نوشته شده توسط سيداحمدخزايي دسته: آبله
نمایش از 15 فروردين 1395 بازدید: 62
پرینت

سرانجامِ آبله

 

  

 

 

 

تألیف و ترجمه: حمید وثیق زاده انصاری
 

ویروس آبله، که شاید بتوان گفت زیان‌بارترین عامل عفونی در تاریخ بیماری‌های انسان بوده است، در آینده‌ی نزدیک چیزی نخواهد بود جز ثبت مجموعه‌ای از علائم مغناطیسی که بر دیسک‌های کامپیوتری ذخیره شده‌اند، یا نوشته‌هایی مفصل در متون باستانی و جدید که مو بر تن انسان راست می‌کنند.
گروهی از زیست شناسان امریکایی بر روی تعیین توالیِ کامل رمز ژنتیکی این ویروس کار می‌کردند. ویروس آبله از سال 1977 میلادی تاکنون از طبیعت ریشه‌کن شده است و تنها چند نمونه را در آزمایشگاه با چنان دقتی نگه‌داری می‌کنند که گویی ماده‌ی خطرناکی هم‌چون پلوتونیم است.
تعیین توالی DNAی ویروسی گام مهمی است که دانشمندان را قادر خواهد ساخت تا همه‌ی نمونه‌های باقی مانده‌ی ویروس را از بین ببرند. این نمونه‌ها تنها در دو جا نگه‌داری می‌شوند: مرکز کنترل بیماری ها در آتلانتا (امریکا) و انستیتو پژوهشی نمونه‌های ویروسی در مسکو (روسیه). اگر طرح با موفقیت همراه باشد، ویروس آبله نخستین شکل حیات ویروسی است که عمدتاً از صفحه‌ی روزگار محو می‌شود. گرچه این اقدامی بی‌سابقه است، اما نخستین باری نیست که ویروس واریولا (نام علمی این میکروب) چنین دورانی را پشت سر می‌گذارد.

ادامه مطلب: سرانجامِ آبله
 

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 191 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید