‌دهد چه رفتاری را نشان دهد.
یعنی از انجام عملی که به خاطرش تنبیه شده امتناع کند یا از طرق دیگری بر آن اصرار بورزد. مساله تنبیه و تشویق در روند تربیتی کودک آن قدر پراهمیت است که بر آن شدیم در این باره با دکتر مهرنوش دارینی، دکترای روان‌شناسی گفت و گو کنیم.

آیا تنبیه و تشویق را باید جزو اصول ثابت و همیشگی تربیتی برای همه کودکان تلقی کرد؟

تربیت کردن، عملی هدفدار به معنای پرورش دادن و شکل‌دهی به رفتار انسان‌هاست و به شکوفایی استعدادهای نهفته افراد منجر می‌شود و آنها را به سمت کمال هدایت می‌کند. کودکان، بیشتر رفتارها را می‌آموزند و یادگیری نقش مهمی در رفتار کودکان دارد.
یادگیری به معنای تغییر در رفتار است که از تجربه‌های فرد و دیده‌ها و شنیده‌هایش حاصل شده و از دوران نوزادی شروع می‌شود و تا بزرگسالی ادامه پیدا می‌کند.
والدین برای این‌که رفتار فرزند خود را شکل دهند یا تغییری در آن ایجاد کنند از روش‌های مختلفی بهره می‌گیرند که از آن جمله می‌توان به روش‌های تقویت رفتار اشاره کرد. در برخی دیدگاه‌های روان‌شناسی این‌گونه مطرح شده است که با استفاده از روش‌های مختلف تقویت می‌توان رفتار را شکل داد.
تقویت‌ها به شکل‌های مختلف ارائه می‌شود و مثبت یا منفی هستند. همچنین تنبیه نیز روشی است که والدین برخی مواقع آن را برای تربیت فرزند خود به‌کار می‌گیرند، اما جزو اصول تربیت کودک تدوین نشده است و می‌توان از جانشین‌های تنبیه برای تربیت فرزندان استفاده کرد.

در رابطه با تنبیه گفته می‌شود تنبیه فیزیکی به طور مطلق ممنوع است. شما موافق هستید؟

ادامه مطلب: بایدها و نبایدهای تشویق و تنبیه کودکان
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 49
پرینت

نقش تنبيه و تشويق در تربيت فرزندان

اصل تنبيه و تشويق صحيح به عنوان امري مسلّم در تربيت اسلامي پذيرفته شده و اصولا وجود بهشت وجهنم، انذار و تبشير پيامبران و آيه هاي مربوط به نظام پاداش وکيفر همه جلوه هايي از تشويق و تنبيه هستند.

درراستاي برقراري ارتباط موثر با کودکان و نوجوانان اصول تربيتي از جمله اصل صبر و سعه صدر،محّبت و تکريم شخصّيت، تسهيل و آسان گيري، شاد نگه داشتن محيط تربيت، تنبيه و تشويق، توّجه به روانشناسي رشد و نيازها، امر به معروف و نهي از منکر، نظم و انضباط،موعظه و نصيحت،تقويت حس اعتماد به نفس و...قابل برشمردن هستند که در اين گفتار با توّجه به اهميت فوق العاده تنبيه و تشويق در تربيت کودکان و نوجوانان به اين اصل پرداخته شده است.
بديهي است وجود انذار و تبشيربراي هر تربيت متعادلي، ضروري است؛زيرا اگر نيکوکار و بدکار از نظر جزا يکسان باشند،زمينه بي رغبتي نيکوکاران به کارهاي نيک و جرئت يافتن بدکاران در ادامه تبهکاري ها فراهم مي شود. لذا توصيه شده است که مربّي ميان فردکوشا و تن آسا تفاوت بگذارد وهمه را به يک چشم نگاه نکند. درتربيت اسلامي بيشتر بر تشويق تکيه شده است تا تنبيه؛زيرا اصل حيات بر محبّت و تفاهم استوار است.
نيازکودکان به تحسين و تشويق
اين که تصوّرکنيم کودکان چون بزرگ شده و مسايل را مي فهمند ديگر احتياج به تشويق ندارند درست نيست بلکه اثر تشويق به حدّي است که پس از تمايلات فطري تا پايان عمر در وجود آدمي باقي مي ماند و هيچ فردي نيست که از اين امر بي نياز باشد. همگان بدان محتاجند وآرزو دارند موقعيتي نصيبشان شود تا مورد تحسين وتشويق ديگران قرار بگيرند زيرا رقابت ها و تلاش ها نيز اغلب بدين منظوراست.
در احاديث زيادي تاکيد شده که انسان هاي خوب و بد نبايد نزد شما مساوي باشند چنانچه حضرت علي(ع)درنامه اي به مالک اشتر چنين مي نويسد: ((انسانهاي نيکوکار و بدکار نزد تو مساوي نباشد؛زيرا موجب اين مي شود که نيکوکاران در احسان کردن بي رغبت شوند وبدکاران به بدکاري عادت کنند)).
تشويق و يا تقويت اجتماعي

ادامه مطلب: نقش تنبيه و تشويق در تربيت فرزندان
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 57
پرینت

تدریس بدون پاداش و تنبیه

شاید به نظرمان, مهم است که دانش آموزان خودشان را با هنجار های جامعه هماهنگ کنند،چون در غیر این صورت مشکل به وجود خواهد آمد.
شاید دلایل معقولی نیز داشته باشیم برای اینکه دانش آموزمان بخواهیم برخی از کارها را انجام ندهند.گاهی اوقات اگر دانش آموزمان کاری را مدام انجام دهد ممکن است ناراحت کننده باشد.کمی ارامش و سکوت میخواهیم یا میترسیم که مدیر مدرسه تذکر بدهد, به همین دلیل با تنبیه دانش آموزانمان میکوشیم تا از بروز رفتار ناخوشایند آنان جلوگیری کنیم یا بازیگوشی آنها را مهار کنیم. نتیجه ی این رفتار ممکن است این باشد که آنها هرگز رفتاری را که به خاطر انجام ان تنبیه شده اند ,تکرار نکنند. با این وجود, این رفتار دانش آموزان برگرفته از خواسته ی قلبیشان برای خوش حال کردن ما یا اینکه دیگر نمی خواهند بازیگوشیان را تکرار کنند,نیست,بلکه از احساس ترس,گناه و شرم ناهشی می شود.
دانش آموزان میترسند که دوباره تنبیه شوند .فکر میکنند که تقصیره آنها است که دیگران از دستشان خشمگین هستند و بدین ترتیب مسولیت احساسات و خواسته های دیگران را به عهده می گیرند.از این که کار نادرستی انجام داده اند,احساس شرم می کنند. اگر دانش آموزان پیوسته این واژگان را بشنوند که نادان, تنبل, ناسپاس و دستپاچلفتی هستند و به خاطر این تنبیه شوند,از وجود خود شرم می کنند و به مرور از باور و اعتماد به نفسشان کاسته می شود.


تدریس بدون پاداش و تنبیه
رضا با توپش بازی یک ردیف از گل های لاله ی باغ جلویی را له کرده است .برای تنبیه ,او یه هفته اجازه ندادند بیرون از خانه بازی کند.وقتی دوستانش زنگ در را میزدند تا از اون بخواهند برای بازی بیرون آید, او از کارنادرستی را که انجام داده است احساس شرم می کند تصور میکند که خشم پدر و مادر و همسایه تقصیر اوست. هنگامی که دوباره اجازه پیدا می کند تا بیرون از خانه بازی کند, به دلیل ترس از اینکه ممکن است دوباره به همان فاجعه گرفتار شود دیگر جرات نمی کند با توپش بازی کند. شاید او با دیدن لاله های له شده و شکسته و احساس خیلی بدی نیز پیدا کرده باشد. دیگر نیازی نبود تا برای درک نادرستی کارش دوباره تنبیه شود یا شاید می توانست بدون مداخله ی فردی بزرگسال راهی برای پزیرش مسولیت کارش بیابد.ممکن بود لاله های شکسته را بر دارد و پیش همسایه اش ببرد و عذر خاهی کند.یا شاید بپرسد کاری هست که شاید بتواند آن را انجام دهد با نه.شاید همسایه به او میگفت دفعه ی بعد هنگام توپ بازی بیشتر مراقب باشد یا کمی دور تر بازی کند. ممکن است این اتفاق دوباره رخ دهد, ولی تنبیه شیوه ی قابل اطمینان و مناسبی برای جلوگیری از این کار نیست.

ادامه مطلب: تدریس بدون پاداش و تنبیه
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 52
پرینت

تشویق و تنبیه ، اصلی مهم در تربیت اسلامی

طبیعت انسانها به گونه ای است كه وقتی در انجام امور مورد تشویق قرار می گیرند ، معمولاً در صدد بر می آیند تا آن امور را بهتر انجام دهند. بدون تردید تشویق و ترغیب از مهمترین اركان روان شناسی تربیتی و عاملی مؤثر در تحریك انگیزش های پیشرفت و عملكرد فرد در فرایند یادگیری و تقویت رفتارهای مطلوب است . همه انسانها حتی بزرگسالان ، تا آخر عمر نیاز به تشویق دارند . تشویق موجب رغبت و دلگرمی و نشاط و تحرك می شود و انسان را به جدیت وادار می كند .

انسانی كه مورد تشویق قرار بگیرد احساس آرامش و رضایت خاطر و اعتماد به نفس می كند و برای جدیت بیشتر و تحمل دشواری ها آماده می گردد . برعكس ، اگر مورد نكوهش یا ناسپاسی قرار گرفت دلسرد و بی رغبت می شود و احساس حقارت و ضعف می كند و نمی تواند از استعدادهای خویش به نحو مطلوبی استفاده نماید .

اصل تشویق و تنبیه به عنوان امری مسلم در تربیت اسلامی شناخته و پذیرفته شده است . اصولاً بهشت و جهنم ، انذار و تبشیر پیامبران ، آیه های مربوط به پاداش و كیفر ، وعده و وعیدهای شوق انگیز و خوفناك و ... همه جلوه هایی از تشویق و تنبیه هستند . خداوند تبارك و تعالی در قرآن مجید ( سوره بقره ) می فرماید :" ای پیامبر به كسانی كه ایمان آورده و عمل صالح انجام داده اند بشارت بده كه جایگاه آنان در قیامت ، باغستان هایی است كه نهرهای آب در آن جاری است ." حضرت علی علیه السلام در فرمان تاریخی خود به مالك اشتر كه او را به فرمانروایی مصر برگزیده بود،دستور می دهد: كه مبادا نیكوكار و بدكردار پیش تو یكسان باشند ، زیرا چنین روشی نیكوكار را از كردار نیك دور ساخته و بدكردار را به كار بد سوق می دهد .

یكی از روش های مؤثر در تربیت ، تشویق كارهای خوب كودك است . تشویق در روح و روان كودك اثر می گذارد و او را به انجام اعمال نیك تحریض و ترغیب می كند .
دیدگاهامام خمینی (ره) درباره تشویق كودكان

ادامه مطلب: تشویق و تنبیه ، اصلی مهم در تربیت اسلامی
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 64
پرینت

بررسی نحوه تاثیرتشویق در افزایش یادگیری

طرح تحقیق

مقدمه

بیان مسئله

اهداف تحقیق

اهمیت موضوع تحقیق

فرضیه های تحقیق

تعریف واژه ها واصطلاحات

موانع ومحدودیت های تحقیق

مقدمه :

شاید برای عده ای تصور اینکه بتوان در مدرسه ای از تشویق استفاده کرد کمی دشواراست اما واقعیت این است که می توان در سنگر مدارس شاهد حضور با شکوه معلمان وشاگردانی بود که با سرمایه از محبت وچهره های متبسم ومصصم در تلاش هستند که در کارهای خود موفق بوده اند. پس باید رنگ مدرسه ای یادآور زیبائیها ونیکوئیها باشد. چرا که هم انسانها بالاخص نوجوانان محبت پذیر می باشند. ولذا نیاز به محبت از اساسی ترین نیازهای هر انسان می باشد. تشویق نیروها واستعدادهای دانش آموزان را به کار می اندازد واستقامت آنها را در کارها زیاد می کند وموجبات سرعت در کارهای بدنی را فراهم می کند ودر کارهای فکری موجب سعی وکوشش بیشتری می گردد[1]. تشویق وتقویت رفتار مثبت کودکان سبب شکل گیری عادات مطلوب در آنان می شود. به عبارت دیگر از آنجا که از طریق رفتارهای تشویق آمیز کلامی وغیر کلامی مادی وعنوی فردی وگروهی مستقیم وغیر مستقیم مربی بیش از هر چیز به یک نیاز هم نوجوانان یعنی نیاز به محبت متعلق وتوجه پاسخ داده می شود.

ما شاهد بیشترین مؤثرترین وپایدارترین اثر در رفتار آنان هستیم در حالی که وقتی دانش آموزی را تنبیه می کنیمن نه تنها به هیچ یک از نیازهای خطری واساسی او پاسخ نمی دهیم بلکه تعادل حیاتی اش را برهم زده او را با تجربه ناخوش آیندی که همواره ازآن گریز دارد مواجه می کنیم ولو اینکه بطور موقت رفتار مطلوب آن را کنترل کرده باشیم[2].

رسول خدا پایه رفتار با کودکان و نوجوانان را بر محبت استوار کرده وسفارش می کند که آنان را گرامی بداریم وبا جایزه ای که امکان وفایش هست انان را تشویق نمائیم.[3]

استفاده ازروش تشویق ومحبت یکی از روشهای تربیتی بسیار مؤثر ونشانه صدر ونقش مطمئنه داشتن فرد است. خدای تعالی رمز پیروزی پیامبر اکرم (ص) رادر همین شرح صدور محبت ورزی پیامبر به امت خود می داند : به موجب لطف ورحمت الهی برایشان اموزشی نجواه وبا انان مشورت کن ( وبه آنان شخصیت بده )[4]

کودک اگر از لحاظ درسی واخلاقی در سطح غیر قابل قبولی باشد باید نقطه مثبتی در وضع رفتار وظاهر او یافت وازآن بعنوان جای پای برای تشویق وی استفاده کرده مثلا ممکن است دستهایش لطیف واز آن بعنوان جای پای برای تشویق وی استفاده کرده مثلا ممکن است دستهایش لطیف ویا موی سرش اصلاح شده ومرتب باشد همچنین ممکن است به تمیزی کفشهایش اهمیت بده ویا دفتر وکتاب خودرا خوب نگه داری کند. به هر حال باید از همان نقطه مثبت و روزنه کوچک نوری به زندگی تحصیلی کودک تابیده شخصیت قابل قبولی از او ساخت وزندگی جدیدی را برایش پی ریزی کرد. سرگرمیها وعلائق کودک نیز نباید از نظر معلم دور نماید[5].

ادامه مطلب: بررسی نحوه تاثیرتشویق در افزایش یادگیری
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 78
پرینت

تشویق مناسب برای کودکان

نویسنده: راضیه محمّدزاده

 طبق بررسی‌های علمی، ثابت شده کسانی که هیچ گاه از تشویق و تأییدی برخوردار نبوده‌اند، در زندگی عادی خود دچار سردرگمی بوده و در اخذ تصمیم راجع به مسایل زندگی وامانده‌اند.

