دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور + پاسخنامه

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور با جواب تستی و تشریحی، دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور با جواب،دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور با جواب و پاسخنامه

---------------------------------------

 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته آمار  + پاسخنامه

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته زبان و ادبیات فارسی  + پاسخنامه

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته الهیات  + پاسخنامه

 دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته برق  + پاسخنامه 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته پزشکی  + پاسخنامه 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته تاریخ + پاسخنامه 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی  + پاسخنامه 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته جغرافیا + پاسخنامه 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته حسابداری + پاسخنامه 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته حقوق  + پاسخنامه 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته روان شناسی + پاسخنامه 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته ریاضی  + پاسخنامه 

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته علوم اقتصادی  + پاسخنامه

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته علوم سیاسی  + پاسخنامه

دانلود رایگان نمونه سوالات پیام نور - رشته مدیریت + پاسخنامه



سامانه مقالات فارسی و انگلیسی

سوره حجر / ترجمه خرمشاهی

سوره حجر / ترجمه خرمشاهی

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

الر الف لام راء اين آيات كتاب آسمانى و قرآن مبين است‏ (۱)


الَرَ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُّبِينٍ ﴿۱﴾

چه بسا كافران آرزو كنند كه كاش مسلمان بودند (۲)


رُّبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ كَانُواْ مُسْلِمِينَ ﴿۲﴾

رهايشان كن تا بخورند و بهره‏مند شوند، و آرزوها سرگرمشان بدارد، زودا كه بدانند (۳)


ذَرْهُمْ يَأْكُلُواْ وَيَتَمَتَّعُواْ وَيُلْهِهِمُ الأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿۳﴾

و ما [اهل‏] هيچ شهرى را نابود نكرديم مگر آنكه اجل مكتوب و معينى داشت‏ (۴)


وَمَا أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلاَّ وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُومٌ ﴿۴﴾

هيچ امتى از اجلش پيش و پس نيفتد (۵)


مَّا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ ﴿۵﴾

و گفتند اى كسى كه قرآن بر او نازل شده است، به يقين تو ديوانه‏اى‏ (۶)


وَقَالُواْ يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ ﴿۶﴾

و اگر راست مى‏گويى چرا فرشتگان را براى ما نمى‏آورى؟ (۷)


لَّوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلائِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿۷﴾

[بايد بدانند كه‏] ما فرشتگان را جز به حق نازل نمى‏كنيم، و در آن صورت هم [كه نازل كنيم‏] مهلت نخواهند يافت‏ (۸)


مَا نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلاَّ بِالحَقِّ وَمَا كَانُواْ إِذًا مُّنظَرِينَ ﴿۸﴾

همانا ما قرآن را نازل كرده‏ايم و ما خود نگهبان آنيم‏ (۹)

 

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ﴿۹﴾

و به راستى پيش از تو [پيامبرانى‏] به ميان امتهاى نخستين فرستاده‏ايم‏ (۱۰)


وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الأَوَّلِينَ ﴿۱۰﴾

و هيچ پيامبرى براى آنان نيامد مگر آنكه او را ريشخند مى‏كردند (۱۱)


وَمَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿۱۱﴾

بدين‏سان آن را در دل گناهكاران راه مى‏دهيم‏ (۱۲)


كَذَلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ﴿۱۲﴾

[كه‏] به آن ايمان نمى‏آورند، و سنت پيشينيان [نيز چنين‏] گذشته است‏ (۱۳)


لاَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الأَوَّلِينَ ﴿۱۳﴾

و اگر بر آنان درى از [درهاى‏] آسمان مى‏گشوديم و آنان به آن عروج مى‏كردند (۱۴)


وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا مِّنَ السَّمَاءِ فَظَلُّواْ فِيهِ يَعْرُجُونَ ﴿۱۴﴾

باز بى‏شبهه مى‏گفتند ما فقط چشم‏بندى شده‏ايم، بلكه قومى جادوزده هستيم‏ (۱۵)


لَقَالُواْ إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُورُونَ ﴿۱۵﴾

و به راستى در آسمان برجهايى آفريديم و آن را در چشم تماشاگران آراستيم‏ (۱۶)


وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاء بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ ﴿۱۶﴾

و از [دستبرد] هر شيطان مطرودى محفوظ داشتيم‏ (۱۷)


وَحَفِظْنَاهَا مِن كُلِّ شَيْطَانٍ رَّجِيمٍ ﴿۱۷﴾

مگر كسى كه دزدانه [رازى‏] بشنود، كه شهابى روشن در پى او خواهد افتاد (۱۸)


إِلاَّ مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُّبِينٌ ﴿۱۸﴾

و زمين را گسترانيديم و در آن كوههاى استوار در انداختيم و در آن از هر چيز سنجيده‏اى رويانيديم‏ (۱۹)


وَالأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُونٍ ﴿۱۹﴾

و در آن براى شما و براى آنان كه شما روزى‏دهشان نيستيد، زيستمايه‏ها پديد آورديم‏ (۲۰)


وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ وَمَن لَّسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ ﴿۲۰﴾

و هيچ چيز نيست مگر آنكه گنجينه‏هايش نزد ماست، و جز به اندازه معين از آن پديد نمى‏آوريم‏ (۲۱)


وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلاَّ عِندَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَّعْلُومٍ ﴿۲۱﴾

و بادهاى بارآور را فرستاديم و از آسمان آبى فرو فرستاديم، آنگاه شما را از آن سيراب كرديم و شما خزانه‏دار آن نيستيد (۲۲)


وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ ﴿۲۲﴾

و ماييم كه زنده مى‏داريم و مى‏ميرانيم و ما بازمانده [جاويد]ايم‏ (۲۳)


وَإنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ ﴿۲۳﴾

و پيشينيان و پسينيان‏شما را به خوبى مى‏شناسيم‏ (۲۴)


وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ ﴿۲۴﴾

و بى‏گمان پروردگارت آنان را محشور مى‏گرداند، كه او فرزانه داناست‏ (۲۵)


وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ﴿۲۵﴾

و انسان [/ آدم‏] را از گل خشك بازمانده از لجنى بويناك آفريده‏ايم‏ (۲۶)


وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ ﴿۲۶﴾

و پيشتر جن [/ابليس‏] را از آتشباد آفريده بوديم‏ (۲۷)


وَالْجَآنَّ خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ مِن نَّارِ السَّمُومِ ﴿۲۷﴾

و چنين بود كه پروردگارت به فرشتگان فرمود من آفريننده انسانى از گل خشك بازمانده از لجنى بويناك هستم‏ (۲۸)


وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِّن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ ﴿۲۸﴾

پس چون او را سامان دادم و در آن از روح خود دميدم در برابر او به سجده در افتيد (۲۹)


فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُ سَاجِدِينَ ﴿۲۹﴾

آنگاه فرشتگان همگى سجده بردند (۳۰)


فَسَجَدَ الْمَلآئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ﴿۳۰﴾

مگر ابليس كه از اينكه از سجده‏كنندگان باشد، سر باززد (۳۱)


إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبَى أَن يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ ﴿۳۱﴾

فرمود اى ابليس تو را چه مى‏شود كه از سجده‏كنندگان نيستى؟ (۳۲)


قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلاَّ تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ ﴿۳۲﴾

گفت من كسى نيستم كه به انسانى كه از گل خشك بازمانده از لجنى بويناكش آفريده‏اى، سجده برم‏ (۳۳)


قَالَ لَمْ أَكُن لِّأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ ﴿۳۳﴾

فرمود پس از آن [بهشت‏] بيرون شو كه تو مطرودى‏ (۳۴)


قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ﴿۳۴﴾

و تا روز جزا بر تو لعنت باد (۳۵)


وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ ﴿۳۵﴾

گفت پروردگارا پس مرا تا روزى كه [همگان‏] برانگيخته شوند، مهلت ده‏ (۳۶)


قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿۳۶﴾

فرمود تو از مهلت يافتگانى‏ (۳۷)


قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ ﴿۳۷﴾

تا روز و هنگام معين‏ (۳۸)


إِلَى يَومِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ ﴿۳۸﴾

گفت پروردگارا از آنجا كه مرا فريفتى، در روى زمين در نظر آنان [بدى را نيك‏] خواهم آراست، و همگى آنان را به گمراهى خواهم كشاند (۳۹)


قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿۳۹﴾

مگر آن بندگان اخلاص يافته‏ات را (۴۰)


إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ﴿۴۰﴾

فرمود اين راهى است كه تا به پيشگاه من مستقيم است‏ (۴۱)


قَالَ هَذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ ﴿۴۱﴾

بدان كه بر بندگان [خالص‏] من دست نخواهى يافت، مگر كسانى از گمراهان كه از تو پيروى كنند (۴۲)


إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ ﴿۴۲﴾

و بى‏گمان جهنم ميعادگاه همگى آنان است‏ (۴۳)


وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿۴۳﴾

كه هفت طبقه دارد و بخشى جدا كرده از آنان خاص هر طبقه است‏ (۴۴)


لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِّكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُومٌ ﴿۴۴﴾

[اما] پرهيزگاران در باغها[ى بهشتى‏] و چشمه‏سارانند (۴۵)


إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿۴۵﴾

[به آنان گويند] به سلامت و در امن و امان به آنجا درآييد (۴۶)


ادْخُلُوهَا بِسَلاَمٍ آمِنِينَ ﴿۴۶﴾

و از سينه‏هاى آنان هر گونه كينه‏اى را مى‏زداييم، و دوستانه بر تختها روياروى بنشينند (۴۷)


وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِينَ ﴿۴۷﴾

نه به آنان در آنجا خستگى و ماندگى رسد، و نه از آنجا بيرونشان كنند (۴۸)


لاَ يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُم مِّنْهَا بِمُخْرَجِينَ ﴿۴۸﴾

به بندگان من خبر ده كه من آمرزگار مهربانم‏ (۴۹)


نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ﴿۴۹﴾

و [در جاى خود] عذاب من هم عذابى دردناك است‏ (۵۰)


وَ أَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الأَلِيمَ ﴿۵۰﴾

و به آنان از مهما[نا]ن ابراهيم خبر ده‏ (۵۱)


وَنَبِّئْهُمْ عَن ضَيْفِ إِبْراَهِيمَ ﴿۵۱﴾

هنگامى كه [فرشتگان‏] بر او وارد شدند و سلام گفتند، گفت ما از شما هراسانيم‏ (۵۲)


إِذْ دَخَلُواْ عَلَيْهِ فَقَالُواْ سَلامًا قَالَ إِنَّا مِنكُمْ وَجِلُونَ ﴿۵۲﴾

گفتند مترس ما تو را به فرزندى دانا بشارت مى‏دهيم‏ (۵۳)


قَالُواْ لاَ تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ عَلِيمٍ ﴿۵۳﴾

گفت با وجود اينكه پيرى من بالا گرفته است به من بشارت مى‏دهيد، چگونه بشارتى به من مى‏دهيد؟ (۵۴)


قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَى أَن مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ ﴿۵۴﴾

گفتند ما به راستى و درستى به تو بشارت مى‏دهيم، از نوميدان مباش‏ (۵۵)


قَالُواْ بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلاَ تَكُن مِّنَ الْقَانِطِينَ ﴿۵۵﴾

گفت و جز گمراهان كسى از رحمت پروردگارش نوميد نمى‏شود (۵۶)


قَالَ وَمَن يَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِ إِلاَّ الضَّآلُّونَ ﴿۵۶﴾

گفت اى فرشتگان حال، كار و بار شما چيست؟ (۵۷)


قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿۵۷﴾

گفتند ما به سروقت قومى گنهكار فرستاده شده‏ايم‏ (۵۸)


قَالُواْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ﴿۵۸﴾

غير از آل لوط كه ما رهاننده همگى آنان هستيم‏ (۵۹)


إِلاَّ آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿۵۹﴾

مگر همسرش كه مقدر كرده‏ايم كه از واپس‏ماندگان [در عذاب‏] باشد (۶۰)


إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ ﴿۶۰﴾

آنگاه چون فرشتگان به نزد آل لوط آمدند (۶۱)


فَلَمَّا جَاء آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ ﴿۶۱﴾

[لوط] گفت شما گروهى ناشناس هستيد (۶۲)


قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ﴿۶۲﴾

گفتند نه، بلكه ما چيزى را كه آنان در آن ترديد مى‏كردند، براى تو آورده‏ايم‏ (۶۳)


قَالُواْ بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمْتَرُونَ ﴿۶۳﴾

و [همان‏] حق را برايت آورده‏ايم و ما راستگوييم‏ (۶۴)


وَأَتَيْنَاكَ بَالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ﴿۶۴﴾

پس پاسى از شب گذشته، خانواده‏ات را همراه ببر و از پى آنان روان شو، و هيچ يك از شما باز پس ننگرد، و به جايى كه به شما دستور داده مى‏شود روانه شويد (۶۵)


فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلاَ يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ وَامْضُواْ حَيْثُ تُؤْمَرُونَ ﴿۶۵﴾

و اين امر را با او در ميان گذاشتيم كه بامدادان ريشه اينان بركنده خواهد شد (۶۶)


وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَلِكَ الأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَؤُلاء مَقْطُوعٌ مُّصْبِحِينَ ﴿۶۶﴾

و [از سوى ديگر] مردم شهر شادى كنان باز آمدند (۶۷)


وَجَاء أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ ﴿۶۷﴾

[لوط] گفت اينان مهمانان من هستند، مرا رسوا مسازيد (۶۸)


قَالَ إِنَّ هَؤُلاء ضَيْفِي فَلاَ تَفْضَحُونِ ﴿۶۸﴾

و از خداوند پروا كنيد و مرا خوار و خفيف مسازيد (۶۹)


وَاتَّقُوا اللّهَ وَلاَ تُخْزُونِ ﴿۶۹﴾

گفتند مگر تو را از [مهمان كردن‏] مردمان نهى نكرده بوديم؟ (۷۰)


قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ ﴿۷۰﴾

گفت اگر [از طريق مشروع‏] كارى داريد، اينها دختران من هستند (۷۱)