در طریق هدایت و سازندگی فرد، از همه‌ی عوامل بازدارنده و یا جهت دهنده استفاده می‌شود و یکی از این عوامل، تشویق است.
نیاز به تأیید و تشویق به طور غریزی در همه‌ی ما وجود دارد. تشویق و ترغیب در فرد، تأمین روانی به وجود می‌آورد. برآورده نشدن این نیاز در صورت تداوم، باعث ایجاد حس عدم اعتماد و تنهایی و عدم لیاقت در فرد می‌شود. گاهی حالات روحی او را متزلزل می‌کند و او را بیمار می‌سازد. تشویق باید از حد معمولش فراتر نرود چون زیان‌آور خواهد بود.
تشویق باید طوری باشد که در فرد ایجاد انرژی بیشتری کند. محرک او برای کار و کوشش بیش‌تر و رفتار بهتر باشد. همچنین در او میل به ادامه‌ی کار خوب را به وجود آورد و باعث تداوم و پایداری این میل شود. این نیاز در کودکان و نوجوانان معمولاً از طریق پاداش‌های کمی و کیفی برآورده می‌گردد. یا از طریق تشویق‌های بیرونی یعنی عکس‌العملی که اطرافین در مقابل رفتار و عمل خوب کودک از خود نشان می‌دهند.
این که شما کودکی را تشویق می‌کنید، در واقع می‌خواهید بگویید که گفتار یا رفتارش مورد تأیید شماست و شما خواستار ادامه‌ی آن هستید. تجربه‌ نشان می‌دهد کودکانی که در مدرسه مورد تشویق قرار می‌گیرند. بیش از دیگران در فراگیری مسایل موفق می‌شوند.
طفل به سوی هر کسی که به گونه‌ای او را مورد تأیید و تشویق قرار می‌دهد جلب و جذب می‌شود. از تشویق می‌توان برای تقویت انگیزه‌های فعالیت و دل‌گرمی فرد به ادامه‌ی کار استفاده کرد، حس حق‌شناسی را در او زنده کرد و به او درس قدردانی از زحمات را داد. تشویق‌های نابجا باعث ایجاد رقابت نادرست و سبقت جویی‌های بی‌حساب در بین کودکان می‌شود و یا گاهی صورتی از رشوه به خود می‌گیرد و آدمی را به تقلب و فریب کاری می‌کشاند.
1- فواید و اهمیت تشویق
1- تشویق سبب پیدایش شوق و رغبت به کار و تحصیل و کوشش می‌شود و آدمی را به جهتی خاص سوق می‌دهد.
2- سبب پیدایش جرأت و شهامت در آدمی شده و سبب آن می‌گردد که از عمل ناروا خودداری کند.
3- تشویق عمل پسندیده‌ای را در فرد تقویت می‌کند و آدمی را به تکرار آن وا می‌دارد.
4- تشویق عاملی برای تأمین روانی و نجات فرد از تزلزل و دودلی است، به او اعتماد ودلگرمی می‌بخشد که دست از عملی بردارد و به عمل دیگر بپردازد.

ادامه مطلب: تشویق مناسب برای کودکان
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 46
پرینت

تنبیه و تشویق کودک، حتما کلیک کنید

کودکی که در نتیجه تشویق نابجا رفتاری را در جایی غلط از خود بروز داده، بر خلاف انتظارش ممکن است با انواع برخوردهای نابجا از جمله پرخاش والدین مواجه شود.
از مهم‌ترین و مؤثرترین ابزارهای تربیتی مخصوصاً برای کودکان، تشویق و تنبیه است. به نظر دانشمندان روانشناسی و علوم تربیتی، پایه و اساس شخصیت انسان بر اساس دو عامل وراثت و محیط شکل می‌گیرد. وراثت و سرشت هرکس مانند ظرفی است که حداکثر گنجایش شخصیتی فرد را شامل می‌شود و در چارچوب آن، تربیت فردی، خانوادگی و اجتماعی او، شکل می‌گیرد. بدیهی است سرشت ناشی از وراثت چندان قابل تغییر نیست و عامل مهم و تأثیرگذار در شکل دهی غیرارثی شخصیت هرکس، تربیت و عوامل محیطی هستند.

ثریا منزوی کجیدی، روانشناس در خصوص این دو ابزار مهم تربیتی یعنی تشویق و تنبیه که نقش بسزایی در تربیت دارد می‌گوید: نسبت تنبیه به تشویق باید ۲۰ به ۸۰ باشد. یعنی فقط در ۲۰ درصد موارد از تنبیه استفاده شود و در ۸۰ درصد موارد، از ابزار مفید و مؤثر تشویق استفاده کنید. در ضمن بهتر است تنبیه، مرتبط با موضوع و بیشتر به‌صورت حذف موقت امکانات باشد. مثلاً اگر کودک برنامه زمانبندی درسی را عمداً در منزل زیر پا گذاشت، می‌توانید او را به‌طور موقت در اتاقش نگه دارید و از دیدن برنامه تلویزیون محرومش کنید. این تنبیه باید کوتاه مدت و موقت باشد. به ازای هر سال سن کودک، یک دقیقه کفایت می‌کند. مثلاً یک کودک هشت ساله فقط هشت دقیقه در زمان پخش برنامه کودک، در اتاق و به دور از تلویزیون تنها بماند.

کودک باید ناخرسندی والد از تنبیه خود را ببیند و متوجه آن شود، همچنین ناخرسندی والد از رفتار نامناسب خود را درک کند. لیکن نکته مهم اینجاست که کودک دقیقاً درک کند که والد کاملاً بی‌قید و شرط او را دوست دارد و برخلاف میل باطنی اش و صرفاً جهت اصلاح رفتار او، مجبور است او را تنبیه کند.

آسیب‌های تشویق و تنبیه نابجا

ادامه مطلب: تنبیه و تشویق کودک، حتما کلیک کنید
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 43
پرینت

تنبيه و تشويق كودك

نويسنده:غلامرضا بهرامي
سؤال:

ما گاهي مجبور مي شويم كه فرزند را تنبيه كنيم،جايگاه تنبيه از نظر آيات و روايات و روي گردهاي تربيتي چيست؟ آيا شما تنبيه را تجويز مي فرماييد؟
دكتر غباري نبات:
تحقيقات نشان مي دهد كه تنبيه خيلي مفيد نبوده است،ولي اگر ناچار شديد،از تنبيه منفي استفاده كنيد. تنبيه منفي يعني محروم كردن بچه ها از يك سري امكانات. زدن و سرزنش كردن را روان شناسان مضر مي دانند. شما زماني كه تنبيه بدني يا سرزنش مي كنيد،بسياري موارد به كودكان الگوي ناشايست ارايه مي كنيد،كودكان ياد مي گيرند در خانواده ي خود اين رفتارها را اعمال كنند،با كودكان ديگر در مدرسه نيز همين رفتار را پيش بگيرند و يا با خواهر و برادر كوچك شان همين كار را انجام دهند. آن ها پرخاشگر يا لجباز مي شوند و غير از لجبازي و پرخاشگري احتمال دارد كه ترسو شوند يا بعضي از رفتارهاي ناشايست مثل دروغگويي را از خودشان بروز دهند.
از آنجا كه تنبيه در حضور تنبيه كننده معنا دارد،وقتي تنبيه كننده محيط را ترك مي كند،كودك دوباره به حالت اولش بر مي گردد. از ضررهاي ديگر تنبيه اين است كه تنبيه اثرات پيش بيني نشده اي دارد. گاهي فرزندان رو در روي مربيان يا والدين قرار مي گيرند. روي بچه باز مي شود. اگر مي خواهيد رفتاري را در كودك كاهش دهيد،به جاي اين كه او را تنبيه كنيد،شرايطي ايجاد كنيد كه تنبيه انجام نشود،مثلاً بگوييد: اگر پنج دقيقه آرام نشستيد به شما هديه مي دهم و به اين صورت حذف رفتار را تقويت كنيد.
بايد رفتارهاي منفي را با رفتارهاي جايگزين تقويت كني.