قَالَ هَؤُلاء بَنَاتِي إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ ﴿۷۱﴾

سوگند به جان تو كه آنان [قوم لوط] در سر مستى‏شان سرگشته بودند (۷۲)


لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿۷۲﴾

آنگاه هنگام طلوع آفتاب، بانگ مرگبار آنان را فرو گرفت‏ (۷۳)


فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ ﴿۷۳﴾

و آن را زير و زبر كرديم و بر آن سنگپاره‏هايى از سنگ گل فرو باريديم‏ (۷۴)


فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ ﴿۷۴﴾

در اين امر براى اشارت‏دانان مايه‏هاى عبرت است‏ (۷۵)


إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ ﴿۷۵﴾

و [آثار] آن [شهر] بر سرراهى پايدار است‏ (۷۶)


وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُّقيمٍ ﴿۷۶﴾

بى‏گمان در اين امر براى مؤمنان مايه عبرت است‏ (۷۷)


إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّلْمُؤمِنِينَ ﴿۷۷﴾

و اهل ايكه ستمكار بودند (۷۸)


وَإِن كَانَ أَصْحَابُ الأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ ﴿۷۸﴾

از اين روى از آنان انتقام گرفتيم و آنها بر سر راهى آشكار هستند (۷۹)


فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِينٍ ﴿۷۹﴾

و به راستى كه "اهل حجر" پيامبران را دروغ‏زن شمردند (۸۰)


وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ ﴿۸۰﴾

و معجزات خود را به آنان بخشيديم ولى از آنها رويگردان بودند (۸۱)


وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ﴿۸۱﴾

و از كوهها خانه‏هايى [براى خود] مى‏تراشيدند كه در امان بمانند (۸۲)


وَكَانُواْ يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ ﴿۸۲﴾

آنگاه بامدادان بانگ مرگبار آنان را فرو گرفت‏ (۸۳)


فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ ﴿۸۳﴾

و دستاوردشان [عذاب الهى را] از آنان باز نداشت‏ (۸۴)


فَمَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ﴿۸۴﴾

و ما آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست جز به حق نيافريده‏ايم، و قيامت آمدنى است، پس [از آنان‏] در گذر و گذشتى نيكو پيشه كن‏ (۸۵)


وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلاَّ بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ ﴿۸۵﴾

همانا پروردگارت آفرينشگر داناست‏ (۸۶)


إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَلِيمُ ﴿۸۶﴾

و به راستى كه به تو سبع‏المثانى و [همگى‏] قرآن عظيم را بخشيديم‏ (۸۷)


وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ ﴿۸۷﴾

به چيزى كه اصنافى از آنان را به آن بهره‏مند گردانده‏ايم، چشم مدوز، و غم‏خوار آنان مباش و با مؤمنان فروتنى كن‏ (۸۸)


لاَ تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿۸۸﴾

و بگو منم كه هشداردهنده آشكارم‏ (۸۹)


وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ ﴿۸۹﴾

همچنانكه [عذاب را] بر تفرقه‏گرايان نيز نازل كرده‏ايم‏ (۹۰)


كَمَا أَنزَلْنَا عَلَى المُقْتَسِمِينَ ﴿۹۰﴾

كسانى كه قرآن را بخش بخش كردند (۹۱)


الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ ﴿۹۱﴾

سوگند به پروردگارت كه از همگى آنان خواهيم پرسيد (۹۲)


فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِيْنَ ﴿۹۲﴾

از آنچه مى‏كرده‏اند (۹۳)


عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۹۳﴾

پس آنچه دستور يافته‏اى آشكار كن و از مشركان روى بگردان‏ (۹۴)


فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ﴿۹۴﴾

ما تو را از [شر] ريشخندكنندگان كفايت [و حمايت‏] مى‏كنيم‏ (۹۵)


إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ ﴿۹۵﴾

كسانى كه در جنب خداوند به خدايى ديگر قائلند، زودا كه [حقيقت را] بدانند (۹۶)


الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللّهِ إِلهًا آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿۹۶﴾

و به خوبى مى‏دانيم كه از آنچه مى‏گويند دلتنگ مى‏شوى‏ (۹۷)


وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ ﴿۹۷﴾

پس سپاسگزارانه پروردگارت را تسبيح گوى و از ساجدان باش‏ (۹۸)


فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ ﴿۹۸﴾

و پروردگارت را بپرست تا تو را مرگ فرارسد (۹۹)


وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ ﴿۹۹﴾

 

منبع:

http://www.parsquran.com/

http://iranarticles.com/

 

بانک اطلاعات دارو - داروشناسی

آشنایی با انواع داروها

عوارض انواع داروها و....

 -----------

ورود

حاضرين در سايت

ما 73 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

برای حمایت از ما امتیاز دهید