استاد فرهاديان:
در شرايطي كه بچه را قبلاً آگاه كرده و مسايل را كاملاً توضيح داده ايم و او آگاهانه خلافي را انجام مي دهد،او را تنبيه كنيم،البته تنبيه شرايط و مراتبي دارد،در مواردي فرموده اند: (و اهجر هم و لا تُطل) (1) ، از او دوري كن،ولي دوري و قهر را طولاني نكن،بعضي از تنبيهاتي كه ما انجام مي دهيم شايد به خاطر اين است كه اقتضاي سن بچه را در نظر نمي گيريم.

ادامه مطلب: تنبيه و تشويق كودك
 
نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: تربیت کودک
نمایش از 11 فروردين 1395 بازدید: 42
پرینت

روشها و فوائد تشویق در تربیت

نویسنده: جعفر شیخ الاسلامی

 اهمیت بوسیدن کودک و در آغوش گرفتن آنها

رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله:

«اکثروا من قُبلة اولادکم فانّ لکم بکلّ قُبلة درجةً فی الجنة»
فرزندان خود را زیاد ببوسید زیرا با هر بوسه برای شما مقام و مرتبتی در بهشت فراهم می شود.
روزی رسول اکرم صلی الله علیه و آله با اصحاب خود به راهی می رفت در میان راه با نوه خود امام حسین علیه السلام در حالیکه کودکی پیش نبود برخورد کرد. امام حسین علیه السلام با دخترکی مشغول بازی بود. پیامبراکرم صلی الله علیه و آله از اصحاب خود جدا شد و به طرف امام حسین علیه السلام آمد امام حسین علیه السلام به این سو و آن سو فرار می کرد و پیامبر با رفتار کودکانه خود امام حسین علیه السلام را می خنداند سپس او را نگاهداشت و یکی از دستها را زیر چانه و دست دیگر را روی فرق سر امام گذاشت و او را بوسید و فرمود:
«انا من حسین و حسین منی احب الله من احبه»
1- باید عمل و اخلاق نیک کودک را تحسین کنید نه خود او را زیرا کودک باید به خوبی بفهمد که کار نیک ارزش دارد نه شخص، و ارزش هرکس به واسطه کار نیک اوست.
2- تشویق و تحسین نباید از حد تجاوز کند زیرا ممکن است بچه را به غرور و خودبینی مبتلا سازد.
3- باید اولین تقلیدها و همانند سازیهای مثبت فرزند خود را به فال نیک بگیرید و او را در مسیر مطلوب هدایت و تشویق نمایید.
4- آنها را در انجام کارهای خویش تشویق کنید چرا که آنها مایلند محصول کار خویش را با دنیایی از اشتیاق و شور به خانواده برده و خود را در معرض نسیم مهرآمیز و تشویق والدین قرار دهند.
5- با تحسین و تقدیر باعث شوید که کودک به خود اعتماد پیدا کند و اطمینان نسبت به کاری که انجام می دهد داشته باشد، این امر سبب می شود که در تصمیم گیری و اجرا، قاطعیت بیشتری از خود بروز دهد.

ادامه مطلب: روشها و فوائد تشویق در تربیت
 

صفحه1 از2

<< شروع < قبلی 1 2 بعدی > پایان >>

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 49 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید